GİRİŞ

3 Ocak 2025
17:09
Tam karşımda karşımdaki haine, çocuk katiline bakiyordum bana yaptığı ihanet kalbimi derinden sarsmasına sebep olmuş, günden güne kendimi mahvetmeme sebep olmuştu, onun asla böyle biri olmadığını düşünüyordum ama o beni bir aptal yerine koymuştu.

Yaklaşık bir yıl önce emniyet müdürü tarafından özel bir dedektif grubu kurulmuş içinde yıllardır deneyimli, dedektifler vardı. Bir mafyayi yakalamak çökertmek için kurulan bir gruptu.

Mafya yıllarıdır çökertilmeye çalışılıyordu, ama bir türlü çökertilemedi en son 2014’de denemişler ama sonuç olarak toplam 6 şehit vermemize sebep olundu.

Şuanda karşımdaki hainin anlına silah tutuyordum, gözlerim doluydu sevdiğim adam bana bunu nasıl yaptı diye düşündüm, ağlamak haykırmak istedim ama yapmadım sadece ona baktım ve ağladım. Oda gözlerini kapatmış ölümü bekliyor gibiydi en sonunda ona bağırdım.

“Neden yaptın bunu?!” dedim, tokatı suratına çarptığımda birkaç adım geriledi, eliyle parmak izlerimin çıktığı yanağını tuttu. Gözlerine bakmaya çalıştım, gözlerine bakarak ruhunu incelemeye okumaya çalışıyordum. *Acaba şuanda ne hissediyor?* diye düşündüm.

Birkaç saniye duraksadı bana baktı ve kahkaha atmaya başladı, “Bir aptal gibi kandın, üstlerim zor bir kadın olduğunu söylediler ama çerezsin bademcik.” o pis iğrenç gülümsemesiyle bana sırıtıyordu.

Ona birkaç saniye baktım ve yüzüne tükürdüm “oruspu çocuğu!"

Öfkelendim zamanlarda Rusçam devreye giriyordu ve evet ben yarı türk yarı Rus kızıyım, gözlerimi kara topraktan, saçlarımı güneşin renginden aldım. Küçükken babam bana ‘sarı kuzum’ diye seslendirdi benim her zaman hoşuma giderdi.

Şimdi karşımdaki piçe bakıyordum, ben nasıl onu sevdim? Diye düşünüyordum. Şuan çok karışık bir durumdaydık ben onu nasıl böyle sevebildimki? Yıllar sonra birine güvendim, ihanetimin yaradı iyileşmişken o beni arkamdan bıçakladı.

Tam o sırada sağ göğüsümde bir acı hissettim...
Onun attığı kurşun benim sağ göğüsüme girmişti.
Vurulmuştum, sevdiğim adam tarafından ölüyordum, ölüme terk ediliyordum.

Dudaklarımdan bir mırıltı çıktı, “Neden? Neden?” yere doğru yığıldım. Şuan yaram mı acıyor yoksa ihanetin acısımı.

Hangisi canımı acıtıyor emin değilim. Ama ikiside çok acıtıyordu.
Sahi bir insanın canını en çok fiziksel acımı yakar yoksa ruhsalmi? Ruhsal olan daha kötü yıllardır türlü ihanetler gördüm ama bu daha çok acıyor.

Üstüme doğru eğildi ve kulağıma fısıldadı “Oyun burda senin için bitti bademcik” yanağımdan makas aldı ve ayağa kalktı arkasına dönüp yürümeye başladı.

*Ben nasıl günah işledimde bunlar başıma geldi, neden herkes beni bırakıyor? Yada ihanet ediyordu?*

Yavaşça gözlerim kapanıyor, vücudumun giderek üşüdüğünü hissediyordum, göz kapaklarım ağırlaşmıştı.

Gözlerim kapandı, belkide onun dediği gibi benim için oyun bitmişti...