Bölüm:1.

Yaman Altuğ insanları sevmezdi.
Onlardan nefret de etmezdi.
Sadece zayıf bulurdu.
Ona göre herkes aynıydı.
Doğru yere basılırsa kırılırdı.
Yaman 26 yaşındaydı. Psikoloji mezunuydu. Notları yüksekti. Üniversitede davranış analizi üzerine çalışmıştı. İnsanların stres altında nasıl değiştiğini incelemişti. Ama akademik makale yazmak ona yetmemişti.
Bir şeyi kanıtlamak istiyordu:
“Her insan öldürebilir.”
Bunun için birine ihtiyacı vardı.
Rastgele biri değil.
Geçmişinde şiddet kaydı olmayan biri.
Sabıka kaydı temiz.
Normal bir hayatı olan biri.
Çünkü deneyin amacı buydu.
Eğer zaten sorunlu birini seçerse bunun anlamı olmazdı.
Yaman üç aydır insanları izliyordu. Sosyal medya hesaplarını inceliyor, günlük rutinlerini takip ediyor, kimlerin çabuk sinirlendiğini not alıyordu.

Ve bir isim seçti:
Kerem Taş.
29 yaşında.
Özel bir şirkette muhasebeci.
Nişanlı.
Düzenli hayatı var.
Borcunu zamanında öder.
Komşularıyla arası iyi.
Ama küçük bir detay vardı.
Kerem haksızlığa tahammül edemezdi.
Sinirlendiğinde sesi yükselirdi.
Kontrolü zor ama tamamen kaybetmeyen bir tipti.
Yaman defterine yazdı:
Denek uygun. Öfke eşiği düşük. Sabıka yok.
Deney No: 7 başlatılıyor.
Bu onun yedinci denemesiydi.
İlk altı denemede insanlar ya şehir değiştirmişti ya da tamamen içine kapanmıştı.
Hiçbiri cinayet işlememişti.
Ama Yaman bu sefer daha sistemliydi.
Planı netti.
Bir insanı cinayete sürüklemek için üç şey gerektiğini düşünüyordu:
İzolasyon
İtibar kaybı
Kontrol kaybı
Önce izolasyon.
Kerem’in nişanlısına sahte bir hesaptan mesaj attı.
Mesajda Kerem’in başka biriyle görüştüğünü iddia etti.
Ekran görüntüsü de ekledi.
Görüntü montajdı.
Sonra iş yerine anonim bir şikayet gönderdi.
Kerem’in şirketten para sızdırdığı yazıyordu.
Ardından Kerem’in banka hesabına küçük bir miktar para gönderdi. Açıklama kısmına “Anlaştığımız gibi” yazdı.
Kerem bir hafta içinde üç darbe aldı.
Nişanlısı ondan uzaklaştı.
İş yerinde sorguya alındı.
Banka işlemi yüzünden şüpheli duruma düştü.
Yaman her akşam bilgisayarından Kerem’in sosyal medya hareketlerini izledi.
Son paylaşımları silmişti.
Profil fotoğrafını kaldırmıştı.
Yaman not aldı:
İzolasyon başladı. Sosyal geri çekilme gözlemlendi.
İkinci aşama başladı: İtibar kaybı.
Kerem’in arkadaş grubuna sahte bir ses kaydı gönderildi.
Kayıtta Kerem, patronu hakkında ağır konuşuyormuş gibi duyuluyordu.
Ses yapaydı. Ama inandırıcıydı.
Kerem’in iki arkadaşı ondan uzaklaştı.
Bir hafta sonra Kerem işten çıkarıldı.
Yaman bu noktada heyecanlanmadı.
Sadece kahvesini içti.
Defterine yazdı:
Denek baskı altında. Uyku düzeni bozuldu. Öfke artıyor.
Son aşama kalmıştı: Kontrol kaybı.
Yaman planın son kısmını başlattı.
Kerem’e gece yarısı bilinmeyen numaralardan aramalar yapıldı.
Kapısına isimsiz bir not bırakıldı:
“Her şeyini kaybedeceksin.”
Kerem artık sürekli etrafına bakıyordu.
Üç hafta sonra olan oldu.
Kerem bir kafede eski iş arkadaşıyla tartıştı.Tartışma büyüdü,bağırışmalar oldu ve itemeler yaşandı.Ve sonuç...
"Kafede iki şahıs arasında gerçekleşen tartışma sonucu ağır yaralanan vatandaş hayatını kaybetti.Olay hakkında gelişmeleri paylaşacağız..."
Televizyonu kapattı,defterini aldı ve yavaşça yazmaya başladı:
Deney No: 7
Sonuç: Başarılı.
Teori doğrulandı.
Her insan doğru şartlarda öldürür.
Sonra aynaya baktı.
Yüzünde hiçbir duygu yoktu.
Sadece hafif bir gülümseme.
Ve yeni bir sayfa açtı,bu sadece başlangıçtı...