Bölüm 4: Tehtit mi Uyarı mı?

Sınıfta yaşanan kaosun ardından Emillie hızla sınıftan çıktı. Furina ise Tartaglia’nın öfkesi karşısında kısa bir an için sarsılmıştı. Özgüveninin bazı parçaları kırılmış, ama gururunu korumaya çalışıyordu. Navia da yanında, gözlerinde şeytani bir ışıkla ilerliyordu.

Furina, adımlarını ağır atarak tuvalete yöneldi. “Hadi bakalım, bu iş burada bitmeyecek,” dedi kendi kendine, dudaklarını ısırarak.

Navia sessiz adımlarla Kazuha’nın yanına geldi. Sesi yumuşak ama keskinti:
“Bak Kazuha, düşünme ki her zaman kazanırsınız. Eğer bir adım atarsan, bunun sonuçları olur. Biz sizi izliyoruz. Anladın mı?”

Tartaglia gözlerini dikti, nefesini derin aldı. “Biz kimseyi tehdit etmiyoruz. Ama insanları sözle bile aşağılamaya çalışanları durdururuz. Bu kadar.”

Navia alaycı bir şekilde gülümsedi, sonra Furina’nın peşinden tuvalete yöneldi. Furina kapıyı açıp içeride tek başına biraz hava aldı.

Emillie, tuvaletin köşesinde sessizce duruyordu. Yüzünde korku yoktu, ama durumu tam olarak kavramıştı. Furina ve Navia tuvalete girdiğinde adımlarını yavaşça attılar.

“Vay canına, bak kim burada,” dedi Navia, alaycı bir tonda.
Furina dudaklarını büzdü. “Baktım, oyun oynuyormuşsunuz ha… Çok ciddi görünüyorsun ama aslında… biraz eğlenceli olmaktan uzak gibisin.”

Navia bir adım daha yaklaştı. “Emillie, sınıfta bir sürü göz vardı. Ama burada sadece biz varız. Düşünsene, yanlış bir hareket yapsan ne olur?”

Furina ise hafifçe gülümsedi. “Biliyoruz, senin için zor olabilir. Ama korkmak yerine, biraz eğlenebilirsin.”

Emillie sakin bir şekilde kafasını kaldırdı, gözlerini Furina ve Navia’ya dikti. “Tehditlerinizi anladım. Ama beni korkutamazsınız. Sadece konuşmakla sınırınızda kalın.”

Navia alaycı bir kahkaha attı. “HA HA HA!, bak! Cesur çıkmış. Ama bu sadece başlangıç, Emillie.”

Furina da ona katıldı: “Evet, dikkat et. Herkesin sınırı vardır, değil mi?”

O sırada okul zili çaldı. Kapının dışında çalan zil, sınıfa dönmeleri gerektiğini hatırlattı.

“Tamam, bakalım,” dedi Navia, hafifçe gülümseyerek. “Şimdi gitme zamanı. Ama unutma, seni izliyoruz.”

Furina da başını salladı ve alaycı bir bakış atarak: “Hoşça kal, Emillie. Bir sonraki oyunda daha dikkatli ol.”

İkisi birlikte tuvaletten çıktı, adımları koridor boyunca yankılandı. Emillie, hala orada duruyordu ama yüzünde korku yerine hafif bir gerginlik ve kararlılık vardı.