Gökalp

Acilin kapısında dikilen asker üniformasıyla sol koluna baskı uyguluyan Gökalp’i görünce donup kaldım cidden donup kaldım yanda teyze birşey diyordu ama duyduğum tek şey mehter marşıydı tamam 3 yıl öncede yakışıklıydı da bu ne yaa maşşalah yani o değilde burda ne işi vardı onun . “ sen bekle teyze “ diyerek ordan uzaklaştım ordan geçen bir hemşireyi teyzeye yönelttim ve Gökalp’e doğru ilerlerken gözlerim dolmuştu onu en son gördüğümde çok iyi değildik ikimizde
“ meraba Gökalp “
“ Deren, sen misin “
“ evet iyi misin “
“ sence iyi gibi mi duruyorum “ pardon Gökalpcım ama böyle karşıma bütün heybetinle dikilince böyle mala döndüm
“ ay pardon seni gördüğüme şaşırdım da geç şöyle “ kafasını salladı onu bir sedyeye doğru yönelttim koluna bi göz attım kurşundu büyük ihtimalle ama ne bu tepkisizlik herifin yüzünde mimik oynamıyor yani .
“ tişörtünü çıkarır mısın yoksa kesiyimmi”
Derken arkam dönük bir şekilde aletleri hazırlıyordum işim bitince direk döndüm ama ne dönme . 2-4-6-8 baklava ne lan yuh tamam askerisinden ne bu yani 3 yılda devrim geçirmiş daha doğrusu o evrime geçirmiş bu ne lan . Ama konumuz bu değildi konumuz ben yine donup kaldım allahım şaşırdığımda neden böyle donup kalıyorum ya imdat cidden imdat . Gökalp’in bakışlarını üzerimde hissedince kendime geldim yarasına doğru yaklaşırken yaranın düşündüğümden daha derin olduğunu gördüm biraz daha acele ederken Gökalp sohbet açmaya karar verdi .
“ ee sizinkiler nasıl “
“ iyi sizinkiler “ derken yaraya dalmıştım öyle bir dalmıştımki onun kimsesiz olduğunu bile unutmuşum biri bana akıl fikir he bide sabır versin imdat
“ y-yani askeriye hehe evet askeriye nasıl” diyerek u dönüşü yapmaya çalıştım ama nafile anlamıştı ama çaktırmadı
“ burda mı çalışıyorsun “
“ evet tayinim buraya çıktı bende geldim ee zor şartlarla doktor oldum hiç kaçıramam valla “
“ yani şaşırdım “
“ aa neden ?”
“ yani arkadaşları aileni bırakıp buraya gelmen. Ne biliyim “
“ arkadaşlarımı bıraktığımı kim söyledi hepsini arkamdan getirdim her istediğimi aldığımı unutuyorsun “
“ tam senden beklendik bir performans” derken onun yarasını temizliyordum ama çocuk hiç bir şey yokmuş gibi konuşmaya davam etti ya görüşmeyeli acı duygusunu kaybetti yada o hep böyleydi ben farketmedim . Bunları düşünürken ilk bakışta farketmediğim ama şimdi net bir şekilde belli olan vücudundaki yaralara kaydı gözlerim. Çok fazlalardı dikiş izleri , Yara izleri acır korkmuş ve üzülmüş bir şekilde bakarken bakışlarını üzerinde farkettim ve hemen işime döndüm ama bakışları hala üzerimde gibiydi çaktırmadan kafamı çevirmeden baktım fakat o an göz göze gelmemizi beklemiyordum açıkçası
“ ne bakıyorsun “
“ hiç değişmemişsin “
“ senin için aynı şeyi söyleyemiycem “
“ bence hiç değişmedim “ dediğinde far görmüş tavşan gibi ona bakınca güldü ama ne gülme dudağının kenarında oluşan o Gamze gülüşüne ayrı bir hava katıyordu .
“ ya tabi canım “
“ nasıl değişmişim “ ne diyim ki şimdi çok daha yakışıklısın Diyemiceğim için
“ ne biliyim büyümüşsün “ dedim ama yüzündeki ifade hiç inan dırıce değildi derken o daya giren çağrı ve beni çağardığı iş yüzünden manzaram bölündü ama numaralaştık alt tarafı eski bir arkadaş ne olabilirki