Bölüm~13~

Fadime
Galiba ben her şeyi mahveltmistim
İsoyu
Karnındaki bebeğin babasini...
Herşeyi...
Ama yapmak zorundayım
Bu evden hızlıca çıkıp gittim
Allah beni kahretsin

~~~~~|~~~~~

Koçari konağına geldim
Artık abime soylemenin zamanı geldi
Artık "ne ölüm ölüme ne dirin dirine"
Kapıyı çaldım
Abime baktım
O da bana...
İçeriye geç anlamında kafasını salladı
Bende geçtim
Ne yani ben abime düşmanımızın oğlundan çocuk mu yaptım diycem
Hayır...
Bunu ben aileme nasıl yaparım
Artık olan oldu kendimdende bıktım zaten
Abimle koltuğa oturduk
O televizyonun solundaki tekli koltuğa oturdu
Bense evde kimse olmadiginda,evlenmeden önce,o hep oyuncak oynadığım mutlu olduğum koltuğa oturdum...
Gözümden bir damla yaş geldi
Abim içini çekti

-ne oldu Fadime
-abim

Abime sıkı sıkı sarıldım sanki birisi bizi ayircakmiş gibi içimde çok kötü bir his var...

-ne oldu abim
-abi benim sana bişey söylemem lazım

Adil kötü bir şey olduğunu anlamıştır iyice bir içini ceker

-soyle
-abi be-

Demeden dışarıdan silah sesi gelir adil:

-FADİME ABİM KOLTUĞUN ARKASINA GEÇ HIZLI OL!

Çok korkuyodum bebeğime bişey olucak diye
Birden sancı girdi

-ahhhh
-fadime Fadime kızım iyimisin
-bak bebeğim

Adil
Duyduğum sozle yere yıkıldım
Hamile
Ama benim bu bebeği kurtarmam lazım
İnşaallah babası İsmail FURTUNA değildir
Kapının önüne gittim kapıyı açtım
Birden içeriye daldılar bu furtunanin adamlari değildi yeni düşmanımız
Furtunadan daha kotu
Öztürkler.
Fadime ve bana silah dogrulttular
İkimizide sandalyeye bağladılar
İkimizin önüne bize silah tutmuş adam vardı

-evet adil koçari bana paramı göndermedin tirlarinla japonyaya
-bak Özkan Öztürk göndericektim isim çıkınca göndermedim
-o zamna bunun da bir bedeli olmalı degilmi adil koçari
-bak beni sinirlendirme Öztürk seni kendi ellerimle öldürürüm

Özkan
Artık hepsinin sonu geldi ya Fadime kocari ya da adil koçari
Silahimin tetigini çektim
Tak...

Arkadaşlar acaba Özkan kimi vurdu
Öptüm byyy 💙