YILLAR SONRA

Durmuştu zaman benim kalbimde olan herşey durmuştu yorulmuştuk , unutmuştuk , yıkılmıştık ama şimdi mutlu olmak için çabalamak zorundaydık hayat devam ediyordu en azından bitti dediğim yerden tekrar başlamıştı.

2 yıl tam tamına iki yıl geçti o günün üzerinden yerde baygınlar içinden yatarken herşey mahfolmuştu bitti sanmıştım buraya kadar sanmıştım hissetmiştim bu sefer kesin sanmıştım meğersem o hafıza kaybı sonucu kalbimde bir sorun oluşmuş o yüzden bu baş ağrılar, kalp ağrıları çok oluyordu .

O gün hastaneye gittiğimde bir süre uyanamamışım , bir süre dediğimde aylar sürmüş belki 3 belki 5 ay kimse bunun doğruluğunu söylemiyordu . Aylarca o Hastanede yattım uyandığımda herşeyi hatırlıyordum mucize gibi herkes şaşırmıştı . Uyandım ayağa kalktım ama kalbimde ki sorun hala vardı daha ne olduğunu bilmeden hastaneden çıkmıştım bu süre zarfında Uraz ve diğerlerinin yanında kalmıştım hepsine kötü şeyler yaşattım bunun farkında olmama rağmen kimse o gün olanları hatırlamıyormuş gibi davranıyordu benimle sık sık konuşsalar bile eskisi gibi değillerdi daha kontrollü ve daha sabırlıydılar hiç bir şeye sinirlenmiyorlardı . Çok garipti herşey herkesi yıkmıştı ama en çok Uraz yıkılmıştı beni çok seviyordu bunu o hastane günlerinde herkesin ağzından duymuştum.

Beni günlerce beklemişti hiç sıkılmadan sadece beni izlemişti. Sahiden aşk bu muydu ? Sevdiğin ölüm döşeğindeyken günlerde yada aylarca belkide yıllarca beklemek miydi ? Seviyordu beni aşıktı bir an içimde bir kıpırtı oluşmuştu sonra ardından kalp ağrısı mutluydum o kıpırtı bile benim için önemliyken yaşadıklarım çok zor şeylerdi .

O hastanede kaç ay yattığımı bilmiyordum ama kontrol derken 1 yıl geçmişti içtiğim ilaçlardan kalbimde ki sorun ortadan kalkıyordu yavaş yavaş şimdi siz diyorsunuz dur bu kalan 1 yılda ne yaptın! Bu bir yılda çok şey değişti herkes yanımdaydı biri hariç
Annem o yoktu hiç gelmemişti kızlar her ihtimale karşı aramışlardı ama gelmemişti . Çok canım yanmıştı ama alışıktım . Uraz bu bir yılda benimle çok ilgilenmişti ama en önemlisi kalbim hiç olmadığım kadar onun yanında heyecanlanıyordu mutluydum , gurur her zamanki gibi beni mutlu etmeyi çok iyi biliyordu Salih de selinden hoşlanıyormuş bu sürekli telefonlara bakmak ve gülmek bunun sebebiymiş.
Hamdi eskisi gibi bana sinirli bakmıyordu daha anlayışlı bakıyordu hatta onunla çok iyi anlaşıyorduk bazı ortak yönlerimiz bile vardı .

Ali benim canım kardeşim büyümüştü 6 yaşına girmişti konuşuyor ve istediği gibi koşuyordu annesini ara da sırada özlesede beni üzmemek için lafını yapmıyordu . İyiydi bu 1 yılda da çok iyi gelmişti onunla geçirmek. Şimdi ise bu 2 yılda onca şey olmuştu iyi yada kötü herşeyden uzak çok güzel şeyler yaşamıştık .

Şimdi asıl bugüne gelirsek Uraz ile sevgiliyiz selin ile salihte sevgili hepimiz çok mutluyuz ama biliyorduk bu hikâye burda bitemezdi .

" Aşkım yemekler hazır hadi gel " dedi Uraz elimde ki defteri kapatıp çekmeceye koydum bazen yazmak çok güzel hissettiyordu. " Geliyorum bitanem " diyip odadan çıktım herkes bu evde yaşıyordu artık Urazın babası da burda yaşıyordu çok iyi anlaşmıştık zevkli biriydi . Hızlıca aşağı inip mutfağa girdim herkes oturmuş beni bekliyordu. Ali ile Urazın ortasına geçip oturdum çok güzel bir aile olmuştuk mutlu ve huzurlu .

Hızlıca kahvaltımızı yapıp hep beraber bahçeye çıktık bugün aramızda iki kişi eksikti belki iyi bir anımız olmamıştı ama yinede onlarında aramızda olmaya hakları vardı . Herkes bahçede yerde duran minderleri oturup bana döndüler " sende otursana canım " dedi ela ha bu arada ela ile Hamdi de sevgili oldular dün akşam biraz olaylı geçti ama onlarda mutluydular .
" Farkındaysanız burda iki tane daha minder boş onlarda gelsin otururum " dedim Uraz kaşlarını çatıp ayağa kalkmıştı " kim onlar ? " Tam cevap veriyorken az ilerde azat ve ışıl gelmişti gülerek yanlarına gittim .

" Hoş geldiniz " dedim ikisinide sarılıp Işıl'ın tekerlekli sandalyesini minderin olduğu yere getirdim azat çoktan minderine oturmuştu bende yerime geçip oturdum Uraz anlamaz bakışlarla bana bakıyordu ama asıl sürprizi daha bilmiyordu " ehh ışıl otursana sende " dedim herkes kaşlarını çatıp bana döndü ben hala gülerek ışıla bakıyordum .
Hadi ve kızım yap şovunu. Yavaş adımlarla yerinden kalkıp ayakta dik durdu " işte bu kızım " sevinçle ayağa kalkıp yanına gittim kocaman sarıldım bu hastane işlerim bitince aklımda ışılı da iyileştirme fikri vardı çok uğraştım sürekli gizliden gizliye onu çalıştırdım ve sonunda başarmıştı en zor olanı bu 1 yılda yapmıştı çok güçlü bir kızdı.

" Senin sayende asya ne kadar teşekkür etsem azdır " dedi gözleri dolmuştu ikimizinde onu yavaşça mindere oturtup bende yerime gidip oturdum " bu 1 yılda ışılı yürümesi için çok çabaladım sonunda ikimizde başarmıştık " azat bu duruma pek fazla tepki vermemişti ışıl ile çalışırken oda her zaman yanımızdaydı onunda emeği çoktu.

Herkes mutlulukla Işıla bakarken bir konuşma yapmak benim hakkımdı belki herşey bu konuşmayla düzelirdi .
" Herkes çok mutlu , çok huzurlu sizler ile karşılaştığım için çok mutluyum iyi yada kötü olan herşey belkide bizim için bir işarettir , bu olanlar belkide bir şeyleri öğrenmek için olmuştur. Çok istedim böyle kalabalık mutlu bir aile tablosu olsun diye sonunda oldu siz benim ailemsiniz sonuna kadar da ailem olarak kalıcaksınız . " Dedim konuşma boyunca herkes bana baka kalmıştı gülerek kafamı Uraz'a çevirdim
" Uraz ile evlenmeye karar verdik ve sonsuza kadarda sizinle beraber olmaya " evet asıl olay buydu biz Uraz ile evleniyorduk çok düşündüm doğru olan bu mu diye ama asıl doğru olan sevdiğinin yanında sonuna kadar kalabilmekmiş ben Uraz'a geç te olsa aşıktım.

Herkes büyük bir coşkuyla alkışlamışlardı çok sevinmişlerdi ama ışıl mutluluktan ağlamıştı evet bir zamanlar aşkı ölümüne yol açmıştı beni bile peşinde götürmüştü ama asıl onu şaşırtan Urazdı gözlerini görmüştü Urazın bir gerçeği Uraz ışıla göstermişti şimdi ise benden daha mutluydu buna sevinmiştim .

Herşey artık yoluna giriyordu ben evleniyordum selin ile Salih mutluydu gurur her zamanki gibi iyiydi Hamdi mutluydu Ali iyiydi daha ne isteyebilirdim ki herşey yolunda gidiyordu...

! Bu bir son değil ' asıl olay mutlu sandığın yerde başlar ' diye bir söz vardır o son diğer bölümlerde keyifle okumanızı dilerimm !