Cenaze

Gözlerimi ağır ağır açtığımda kaanın kucağındayım bir dk nee
"Sen ne yaptığını sanıyorsu-" derken beni yatağa yatırdı derine kaydı gözlerim o ışıl ışıl bakan gözleri kan çanağı olmuş "Efil" dedi elimi tuttu sesi kısılmış ağlamaktan derinin sesi ilk defa kısıktı "Yapma derini sen yapma sen öldürme bide dedemi dayanamam o kadar güçlü değilim sen söylersen inanırım yapma" diye yalvardım derin hıçkırdı o ağladı ben ağladım derin böyle bireyde yalan söylemezdi keşke söylese ama yapamazdı pamukkalpliydi benim kardeşimm
Kalktım hemen toparlandım tabutun başına geçtik dayımlar akrabalar hepsi burada ben hepsinden uzakta derin ve kaan yanımda ben ilk defa birine toprak atıcam ve o da dedeme
GEÇMİŞ
"Marulum" dediğinde dedemin geldiğini anlamıştım hemen koşup boynuna atladım kucağına aldı beni saçlarım kıvırcık diye öyle derdi "dedem" deyince gülüşü büyüdü dedemin dedem hep gülerdi ki benim solduramazdı kimse o gülüşü
Herzamanki gibi ben dedeme kültür sorusu saçmasorular sordum dedem sabırla cevapladı
ŞİMDİKİ ZAMAN
Derine yaslandım yanımdaki güvenilir dağa "Durun" diye bağırdığında tüm gözler bana döndü tabuta dedemin tabutun yaklaştım elimle kazıyarak attım toprağı"kürek canını acıtır elinizle nazikçe atın meğer toprak atmak ne çok zor ve uzun sürüyormuş insan sevdiğine toprak atınca öğreniyor bunu kırdılarmı kolunu kanadını üstüne basıp çiğnediler bile omuzlarımdan tutulacak kaldırıldım Kadriye teyzemle babam annemi zapt ediyorken Kadriye teyzem kaana"Efili götür dinlensin oğlum hadi abimin askeriye side buradaydı bana bakıyorlardı derinle birlikte yürüyorduk teyzenin biri "Başın sağ olsun yavrum hii çok ta iyiydi" kalbim acıdı böylebirşeymiymiş bu sevmedim ben bunu çok actıyo "dos-doslar sağ olsun" o an içimden ettiğim tek dua şuydu vatan sağ olsun dedirtme yarabbim abim şehit olmasın noğlur işte o zaman canım gider, kanım gider, vatanım gider, yuvam gider, sevgim gider, abim gider..