3. Bölüm

Siz: Uyudun mu komutan? Kaldırımda bıraktığın kedi tüyü buraları birbirine kattı da.

0532*******: Kimsiniz? Ve bana neden komutan diyorsunuz?

Siz: Oha, harbi tuttu lan.

Siz: Kusura bakma kanka, bizim grubun salak bir oyunu vardı da gecenin dördünde rastgele numara sallamaca diye. Sana denk gelmişim.

Siz: Engelle geç, rahatsız etmeyeyim.

0532*******: Yanlış numara deyip geçebilirdim. Ama "komutan" kısmı ilgimi çekti.

0532*******: Numaramı gerçekten salladın mı, yoksa bir yerlerden mi duydun?

Siz: Harbi salladım anasını satayım. Neden, gizli ajan falan mısın? Tehlikeli biriyse söyle de ona göre tırsıp engelleyeyim engel butonunu aşındırmadan.

0532*******: Tehlikeli miyim bilmem ama bu saatte uyanık kalmanı gerektiren daha önemli işlerin olmalı, Belalı.

Siz: Ne?

Siz: Sen bana ne dedin az önce?

0532*******: Belalı dedim. Yanlış bir şey mi söyledim?

Siz: Lan...

Siz: Kartal?

Siz: Yalaza?

Kartal Yalaza: Demek beni araştırdın?

Siz: Ne araştırması be? Hastanede o koca bedeninle önüme dikilip telsizle falan konuşurken yaka kartına gözüm çarptı herhalde, hafızamız da mı suç anasını satayım?

Kartal Yalaza: Güzel hafıza. Ama o pencereden arkana bakmadan kaçtığında arkanda sadece bir isim bırakmadın, Belalı.

Siz: Ne bırakmışım be? Üzerimdeki yırtık pırtık hırkadan başka bir şeyim yoktu zaten benim.

Kartal Yalaza: Abinizin çakmağını bırakmışsınız. Üzerinde garip çizgiler olan o eski metal çakmak şu an benim masamda duruyor.

Siz: Siktir...

Siz: Ona dokunma lan. Sakın o çakmağa elini bile sürme, yemin ederim gelir o hastaneyi de seni de yakarım. Yarın o çakmağı bana getireceksin, duydun mu beni?

Kartal Yalaza: Emirleri ben veriririm, sen değil. Çakmağını istiyorsan yarın sabah saat sekizde hastane çıkışındaki postanenin önünde olacaksın. Gelmezsen o hatıra bende kalır.

Siz: Geleceğim ulan, geleceğim ve o çakmağı senin o elinden alacağım.

Kartal Yalaza: Bekliyorum. Şimdi git ve o evinde uslu uslu uyu. Alerjin için de ilaçlarını almayı unutma.

Siz: Uslu uslu uyumak benim kitabımda yazmaz komutan. O ilacı da çöpe attım haberin olsun. Kimsenin tavsiyesine ihtiyacım yok benim.

Kartal Yalaza: Laf dinlemez bir çocuk gibisin. O ilaç çöpe gittiyse sabah o postanenin önüne gözlerin şiş bir halde gelirsin, orası beni ilgilendirmez.

Kartal Yalaza: Ama çakmağı almak istiyorsan dediğim saatte orada ol. Geç kalırsan beklemem.

Siz: Görünen o ki senin askerlerin de seni çok bekliyor komutan. Git onlara emir ver sen. Yarın o çakmağı alıp kendi evime döneceğim.

Kartal Yalaza: Göreceğiz, Belalı. Göreceğiz.

Siz: Göreceğiz, Komutan bozuntusu. Göreceğiz.