Sen kimsin

Sabah kalktığımda içime dolan sinsilik ve gıcıklığı iliklerime kadar hissettim ee boşa gitmemeli hemen mutfağa doğru ilerledim
“ naber eliffff “
“ ne yapim kahvaltı hazırlıyorum malum ev arkadaşımız beceriksiz”
“ aa yeter beni aşşağlıyıp duruyorsun küsücem ama “
“ tamam sinirlenme cerrağam “
“ aaa yeter ama şimdi sıştım ağzına “
Arkamdan hehe dermiş gibi bakışlarını hissettim ama sesimi çıkarmadım çünkü bir azdan başka birileri yüzünden yeterince ses çıkıcak ( sinsilikkkk )
Kapı çaldı hemen ördekli terliklerimle koşarak kapıyı açtımki eniştecim gele bilsin . Kapı açılınca beni öyle gören Kaan’a karşı hemen
“ hoş geldin elifte seni bekliyordu” şaşkınlığının üstüne yeni bir şaşkınlık daha ekledim . Kim geldi diyerek salaona giriş yapan elif Kaan’ı görünce yüzünde şaşkınlık ve iğrenme karışımı bir ifade belirdi
“ ne işi var bunun burda “
“ aa sen misafirleri böyle mi karşılıyorsun “ dedi içeri girerken Kaan yürü be enişte
“ neyse geç içeri “ demesiyle bende içeri doğru yöneliyordumki kolumdan yakaladı
“ sen hariç Deren hanım benimle geliyorsun “ şimdi boku yedik ama deydi
“ ne işi var bunun burda “
“ ben çağırdım “
“ neden canım arkadaşım “
“ ama ben sana sabah dedim boku yedin diye ciddiye alsaydın “
“ ya Deren şu halime bak ya üstümde pijama varya pijama “
“ ne oldu utandinmı ten ya “
“ uf derin of “diye sızlanırken ben çoktan enişteciğimin yanına doğru yol almıştım rahatça oturmuş bekliyordu ama ecelini çünkü bu gidişle mürvetlerini değil cenazelerini görücektim ama sıkıntı yok er yada geç ben bunları yapmazsanm benim de adım Deren değil hemi . Aradan yarım saat geçti ben eniştemle sohbet ederken kapı çaldı . Kapya doğru ilerledim ama elif benden önce davrandı kapıyı açtığıda içeri giren çağrıyı görünce delirdim ay siz daha çağrıyı tanımıyorsunuz dimi . Çağrı cerrah bir arkadaşım daha doğrusu bana yürüyen yürümek ne kelime uçan ve elifin bunun farkında olması yüzünden bizi her gördüğünde yüzündeki ifadeyi görmeniz lazım böyle neşterle boynundaki şah damarını kesesi geliyor insansın ama nafile . Beni görünce güldü hemen ama üstümdekine , onun gülmesine karşılık arkadan elifin sinsi bakan gözlerini oymak istiyordum .
“ çağrı ne hoş ve boş bir süpriz “
“ Elif çağırdı bende kıramadım geldim “
“ yaa tabi ne iyi yapmış elifte dimi sen geç Kaan’ın yanına ben geliyorum “ derken elifi mutfağa doğru sürüklüyordum
“ neden yaptığını sora bilir miyim “
“ sen Kaan’ı çağırdın diye “
“ ama ben onu kendi adıma ev sahibim olduğu için çağardım çağrı sen neyin “
“ arkadaşım “
“ ya sabır elif ya sabır “ diyerek isyan ederken kapı çaldı yine kim geldi ya diye düşünürken Ümran ve kayra kapıdaydı
“ hoş geldiniz “ allahım onları çağırdığımı unutmuşum
Kahvaltı yaptıktan sonra çaykerı içerken çağrı hala pijamakarımıza gülüyordu
“ Moda ikonu sunuz resmen Deren hanım “
“ biraz daha konuşmaya devam edersen senin derini yüzer öküzlü pijama yaparım çağrı sus” derken gayet ciddi dim

🪖

Sakince yaşlı bir kadını muğane ediyordum ama Kürtçe birşeyler dediği için anlamıyordum cidden kafayı yicem ne diyor bu kadın ya derken acil kapısından giren silüte karşı içimde bir şeyler alevlendi

GEÇMİŞ
bir akşam annam babam ve ben yine abim siz haber izliyorduk abimi iki gün önce göreve yollamıştık her göreve giderken korkardım ama bu seferki başkaydı içimdeki korku çok daha üst seviyedeydi kapı çaldı annem kapıyı açtı ama karşısında dikilen 3 asker üniformalı adama bakarken bişeyleri anlamış gibiydi
İçlerinde abimin en yakın arkadaşı çocukluğundan beğri tanıştığı tanıdığım Gökalp abi demiyordum benle yaşıttı ama olgundu küçükken abim o yüzden en çok onunla anlaşırdı
“ başının sağolsun altsubay çavuş yavuz Şafak şehit düştü “ o an dünya durdu sanki içimdeki ateş bütün bedenimi kapladı ama ağlamadım ağlayamadım göz yaşlarım akmıyordu içimde birikip daha fazla yük oluyordu içime annem yerde asla unutamadığım gibi abimin adını sayıklayarak hıçkırarak ağlıyordu babam onun yanında gözü dolmuş bir şekilde sarılıyordu ama ben dondum öylece kalı kaldım ne annem farketti ne babam yanıma gelip omzuma dokunan sonra sarılan kişi Gökalpti .