1.2

Kapının kilidi Tık diye açıldığında Ozan’la hızla birbirimizden uzaklaştık. Fatma Abla elinde anahtarlarla kapıyı aralayıp içeri ışık tuttuğunda gözleri dehşetle açıldı.
"Aboo! Çocuklar siz burada mı kaldınız?!"
"Fatma Ablacığım..." dedim, hemen toparlanıp tatlı kız moduna geçerek. "Sorma, kitaplara öyle bir dalmışız ki kilit sesini duyunca panik yaptık."
Fatma Abla bizi bir güzel azarlayıp kütüphaneden çıkardı. Koridora çıktığımızda hava iyice kararmıştı. Ozan yanımda yürüyordu ama kafasının içindeki çarkların deliler gibi döndüğünü hissedebiliyordum. Bakışları sürekli telefonundaki o yeni mesaj ile benim arama gidip geliyordu.
"Sen..." dedi Ozan, duraksayarak. Sesi hâlâ o az önceki yakınlığın etkisiyle biraz kısıktı. "Sen kütüphanede ne yapıyordun?"
Gözlerimi kocaman açıp en masum ifademle ona baktım. "Ben mi? Biliyosun sınavlar yaklaştı bunun için birkaç kitap bakacaktım. Ayrıca az önce..." Dudaklarımı ısırıp utangaç bir tavır takındım. "...az önce ne yapıyordun sen öyle? Neden o kadar yaklaştın?"
Ozan bir an bocaladı. Yanaklarına hafif bir renk geldi ama hemen toparlanıp o klasik havalı duruşuna büründü. "Hiiç. Kafamda bir teori vardı da... Onu test ediyordum diyelim."
"Hıh, senin teorilerin de bir garip valla Ozan Bey," dedim alayla. "Gelen mesaja bakılırsa teorin fena patlamış ama. Yüzün öyle bir düştü ki!"
"Sen nereden biliyorsun mesaj geldiğini?" dedi Ozan, kaşlarını şüpheyle kaldırarak.
"E telefonun elimizin dibinde titredi ya pat pat diye! Kör değilim herhalde," dedim çantamı omzuma düzeltirken. "Neyse, ben kaçar. Sana hayali teorilerinle iyi eğlenceler!"
Arkamı dönüp okulun kapısına doğru adımlarımı hızlandırdım. Yürürken arkamda Ozan'ın hırsla telefonunu çıkarıp mesajı okuduğunu görebiliyordum. Bahçeden çıkıp köşeyi döndüğüm an ağacın arkasından Melis fırladı.
"Defne! Ne oldu?! Zamanında bastım mı mesaja?"
"Melis..." dedim, kahkahamı tutamayarak. "Mükemmeldin! Çocuk hayatının en büyük mantık çöküşünü yaşadı, şu an kütüphane kapısında duman çıkararak düşünüyor!"
Hırsla cebimden telefonu çıkardım. Ozan’ın kütüphaneden çıkar çıkmaz attığı mesajlar ekrana düşmüştü bile.
Mesajlar
Ozandmr: Kimsin sen? Kütüphanede değil miydin az önce? (17.20)
Siyherkl: Dedim ya Ozan Beyciğim, ben çoktan çıktım. Noldu yoksaa beni bulduğunu mu sandın?😉 (17.22)
Ozandmr: Çok akıllısın... Ama bu iş burada bitmedi.
Ozandmr: Bugün kütüphanede bir şeyi fark ettim. Çemberin daraltmaya devam ediyorum.
Siyherkl: Hangi çembermiş o?
Ozandmr: bilmemezlikten gelmeye devam et bakalım Siyherkl.

()()()()()()()()()()()()
Nasıllll