YAĞMUR

Sezen Aksu /Geri dön
Mor ve ötesi/ Bir derdim var
Duman /Beni yak

İçeri girdiğimizde etrafta gözlerimi gezdirdim ama farklı davranan kimseyi göremedim Murat kalktığı masaya geri otururken bende sahneye çıktım ve baterimin başına oturdum .“Bu gece biraz kalabalık olacak gibi.” Cansu yanıma gelip su şişesi uzattığında gülümseyerek elinden aldım .
“Evet hafta sonu olduğu içindir .Halime teyze nasıl oldu?”Sorumla elini gelişi güzel havada salladı .“Aynı !Hastalığını öğrenmek için doktora getirmeye çalışıyorum ama istemiyor.” Elimi destek olmak istercesine koluna yerleştirdim.“Yarın izinliyim birde ben konuşayım belki faydası olur.”
Minnetle başını salladığında yanımıza Selim ‘de geldi ve kolunu Cansu’nun omzuna attı .“Ne konuşuyordunuz bakalım ?” Gülerek önüme dönüp taburemin yüksekliğini ayarladım ve pedalların mesafesini kontrol ettim.“Herkes hazır mı ?” Alp’in önden seslenişiyle Cansu ve Selim yerlerine geçtiler ve hazır olduklarını belli ettiler .Bende bagetleri trampete,tomlara ve zillere bir kaç kez vurdum ve hazır olduğumu belli ettim. Gözlerim Alp’in sırtındaydı .Cansu ve o hangi şarkıyla başlayacaklarını konuşurlarken uzun süre sonra onun sesinden şarkı dinleyecek olmanın heyecanını hissediyordum. Sonunda karar verdiklerinde Alp mikrofona doğru uzandı ve bir kaç kez vurdu .Mekanda anında bir sessizlik oluşurken o gülümseyerek konuşmasına başladı .
“Öncelikle hepiniz hoş geldiniz!” Hepimizin yüzünü gülümsetecek şekilde bir alkış koptu hatta Murat işi abartıp ıslık çaldı.
“Lafı fazla uzatmadan ‘Bir Derim Var ‘ile başlıyoruz ,istek parçalarınızı garsona söyleyebilirsiniz.”
Bu şarkıyı seviyordum .Selim gitarıyla giriş yaptığında bende pedala basmaya başladım.Ardından ritme ayak uydurarak bagetleri vurmaya devam ettim .Benim yükselişimle Alp şarkıya giriş yaptı ve mekândaki bir kaç kişi ona eşlik etti .Her ne kadar kendime itiraf etmekte zorlansam da burada olmayı seviyordum. Bu taburede oturup şarkının ritmini arttırmak çok hoşuma gidiyordu .Şarkıyı Alp tek başına söylemişti .Sırayla bir kaç tane istek parça çalındı ve bunlardan biri Sezen Aksuydu .Sadece Selim gitar çaldı ve Cansu söyledi. İkisini yan yana izlerken adeta mest olmuştum. Cansu’nun sesi oldukça güzeldi zaten üniversitede de Konservatuvar okumuştu .Oda bunun farkındaymış gibi gülümseyerek siyah saçlarını savurdu. Esmer teniyle uyumluydu sacları.
“Evet şimdi sırada Duman -Beni yak kendini yak var . Bu şarkıyı biri sürekli dinlerdi ,o zamanlar benden de duymak istemişti ama söyleme fırsatım olmadı. Kendisinin yarın ölüm yıl dönümü ,bu şarkı bizden sevgili abim Mert Kılıç için gelsin.” Mekanda başın sağ olsun gibi mırıltılar yükselirken benim kulaklarım uğulduyordu .Gözlerimi Alp’ten alamadım .
Onlar başlaması için komut verirlerken ben donmuş gibi hissediyordum . Sonra Murat ile gözlerimiz buluştu .Sahnenin önünden bana kaş göz yapıyordu.Baterinin girmesi gereken kısımda ben elimi hareket ettiremedim .Hayır onun için hiç bir şey yapmayacaktım. Alp ve Cansu bir tuhaflık olduğunu anlayıp bana döndüklerinde başımı iki yana salladım .Alp kaşını kaldırıp yüzüme baktı. Bu şarkıyı biliyordum ,lise yıllarında çalmıştık . Ne olduğunu anlamak ister gibi bana yaklaştığında,mekandakilerde neden başlamadığını merak eder gibiydiler.“Ne oldu bateride bir sıkıntı mı var ?”Alp’in sorusuyla başımı iki yana sallayıp gözlerine baktım .“Ben bu şarkıyı söylemek istemiyorum !”Kaşlarını kaldırıp dediğimi anlamak ister gibi biraz daha yaklaştı .“O ne demek Melisa?” Sesimi biraz daha yükselttim. “Beni duydun Alp .Bu şarkıyı söylemek istemiyorum !” Usulca başını sallayıp uzaklaştı ve duygusuzca gözlerime baktı .“Ne oluyor ?” Selim’in sorusu havada kalırken Alp mikrofona doğru uzandı .“Bateride bir sıkıntı çıkmış .Baterist arkadaşımıza teşekkür ediyoruz ve sahneden uğurluyoruz .Bundan sonraki şarkılarımıza gitarla devam edeceğiz.” Seyircilerden bir kaçı itiraz ederken ben şaşkınlıkla Alp ‘e baktım. Beni kovmuştu .Başını bana çevirdiğinde sadece gülümsedim ve yerimden kalktım . Sahne önüne inip Murat ve Leyla’nın olduğu masadan ceketimi almak için uzandım .
“Ne oldu şimdi ben anlamadım?” Leyla’nın şaşkınca sorduğu soruya omzumu sirktim.“Bateri bozuldu ,benimde evde biraz işim var sonra görüşürüz.”Ceketimi alıp kapıya doğru hızlı adımlarla yürümeye başladığımda Murat kolumdan tuttu .“Seni bırakıyım .”Başımı iki yana salladım. “Sağ ol Murat ben giderim .Sen burada kal ,yarın görüşürüz olur mu ?” Murat ısrar etmeyedevam ederken gözüm sahneye takıldı .Alp gözlerini kısmış keskin bakışlarla bizi izliyordu .Gözlerimi ondan çekip Murat’a döndüm.“Ben iyiyim Murat biraz yalnız kalmam gerekiyor tamam mı ?”Murat isteksizce de olsa başını salladığında hızla çıkışa ilerledim .Mekandan çıktığımda hızla yağan yağmuru gördüğüm ve önce biraz duraksadım .Sonbahar geldiğini belli ediyordu .Yağmurda ıslanmayı umursamadan yürümeye devam ettim. “Melisa !”
Yağmurun yere çarpma sesine onun sesi karıştığında olduğum yerde durdum .Saclarım sırılsıklam olmuş ve yüzüme yapışmıştı .Derin bir nefes aldım ve adım seslerini dinledim .
“Neden söylemedin ?” Önüme geçtiğinde sadece ayakkabılarına baktım .
“Islanıyorsun Alp .Git ve şarkı söylemeye devam et !” Alaylı bir gülüş yükseldi .
“Ne zamandır umurundayım ?” Bakışlarımı gözlerine çıkardım .Yağmur yüzümü ıslatırken bu his canımı yaktı .
“Seni umursamadığımı mı söylüyorsun ? Sence Alp ,sence bu mümkün mü?”
Gözleri kısıldı .Yağmur şiddetini biraz daha arttırırken birbirimizi duymak için bağırmamız gerekiyordu.
“Madem beni umursuyordun neden bize bunu yaptın?”Şaşkınlıkla yüzüne baktım. “ Onca zaman geçti bunu sormak şimdi mi aklına geldi ?”
Bakışlarımı yüzünden çekip boş sokağa baktım.“Boş versene bitmiş bir şeyi tartışmaya gerek var mı ?” Yanından geçip gitmeye yeltendiğimde sözleri beni durdurdu .
“Her zamanki gibi kaç anasını satıyım!” Kaşlarımı kaldırıp yüzüne baktım .
“Kaçmıyorum Alp .Hatırlatırım ki beni mekandan kovdun .”Başını yana çevirip yüzüme baktı .
“Çalmadın ve bende gitmek istediğini düşündüm.” Alayla güldüm.“Tabi beni en iyi tanıyan sensin dimi ? Benim konuşmama gerek yok çünkü Alp bilir!”
“Tanıdığımı düşünürdüm .” Acılı bir nefes verdiğinde konunun videoya geldiğini anlayıp bakışlarımı kaçırdım .
“Haklısın ,beni tanıyamamışsın ,bende seni .İyi geceler Alp !” Yanından geçip giderken ellerimi kapüşonlumun cebine yerleştirdim . Hızla yürüdüğüm sokakta benden başka kimse yoktu .Daha fazla tenhada yürümek istemediğim için ana caddeye çıktım ve kulaklığımı taktım. Cadde yoğunken trafik ışıklarından karşıya geçtim. Sahil kenarındaki taşlara oturduğumda yağmurda durmuştu. Üstüm sırılsıklam olduğu için yere oturmak pekte sorun değil. Gözlerim yarışan dalgalara kaydı ,her bir dalga kıyıya daha önce çarpmak için hızla ilerliyordu.Sadece iki yıl önce bu mekandan çıktığımızda bu sahile gelirdik.Güzel sohbetler, oyunlar ve kahkahalarımız .Şimdi burada tek başıma oturuyordum .Onlarla aram bozuk değildi sadece o geceden sonra pek çok kişiden uzaklaşmıştım .Annem ,Alp ile söz atmamızda beni suçlu buluyordu .Hâlâ görüşmem için zorluyor ve gidip özür dilememi istiyordu .Sahi annemde hiç sormamıştı neler olduğunu .O geceden sonra uzun süre odamdan çıkmamıştım ,Murat’ın zoruyla psikolojik tedavi görmüştüm ve ilaç kullanıyordum . Kazanmak için gecemi gündüzüme kattığım okulumu bırakmıştım ama annem yine de gelip sebebini sormamıştı .Babam ise bir çok şeyden habersizdi. Kendisi tır şoförü ve eve 3 4 ayda bir geliyor . Annem hiçbir şeyden bahsetmeyip sadece Alp ile söz attığımızı söylemişti .Buna babam oldukça sert tepki vermişti .Yıllardır birlikte olduğumuzu biliyordu ,mahalledekiler de aynı şekilde .Başını öne eğdiğimi söylemişti .Şimdi düşününce yanımda destek olan tek kişi Murat ‘tı ,diğerleri bilseydi eğer onlarda emininki yanımda olurdu ama bilmiyorlardı .
Kimse bilmiyordu .Sadece Murat ,oda görmemesi gereken bir şeye şahit olmuştu ve benimle birlikte bu suca ortak olmuştu . O kişiyi bulmak için polise gitmemişim.İşin doğrusu korkmuştum. Hâlâ da korkuyorum ,onun tekrar gelmesinden ve bu sefer daha kötü sonuçlanmasından .Yanağımdan akan yaşı silip yerimden kalktım ve eve doğru yürümeye başladım .20 dakikanın sonunda mahalleye girdiğimde kulaklıklarımı çıkardım ve üstümdeki cekete biraz daha sarıldım.Sessiz sokakta kendi adım seslerim haricînde bir başkasının ayak seslerini daha duyduğumda yavaşça arkama baktım . Yolun karşısından yürüyen Alp’i gördüğümde şaşkınlığıma engel olamadım. Önüme dönüp görmemiş gibi yürümeye devam ettim. Bunca yol beni takip mi etmişti ? Bazen ailesinin evinin hemen bizimkinin karşısında olduğunu unutuyordum .Büyük ihtimal eve gidiyordu. Peki arabası?
Evin önüne geldiğimde kapıyı açıp hızla içeri girdim ve ışıkları açmadan camdan dışarıya baktım. Ordaydı sokağın başında bizim eve bakıyordu . Kalbim kulaklarımda atarken camın önünden ayrılıp ışıkları açtım .Bir dakika kadar bekleyip tekrar camdan baktığımda gitmişti .Beni takip etmişti !Üstümü değiştirirken aklımda olan tek kişi Alp’ti .İlişkimiz hiçte dostane olmayacak şekilde bitmişti .Onun inandıklarına göre ben ona ihanet etmiştim yine de beni gizlice evime kadar bırakması akıl karıştırıcıydı.Gerçi bu kişi Alp’ti ,o her zaman sevdiklerini koruyan ,kendinden önde tutan biriydi.Dışarıdan bakıldığında sert bir mizaca sahip olsa da aslında oldukça yumuşak bir kalbi vardı .Yine de o videoyu izleyip bana hiç hesap sormadan tüm bağları koparması aklımdan gitmiyor.
Videoyu ise ben hiç izlememiştim .O gece Mert tek bir konuda haklı çıkmıştı .Bana verdigi o zehir beni o geceden tamamen soyutlamıştı .Tek hatırladığım Mert’in telefonda biriyle konuştuğuydu sonrası koca bir karanlık ,başkasının bana dokunduğunu düşünmek bile midemi bulandırırken ,bunu tamamen hissetmek en son isteyeceğim şey .İşin aslı o gece öleceğimi düşünüyordum hatta gözlerimi kapatmadan önce son gördüğüm şeyin o arabanın tavanı olması canımı yakmıyor değildi.O sabah uyandığımda boş bir kulübe ile karşılaşmayı beklemiyordum .Ellerim bağlı bir sandalye üstünde ,kıyafetlerim yırtılmış karşımda iğrenç bir adam görmeyi beklemiştim .Hatta bundandır ki uzun süre uyanık olmama rağmen gözlerimi açmamıştım ama öyle olmadı. Bana fiziksel anlamda hiç bir zarar vermemişti o kişi.Beni kaçırmış ,saçma sapan bir video çekmiş ve Alp’e göndermişti . Aklımı diri tutabilmek için bu kadar olduğuna inanmak istiyordum ,öyle olduğunu umuyordum .Üstümü değiştirmiş ve evde tek vakit geçirdiğim yere uzanmıştım. Televizyonun karşısındaki bu koltuk 2 yıldır resmen yatağım olmuştu .Hoş doğru düzgün uyuduğum söylenemezdi .Sabaha kadar bir kanal acıyor ve odayı aydınlatmasını sağlıyorum.Bazen müzik dinliyor bazense hayaller kurarak uykuya dalmaya çalışıyordum. Annem son bir aydır evde yoktu ,anneannemdeydi. Eskiden de sık sık giderdi ama kısa sürerdi .Artık neredeyse tek yaşıyorum diyebileceğim kadar uzun süre gelmiyor eve.
Hafif bir titreme geldiğinde yerimden doğrulup yere düşen battaniyeyi aldım ve üzerime örttüm. Gözlerim televizyondaki programda takılı kalırken battaniyeye biraz daha sarıldım. Göz kapaklarım ağırlaşmış ,uykum günlerin acısını çıkarmak ister gibi bastırmıştı .
“Yapma, lütfen yapma!”
Karşımdaki kişinin bana acı ile yalvarmasını sadece gülümseyerek izledim .Belki de yaşananlar benden insani duygularımı almıştı!
“İnan bana yalvarman bu durumda fayda sağlamayacak sana,hatta tam tersi ölümünü izlemek için can atıyorum.” Gözlerimdeki kararlılığı gördüğünde benden umudunu keserek sağ tarafıma baktı .“Bana yardım et!” Kararlılıkla gözlerimi sağ tarafıma çevirdiğimde görmeyi beklediğim kişi yoktu .Sırtı tamamen bana dönük siyah paltolu bir adam vardı.“Sende kimsin?”
Yüzünü bana dönmedi .Elimdeki bıçak yere hızla düşerken eğilip almak için uzandım .Bıçağı alıp geri doğrulduğumda kendimi asla olmak istemediğim o yerde buldum .Kulübe! Benden başka kimsenin olmadığı bu lanetli yerde bir dakika daha kalmak istemiyordum. Hızla kapıya doğru koşarken fısıltıyla yükselen ses beni durdurdu. Adımlarım yere çivilenmiş gibi hareket edemezken gözlerim korkuyla boş odada gezindi .Sonra yatakta o paltolu adamı gördüm ve yatakta yatan kendimi .
“Seni ondan kurtaracağım Meleğim. Adamın saclarımı severek kurduğu cümle kaşlarımın çatılmasına sebep oldu .Hızla yatağa ilerleyip yüzünü görmek istedim ama bunu yapamadım .Tam o sırada ensemde bir nefes hissettim ,kafamı çevirmeyeçalıştığımda büyük elleri hızla çenemi yakalayıp sabitledi.
“Şimdi değil ,daha vakti var Meleğim.”