Çöküş...

Önceki Bölüm..
Titreyen bacaklarımla, okulun çatısına çıktım.Adımlarım uca doğru yürürken...

Arkamdan bir kol beni çekti ve yere hızla yapıştım.Gözlerimi zar zor açtığımda bana merakla bakan Kaan'ı gördüm.Yine başaramamıştim,yine ölememiştim.Bunun siniriyle kalkıp merdivene karşı yürümeye başladım.Ama bacaklarım daha götürmüyordu.Yavaşça başımı Kaan'a çevirdim.Sulu gözlerle ve daha da yaş süzülen gözlerimle ona baktım.Titreyen sesimle bağırarak onun göğsüne vurmaya başladım.
-Ölmek istiyorum!...Bu hayattan kurtulmak istiyorum!.Kimsenin yüzünü görmek istemiyorum!.
Allah Kahretsin panik atak geçiriyordum hemde onun tam karşısında.Artik bağırmaktan sesim gitmişti.Ben yinede bağırmaya çalışıyordum.Ve ara sıra kendime zarar veriyordum.Uzun tırnaklarımı her yere geçirip kanatıyodum.Bir an yere çöküp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.Kendisi ise yanıma oturup sakince bana sarıldı.Saçlarımı okşayıp kokluyordu,bir yandan ise bana herşeyin geçeceğini,söylüyordu.Hiçbirine inanamıyorum çünkü hiçbir şey geçmeyecek...
15 Dakika Sonra..
Kendimi sessiz bir hastane odasında buldum.Gözüm Kaani arıyordu.Yine gözlerim yaşardı.
Kaan'dan..
Hem onun hem de benim iyiliğim için odaya girmiyordum ama gözlerim hep oda camındaydı.Uyanmıştı,gözleri sanki birşey arıyormuş gibi odayı gezdiriyordu.Camda beni gördü görür görmez çekmeceden bir kağıt aldı ve üstüne
"Yıldız Çiçeği sana teşekkür etmek istiyor... "
Yazıp kağıdı katlayıp kapıya doğru attı.Kağıdı açtığımda yazıyı okuyunca geniş bir gülümseme aldi yüzümü.Oda bana gülümseyerek bakıyordu.Odanin kapısını açtım ve Dalya'nın baş ucuna oturdum.Kendisi ise hafif bir gülümsemeyle;
-Teşekkur ederim..
Tek kaşımı kaldırarak
-Neden?
İnanmazcasina bana baktı
-Beni kurtardın ya
Başımı iki yana doğru salladım
-Hayır... ben seni bu iğrenç insanlarla yine bir bıraktım ben seni bu berbat hayatta yalnız bıraktım.
Dedim ve onun yanağına hafifçe dokunup odadan çıktım..
Kaan gittikten sonra uykuya dalmıştım.
Babam içerde yine bağırıp küfür ederek maç izliyordu.Birden gözü bana döndü saçımdan tutarak beni bodruma götürdü daha bedenim küçük olduğu karşilik veremiyordum yeter diyemiyordum.Yine beni o karanlık bodruma kilitledi anlaşılan bir hafta buradayım dedim içimden.Birden ışık açıldı Sarp'tı elinde bıçakla bana yaklasiyordu birden büyümüştüm ve onun odasında uyandım babam ve Sarp üstüme geliyordu.Arkadan teyzem
ANNENİ SEN ÖLDÜRDÜN!
Diye bağırıyordu ben onlardan kaçmaya çalışırken arkadan Kaan Dalya, diye bağırıyordu.Sonunda gözlerimi açınca kendimi Kaanin kollarında buldum.