1. BÖLÜM

Selamlar canlarım hepiniz hoş geldiniz.

Bu benim ilk kurgum değil fakat ilk defa böyle bir kurgu yazacağım.

Bu sebepten dolayı bazı hatalarım olabilir şimdiden hepinizden çok özür dilerim.

UYARI!!!!: YAZDIĞIM VE YAZACAĞIM HİÇ BİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR VE YAZDIĞIM ŞEYLERDE BİRİLERİNİ VEYA BİRŞEYLERİ AŞAĞILAMA AMACI YOKTUR BİLGİNİZE!!!!!

O zaman başlayalım.

🖤🩸⌛️

"Projelerinizin devamını haftaya istiyorum. Daha fazla bilgi ile gelirseniz sevinirim."

Nesli hanım konferans salonundan çıktıktan sonra bende masanın üzerinde duran bilgisayardan belleğimi çıkarıp aldım.

Sunumu yapana kadar stresten elim ayağım birbirine dolanmıştı.

Haftaya kadar daha fazla uğraşmam gerekiyordu ve bu kadar vaktimin olduğunu hiç sanmıyordum.

Bu kadarını bile zar zor yapmıştım.

Sunumum.
Konusu.

Sunumumun konusu bile tüyler ürperticiydi. Araştırırken neredeyse vazgeçecek kadar ağır bilgiler edinmiştim.

Sunumumun konusuna gelirsek...

Bir seri katili araştıracaktık. Amaç ise bir seri katilin psikolojisini öğrenmekti.

Bu nasıl bir sunum konusuydu? Bizler yirmi yaşında psikoloji öğrencisiydik, bu kadar ağır bilgileri kaldıramayabilirdik.

Öyle bir seri katili araştırmıştım ki adam resmen manyak, cani, korkunç birisiydi. Her cinayetini büyük bir profesyonellikle yapıyordu.

Arkasından asla iz bırakmıyordu ama son zamanlarda kendisini açığa çıkartacak çok kötü bir hata yapmıştı.

Parmak izlerini bırakmıştı ve bu nedenden dolayı bulunmuştu fakat hâlâ yakalanmamıştı ve yakalanacağını da sanmıyordum.

Çünkü bir çete gibiydiler. O kadar iyi bir çete ki kimse kimseye ihanet etmez hep birlikte

İşlediği cinayetler ise genellikle suçlu ve kötü kişileri öldürüyordu, bunların dışında kimseyi öldürmüyordu.

Bu araştırmadan sonra uzun bir süre herkesten korkacağıma adım kadar emindim.

Ben İris Neva Sayer.

Yirmi yaşında, psikoloji öğrencisiydim.

Hayatımı severdim, bu araştırmada yer alana kadar...

🖤🩸⌛️

Yatağımda oturmuş önümde açık duran bilgisayardan araştırmamı yapmaya devam ediyordum.

Gözlerimi ise daha fazla açık tutamayacaktım.

Saat on ikiyi geçmişti ve ben hâlâ çalışıyordum. Aslında çalışmak istemiyordum ama bir yandan merakta ediyordum.

Gözlerimi bilgisayardan ayırıp telefonumu elime aldığımda ise gelen bir mesajla karşılaştım. Telefonum sessizde olduğu için duymamıştım.

Telefonumun kilidini açıp mesaja baktığımda bilinmeyen bir numara olduğunu gördüm.

Kimdi ki? Veya belki de yanlışlıkla birisi numaraları karıştırmış olabilirdi.

Mesajı okuduğumda ise yazan şeylerin verdiği korku ve en sonda kendi ismimi görmemle nefesim kesilmişti.

567**: Benim hakkımda edindiğin bilgiler sana güzel puan kazandırabilir fakat ben beni araştıran insanları sevmem İris Neva Sayer.

Telefonumu hışımla yatağa fırlattıktan sonra başımı ellerimin arasına alıp pekte ufak denmeyecek şekilde çığlık attım.

Tüm bedenim titriyordu.

Her yerim uyuşmuş gibiydi.

Gözlerimden akmayı bekleyen yaşları ise yok etmek istiyordum.

Beynim bunun gerçek olamayacağını, bu gördüklerimin tamamen bir hata olduğunu söylüyordu.

Belki de beynimin beni yönlendirmesine izin vermeliydim, hem neden bir katil bana mesaj atsın ki. Onun araştırdığım katil olup olmadığını bile bilmiyordum.

Hataydı.
Yanlış görmüştüm.

Tekrar ediyorum.

Ben İris Neva Sayer.

Projesi için araştırdığı katil tarafından mesaj alan İris Neva Sayer.

Ölümle burun buruna olan İris Neva Sayer.

Galiba ben her şeyin sonuna gelmiştim, hayatımın sonunu getirecek kadar kötü bir projeye dahil olmuştum.

Her şey buraya kadardı.

🖤🩸⌛️

İlk bölümümüzü umarım beğenmişsinizdir🩷

Texting kurgusu olduğu için bölümler kısa olabilir ama olabildiğince uzun tutmaya çalışacağım💗💗💗

Diğer bölümde görüşmek dileğiyle canlarım.