Özür Dilerim...

ÖNCEKİ BÖLÜM..
Sarp ile gülüşüp eğlenirken odaya Kaan girdi elinde sargı beziyle bize baktı..

Benim gözüm kapıya kayarak Kaani görmemle Sarp'in kapıyı kapatmasiyla Sarp üzerime yürümeye başlamıştı ilk defa ondan rahatsız olmuştum ondan.Kapıya doğru yürürken kolumdan tuttu ve benim kolumu morartacak şekilde sıktı.Bende o anın şokuyla"Bırak!" Diye bağırmam bir oldu.
Kaan'dan..
Gördüklerimin uzuntusuyle elimdeki sargı bezlerini sıkıp yavaş yavaş gidiyordum ama ayaklarım beni daha ileri goturmuyordu beynim o anı bana sürekli tekrarliyordu kapıya kısa bir süre bakıp geri önüme dönüp gidecekken Dalya'nın çığlıklarını duyunca geri hemen kapıya doğru kostum kapıyı kilitlemisti ardından Dalya'nın Bırak beni,çığlıklarını duyunca gözüm döndü ve tekmeyle kapıyı kırdım.

Ben hala Sarp'ı üstümden ittirmeye çalıştığım için kapinin kırıldığını farketmemistim hala çığlık çığlığa iken Kaanin üstümden Sarp'ı itti ve onu duvara yaslayıp yumruk yumruğa kavga ettiler ben onları ayırmaya çalıştığımda da Sarp beni yere ittirmisti bunun üzerine daha çok sinirlenen Kaan yerden beni kaldırıp Sarpa tekrar yumruk atacakken elini havada tuttum ve "Yeter !"diye bağırıp Sarp'a Tokat attim ve Kaanin kolundan tutup dışarı çıkardım bir bankta oturup yüzündeki yaraları inceledim
"Ne yaptın sen yine kapı kırmak nedir"
Kaşları yine catilmis elimi çekmişti ve o kizariklar nedeniyle yavaşça tutmustu
"Sence benmi suçluyum?O çocuk sana zorla dokunuyordu ama suç bende dimi yine seni kurtardım söz bidaha Süper kahraman olmayacak." Diyip ordan uzaklaştı.Hakliydi hem çocuk beni kurtariyo hemde teşekkür bile etmiyordum.
İki Saat Sonra...
Eve geldigimde bacaklarım sizliyordu hala Sarp'in bana yaptıkları aklıma geldikçe gözlerim bugulandi hemen odama doğru giderken yine teyzeme yakalanmıştım Arkamdan Dalya,diye bağırınca oflayarak yanına gittim
"Yine ne var teyze."
Birden parmağındaki yüzüğü gösterince suratım asıldı
"Evleniyorum!,kız senin yüzün niye düştü koca ev sana kaldı."
Gözlerim artık cam gibiydi artık gözyaşlarım dökülmeye başladı.Teyzem bizi bırakıyordu
"Kız ağlama ara sıra gelirim yanına kocaman oldum korkmuyosundir herhalde tek kalmaktan"Kolumu durterek sırıttı
"-Hem belki birini atarsın eve."
Yine erkek muhabetini açmıştı sanki sabah Kaan'a istek aticam diye saçımı yılan teyzem eve erkek atarsın diyordu
Ya Sabır,diye bağırıp evden çıktım okul grubuna girdiğimde öğrenciler arasında bir ormanda parti olduğunu duydum aslında hiç benlik değildi partiler ama teyzemden uzak o kadar iyi eve geri dönüp üstümu değiştirdikten sonra konuma gittim gözüme ilk çarpan Kaan olmuştu simsiyah giyinmişti bir sandalyede oturmuş ateşe bakıp bir yerlere dalmıştı arkada da slow sarkilar çalıyordu sessizce yanına oturdum.Beni farketmemisti bende onun suratını incelemeye başladım yara izleri hala duruyordu bakışları bir anda bana döndü hiç birşey demeden bı kaç saniye bakistiktan sonra
"Özur dilerim"
Dedim derin bi sesle

Devamı gelecek ...