1.Bölüm: Afiş

Sabah yine alarmımın baş ağrıtıcı sesiyle uyandım. Bu beş ya da altıncı çalışıydı. Aslında yine aldırmayacaktım ama annemin bana seslendiğini duyunca hemen yataktan fırladım. Altıma lacivert eşofmanımı giydim. Üstüne polo yaka beyaz tişörtümü ve lacivert ceketimi geçirdim. Saçlarımı taradım ve önüme düşen kızıl tutamı gümüş rengindeki tokamla tutturdum.

Aynanın karşısına geçmemle gözlerime solgun ve zayıf tenimle capcanlı kızıl saçlarımın uyumsuzluğu çarptı. Bembeyaz tenim ve turuncu saçlarım bir zıtlık oluşturuyordu. Ama yine de ben bu zıtlığı seviyordum. Çünkü bazen zıtlıklar gerçekten bir arada çok güzeldi. Yine de masamın üstünde duran pembe allığımla yüzüme biraz renk verdim.

Mutfağa gittiğimde babamın çoktan gitmiş olduğunu fark ettim. Her zamanki gibi erkenden işe gitmişti. Saate baktığımda ders saatinin gelmek üzere olduğunu gördüm. Masadan kaptığım sandviç ve kolumdaki çanta ile anneme “Görüşürüz” diyerek evden çıktım.

O kadar hızlı yürümüştüm ki okula geldiğimde dersin başlamasına hala biraz vakit vardı. Gözüme girişteki pano ilişti. Üzerinde bir afiş vardı. Panoya yaklaştım ve afişi okumaya başladım.

~ Kendinizi savunmak mı istiyorsunuz?
O zaman doğru yerdesiniz.
Size harika bir önerimiz var!
Özel Dövüs Akademisi
Kayitlar: 21 Eylül-5 Ekim
Iletişim NO: 05*********
(15-19 yaş arası katılımcılar bekliyoruz.) ~

Panoyu okuduktan sonra gözlerime inanamadım. İşte aradığım fırsat tam da karşımdaydı. Sanki biri benim düşüncelerimi okumuş ve bu afişi buraya koymuştu. Kararımı çoktan vermiştim. Kimse beni bu kararımdan döndüremezdi.
Hedefime ulaşmak için önümde yalnızca iki adım vardı:
Kayıt olmak ve Elemeleri geçmek…