20-Diğer Yarım

Ertesi akşam güneş yavaş yavaş ufkun arkasına çekiliyordu. Gökyüzü turuncu ve mor renklere bürünmüş, denizin üzerinde altın gibi parlıyordu. Aynı anda, ufkun diğer tarafında ay kendini göstermeye başlamıştı.

Lavinia, ilk notu bulduğu sahile geldi.

Bir süre sonra Aren de yürüyerek yanına yaklaştı.

İkisi de sessizdi.

Bu sessizlik artık onları ayırmıyor, aksine birbirlerine daha da yaklaştırıyordu.

Aren cebinden eski, yıpranmış bir kâğıt çıkardı.

"Hatırlıyor musun? İlk notum."

Lavinia gülümseyerek başını salladı.

"Unutabilir miyim?"

Aren kâğıdı katlayıp cebine koydu.

"O gün seni tanımıyordum. Ama bugün biliyorum ki hayatım boyunca aradığım kişi sendin."

Lavinia'nın gözleri doldu.

"Ben de seni kaybetmekten çok korktum. Ama artık korkmak istemiyorum."

Aren yavaşça Lavinia'nın ellerini tuttu.

"Çünkü sen benim diğer yarımsın."

Lavinia gülümseyerek,

"Sen de benim."

İkisi de birbirlerine yaklaşırken dalgaların sesi sahili dolduruyordu.

Aren, Lavinia'nın yüzüne son kez baktı.

"Seni seviyorum."

"Ben de seni seviyorum."

Lavinia utangaç bir gülümsemeyle gözlerini kapattı. Aren yavaşça eğildi ve ikisi kısa, masum bir öpücükle birbirlerine kavuştu.

O anda güneş tamamen batmış, ay gökyüzünde parlamaya başlamıştı.

Biraz ileride Azra ve Yankı onları gülümseyerek izliyordu.

"Sonunda..." dedi Azra.

Yankı başını salladı.

"Herkes kendi diğer yarımını buldu."

Lavinia başını Aren'in omzuna yasladı.

"Bizim hikâyemiz burada bitmiyor."

Aren gülümsedi.

"Hayır... Asıl şimdi başlıyor."

Dalgalar kıyıya usulca vururken dört arkadaş birlikte ufka baktı.

Artık onları ayıracak ne bir sır ne de bir korku vardı.

Sadece sevgi vardı.

SON
--

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer, bazıları ise kaderin en güzel hediyesidir.

Lavinia ve Aren'in hikâyesi, sevginin güven olmadan yaşayamayacağını, gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkacağını ve kaderin birbirine ait iki kalbi mutlaka buluşturacağını gösteriyor.

Hayat bazen bizi ayırır, bazen sınar. Ama gerçekten birbirine ait olan iki insan, tıpkı güneş ve ay gibi, en doğru zamanda aynı gökyüzünde buluşur.

Bu satırları okuyan herkese...

Bir gün siz de kendi diğer yarımınızı bulmanız dileğiyle.

Sevgiyle,

E. Bingöl