3.bölüm

Yine hayatımda bir şeyler değişmeye başlamıştı. Bu seferki değişim gibi değil bir kayıp bir eksiklik hissiydi. Küçük Asena en yakın arkadaşını, abi bildiği adamı kaybetmişti, gözlerinin önünde vurmuştu onu babası.
Üvey babamın sağ kolu Furkan, ihanet ettiği için babam onu öldürmüştü.
Hem de bunu gözlerimin önünde yapmıştı. Abi bildiğim babamdan çok sevdiğim Furkan abim artık yoktu, şimdi beni babamın dayaklarından kim koruyacaktı, dertlerimi kim dinleyecekti, kim bana değerli olduğumu hissettirecekti…Furkan abi on beş yaşıma kadar benim öz abim gibi benimle ilgilenmişti, benim ailem olmuştu.
Her şeyimi onunla paylaşırdım, beni babamdan korurdu ta ki babam onu benden alana kadar.
O günden sonra her gece aynı kâbusu görmeye başladım. Furkan abim babamın önünde dikilmiş dimdik, korkusuzca duruyor. Babamsa ona silah doğrultuyor ve gözünü kırpmadan tetiğe basıyor.
Ardından bir çığlık, benim çığlığım.Yine o kâbusu görüyordum ve “HAYIR!” diye bağırarak uyanmıştım.
İlk önce gözlerimi yumup,” sakin ol, geçti diyerek kendimi avutuyordum, asla geçmediğini bile bile.
Sonra gözlerimi açtım ve nerede olduğumu anlamaya çalıştım.
Depo gibi bir yerdeydim, etraf oldukça karanlıktı. Gece azabı mı kaçırmıştı yine beni.
Ama en son Akay ile birlikteydim ve sığınağa gelmiştim. Bir dakika, yoksa Akay beni kandırdı ve tutsak mı etti!“Günaydın ölüm leydi.” Diyerek içeri girdi Akay, tam karşımda dikildi.
Bir an bile düşünmeden tam bacak arasına tekme attım. “ Sen ne yaptığını sanıyorsun çabuk çöz beni!” Akay acı ile inlemekle meşguldü. Kendine gelince “Sakin ol zamanı gelince seni bırakacağım.” “Ne saçmalıyorsun sen !” “Bence de saçma ama böyle olması gerekti.”
“ Daha açık konuşur musun?”
“ Örgütümün başına geçmeni istiyorum yani istiyorlar.”
“Ne! Senin yerine mi geçmemi istiyorsun?”
“Hayır, benimle birlikte lider olmanı istiyorum.”
“ Ve bunun için beni kaçırdın mı? Ayrıca istiyorlar derken kimi kast ediyorsun?”
“ Bak kabul etmeyeceğini bildiğim için bir süre misafirim olacaksın, ikna olana kadar.” “Pardon! Hangi hakla beni esir tutacaksın, ne zannediyorsun sen kendini?”
“ Ben Akay Alaz ULCAY peki sen kimsin Asena? Sen ne sanıyorsun kendini, hani sıradan biri olmak istiyordun.”
“Bu sana beni tutsak etme hakkını tanımaz”
“ Bu örgütün leydi olana kadar buradasın.” Dedi ve çıktı. O an aklıma Liyanın söylediği söz geldi “ Akay göründüğü gibi biri değil.” Nasıl biriydi peki, neden örgütüne lider olmamı istiyordu, onlar istiyorlar derken kimleri kast ediyordu? Başkasından emir alacak birine benzemiyordu. “Gitme gel buraya ve bana neler olduğunu anlat!” Ne kadar bağırsam da geri dönmedi.2 saat sonraKapı açılma sesi gelmişti, hemen başımı kaldırıp kimin geldiğine baktım. Akay değildi Kerem gelmişti, onu bekliyordum bana her şeyi anlatmasını bekliyordum. Neden ondan bir şey beklediğimi bilmiyorum ama ona nedensizce güveniyordum ve beni tutsak tutmasının ardında mantıklı bir sebep arıyordum.“ Neden Kerem, derdi ne benimle Akay’ın?”
“ Asena, biz kimin yanındayız biliyor musun?”
“ Evet, krallığın yanındasınız. Ne alaka şimdi”
“ Peki, sen kimin yanındasın?”
“Kimsenin.”
“Olsaydın, kralın tarafını seçer miydin?”
“Hayır.”
“Neden?”
“Çünkü o krallık benden ailemi çaldı, hayatımı çaldı!”Ailem krallığın yanında çalışırdı. Krallığın emri üzerine bir gün başka bir ülkeye elçi olarak gönderilmişlerdi. Yolda bir araç onlara çarparak kaza geçirmişlerdi, krallığın özel araçlarından biri tarafından.
O aileme çarpan araç yüzünden ailemi kaybetmiştim.“Ya onlar değil de başkası yaptıysa” dedi Kerem“Ne saçmalıyorsun Kerem bu kadar soru yeter çöz beni.”
“Çözemem, bak biz doğru tarafız” diye söze girmişti ki içeri Akay girdi.“Bizi yalnız bırak koçum.” “Tabi Lider”
“ Ben kimseye çalışmam, ben emir almam ama rica kabul edebilirim. Seni bir rica üzerine kaçırdım Asena ama bu senden umutsuz olduğum anlamına gelmez, gel birlikte ülkeyi kurtaralım.
Sana istediğin hayatı sunuyorum, sakin bir hayat ama bunun için önce savaşmamız gerek.”
“Tamam” Ne! Ne dedim ben tamam mı dedim az önce, o kadar ikna edici bir tonla konuşuyordu ki etkisi altında kalmıştım. “Tamam, kabul ediyorum ama benimde şartlarım olacak.”
“ Bu kadar çabuk kabul ettiğine göre aklında başka bir plan var, krallığı devirmeyi mi düşünüyorsun?” evet tam olarak öyle düşünüyordum, intikam almayı. Akay zeki biriydi.“Evet” ve bende kartlarımı açık oynayan biriydim.“Pekâlâ, sana karışmıyorum, aramıza hoş geldin ölüm leydi.”
“hoş bulmadım, çöz beni.”Motorumla eve doğru yol almıştım. Akayla tanıştığım günü düşünüyordum. Ondan nefret eden kuzeninin evine bir anda gelmesi, üstelik tam o an benimde Liya da olmam, hiç tanımadığı bir kadına baloda eşim olur musun demesi çok garpti ve şimdi de benim kendi örgütü olan Gölge örgütünün başına geçmemi istiyordu yani biri ondan bunu istemiş ama kim? Yol boyu bunları düşünmüştüm. Evime gelir gelmez duşa girdim, dolabımın kapağını açtığımda gözüm kiralık katillik yaptığım zamanlar giydiğim kıyafetlerime takıldı hepsi simsiyahtı aynı kalbim gibi…Kapıma vurulan şiddetli darbelerin sesiyle uyandım. Kapıyı açtığımda karşımda Liya vardı “Aklını mı kaçırdın! Gölge örgütünün lideri olmak da nerden çıktı?”“ Geç içeri anlatayım.” Dedim ve Akay’ın beni tutsak edişini ve konuştuğumuz şeyleri anlattım.“Dedim sana”
“Tamam, Liya, başlama yine ben demiştim demelere.”
“Ama demiştim” Göz devirerek cevap vermeyi seçtim. “İntikamın da seni yalnız bırakmamak için bir şey yaptım.” Dedi gözlerini kaçırarak. “Ne halt yedin?”“Gölge örgütüne üye oldum.”
“Ne! Doğru mu duydum ben?”
“Evet”“Ama sen polissin”
“Hala polisim, ama artık aynı zamanda gölge örgütünün bir üyesiyim.”
“Nasıl? Neden? Niye?”
“Akay örgütüne herkesi alır, polis olsan bile üye olabilirsin. Neden yaptığıma gelecek olursak, senin için seni yalnız bırakacağımı düşünmüyordun herhalde.”Ne kadar ikna etmeye çalışsam da Liya yanımda olma konusunda kararlıydı. Akay’a güven olmaz deyip duruyordu.“Tamam, yasa dışı işlerime göz yumacaksan kabul.” İnsanları öldürüş şeklim ne örgüte ne de yasalara uygundu.“Bakarız.”Liya yanımdan ayrılınca evden çıktım ve her cuma gittiğim yere gittim. Ailemin mezarlığına. “Merhaba anne, merhaba baba. Hayatımda yine bir şeyler değişmeye başladı ve ben korkuyorum bu değişikliklerin getireceklerinden çok korkuyorum. Sakin bir hayat istemiştim sadece ama izin vermiyorlar, olmuyor yapamıyorum hiçbir şeyi beceremiyorum.” Her gelişimde olduğu gibi yine ağlamaya başlamıştım, kimsenin yanında tek bir gözyaşı akıtmayan ben ailemin mezarında hüngür hüngür ağlıyordum.“Bu acı öldürmez demiştin ya anne, öldürüyormuş anne en ağır ölümle hem de öldürüyormuş.” Hayatımda olan ani ve istenmeyen değişiklikler çocukken de oluyordu. Ailemin işi çıkıyordu ve bir anda biz ülke değiştiriyorduk.Ailem çok işkolikti benimle ilgilensinler istiyordum ama onlar her gün daha çok kendilerini işe adıyorlardı, daha az eve geliyorlardı ve ben gittikçe daha da yalnızlaşıyordum.“Hatırlıyorsun dimi bana dediğini anne, hayatta yaşadığın değişimler acı yaşatır ama bu acı öldürmez abartıyorsun, demiştin ya işte onu diyorum.” Az önceağlarken şimdi kahkahalarla gülüyordum. “ Çok komik, ben ve yine abartmalarım dimi anne her şeyi yine abartıyorum dimi?” dememle bir acı saplandı sırtıma ve yere yığılıp düştüm de duyduğum tek şey kurşun sesleriydi. Vurulmuştum. Ardından Akay’ın sesi geldi kulağıma “Asena, Asena iyi misin?” diyerek beni kucağına aldı.

Yorumlarınızı bekliyorummmmm💫