bölüm 2

🎸 BÖLÜM 2 — ATEŞ BAŞINDA

20.16 — Kamp alanı

Hava yavaş yavaş kararmış, hafiften esmeye başlamıştı. Çocuklar ateşin etrafına oturmuş, ortadaki marshmallow paketini paylaşmaya başlamıştı.

Batu, çubuğuna geçirdiği marshmallow'u ateşe fazla yaklaştırınca Barış hemen müdahale etti.

“Olum, onu mu yiyeceksin kömür mü yapacaksın?”

“Sen kendi işine bak ya.”

Efe, Miraç'ın yanına doğru kaydı. Yüzündeki sırıtışı gören Miraç daha konuşmadan şüphelendi.

“Ne var?” diye sordu.

Efe başıyla Miraç'ın cebini işaret etti.

“Meryemlerin kampı da çağırsana. Boşuna mı aldın numarayı?”

Miraç ona ters ters baktı.

“Kardeşim, kız bize yol gösterdi diye numarasını aldım.”

“Tabii canım, kesinlikle başka hiçbir sebebi yok.”

Milan kahkaha attı. “Ara oğlum, ne olacak?”

Miraç bir süre arkadaşlarına baktıktan sonra telefonunu çıkardı.

“Biriniz daha konuşursa aramıyorum.”

Bir anda herkes sustu.

Miraç numarayı çevirdi. Birkaç saniye sonra Meryem'in sesi duyuldu.

“Alo?”

“Selam, Miraç ben. Rahatsız etmiyorumdur umarım.”

“Yok, söyle.”

“Biz ateş yaktık da… İsterseniz siz de gelin. Hem bugün için tekrar teşekkür ederiz.”

Meryem'in sesi neşelendi.

“Olur, biz de zaten oturuyorduk. Birazdan geliriz.”

Telefon kapanır kapanmaz Efe, Miraç'ın omzuna vurdu.

“ADAMIM!”

“Bir susar mısın ya?”

---

20.38 — Ateş başı

Bir süre sonra Meryem, Mina ve diğer arkadaşları kamp alanına geldi. Ellerinde atıştırmalıklar ve birkaç battaniye vardı.

“Tekrar merhaba!” dedi Meryem.

Miraç gülümseyerek ayağa kalktı.

“Hoş geldiniz.”

Meryem'in arkasından gelen kızlarla da tanıştılar. Herkes isimlerini söyledikten sonra ateşin çevresinde kendilerine yer buldu.

Batu, elindeki marshmallow paketini uzattı.

“Buyurun, kampın en önemli yiyeceği.”

Mina paketten bir tane alırken güldü.

“Bunu sanki hayatınızın tek yemeğiymiş gibi sunuyorsun.”

“Çünkü öyle.”

Oğuzhan, Mina'nın omzunun yanındaki gitar kılıfını fark etti.

“Gitar mı getirdin?”

Mina başını salladı.

“Evet. Kampta gitar olmadan olmaz bence.”

“Çalabiliyor musun?”

Mina ona bakıp kaşını kaldırdı.

“Yok, süs olsun diye taşıyorum.”

Oğuzhan gülerek ellerini kaldırdı.

“Tamam, tamam. Sadece sordum!”

Mina gitarını kılıfından çıkarıp rahatça oturdu. Telleri birkaç kez kontrol ettikten sonra çalmaya başladı.

İlk notalar duyulunca konuşmalar yavaş yavaş azaldı. Mina'nın sesi ve gitarın tınısı ateşin çıtırtısına karışıyordu.

Oğuzhan bir süre onu dinledi.

“Gerçekten güzel çalıyorsun,” dedi.

Mina hafifçe gülümsedi.

“Teşekkür ederim.”

“Bir şarkı daha çalsana.”

“Sen de eşlik edeceksen olur.”

Oğuzhan hiç düşünmeden kabul etti.

“Anlaştık.”

Efe, yanındaki Milan'a eğildi.

“Bunlar daha şimdiden anlaşma yaptı.”

Milan gülümseyerek fısıldadı.

“Bir sus da şarkıyı dinleyelim.”

Bu sırada Miraç ve Meryem de ateşin diğer tarafında sohbete dalmıştı.

“Bugün bizi bulduğun için tekrar sağ ol,” dedi Miraç.

Meryem güldü.

“Biraz daha arasaydınız belki ormanda yaşamaya başlardınız.”

“Bence Arda çoktan kendine ev yapmaya başlamıştı.”

Arda uzaktan itiraz etti.

“Ben doğayla iç içe olmaya çalışıyorum, siz dalga geçiyorsunuz!”

Herkes gülmeye başladı.

---

21.24 — Küçük bir uyku molası

Mina gitar çalmaya devam ederken herkes şarkılara eşlik ediyordu. Kimi sözleri biliyor, kimi de bilmediği yerlerde kendi kendine mırıldanıyordu.

Ancak Meryem'in arkadaşlarından biri, ateşin yanında battaniyesine sarılmış hâlde çoktan uyuyakalmıştı.

Bunu ilk fark eden Batu oldu.

“Arkadaşlar…”

Kimse duymadı.

“ARKADAŞLAR!”

Herkes irkilip ona döndü.

“Ne bağırıyorsun?” dedi Ozi.

Batu uyuyan kızı gösterdi.

“Biz burada konser veriyoruz, kız uyuyor!”

Mina gitarı susturdu. Herkes kıza baktı.

Meryem hafifçe eğilip seslendi.

“Ya, uyan bakalım. Burada uyunur mu?”

Kız gözlerini güçlükle açtı, etrafına şaşkın şaşkın baktı.

“Ne oldu?”

Efe gülmemek için dudaklarını birbirine bastırıyordu.

“Bir şey olmadı, konserin en önemli yerini kaçırdın.”

Kız birkaç saniye herkese baktıktan sonra ne olduğunu anlayıp gülmeye başladı.

“Ya, çok uykum vardı!”

“Belli oluyor,” dedi Mina, gitarını yeniden eline alırken.

Kız da kahkahalara katıldı.

Ateşin başında sohbet yeniden başladı. Şarkılar, şakalar ve kahkahalar gecenin içine karışırken kimsenin ertesi gün ne yapacağını düşündüğü yoktu.

Şimdilik tek dertleri ateşin sönmemesi ve marshmallowların bitmemesiydi.

BÖLÜM SONU. 💗🏕️

okuduğunuz icin Cook tesekkürler eger beğendiyseniz devam etmeyi düsünüyorum baska fikirleriniz varsa söyleyebilirsiniz🫰