18-Gerçek Ortaya Çıkıyor

Azra, nefes nefese polis merkezine ulaştı ve USB belleği komiserin masasına bıraktı.

"Lütfen... Bunu hemen izleyin."

Polisler dosyaları incelemeye başladı. Birkaç dakika sonra komiser başını kaldırdı.

"Bu kayıtlar üzerinde oynama yapılmadığı açıkça görülüyor. Aren Demir suçsuz."

Aynı anda ekipler Murat Karaca'nın peşine düştü.

---

Lavinia ise sahilde tek başına oturuyordu. Elindeki deniz kabuğunu çevirirken gözlerinden yaşlar süzülüyordu.

"Kendime değil... Sana güvenmeliydim." diye fısıldadı.

Tam o sırada telefonu çaldı.

Arayan Azra'ydı.

"Lavinia! Gerçeği öğrendik! Aren suçsuz. Her şey Murat Karaca'nın planıymış."

Lavinia bir an donup kaldı.

"Ne... Ne diyorsun?"

"Çabuk Aren'i bul!"

Lavinia hiç vakit kaybetmeden koşmaya başladı.

---

O sırada Aren, deniz fenerinde Murat Karaca'yla son kez karşı karşıyaydı.

"Bitti Murat." dedi Aren.

Murat alaycı bir şekilde güldü.

"Henüz değil."

Tam kaçmaya çalışırken polis araçlarının sirenleri duyuldu.

"Bitti!" diye bağırdı komiser.

Murat Karaca kaçacak yer bulamayınca teslim olmak zorunda kaldı.

Polisler onu götürürken Lavinia koşarak deniz fenerine geldi.

Aren'le göz göze geldiler.

Lavinia'nın gözleri dolmuştu.

"Aren..."

Aren hiçbir şey söylemedi.

Lavinia bir adım yaklaştı.

"Özür dilerim... Sana güvenmeliydim."

Aren derin bir nefes aldı.

"Ben seni hiç suçlamadım."

İkisi de birbirlerine bakarken, aralarındaki sessizlik her şeyi anlatıyordu.

Ama henüz her şey bitmemişti...

Onları bekleyen son bir konuşma ve yeni bir başlangıç vardı.