Bölüm 6

Kızlarla birlikte eşyalarımızı alıp aşağı indik. Yağmur yağmaya başlamıştı ve hepimiz ceketimizi kafamızın üstüne tuttuk.

Sen: Heh geliyorlar.
Emilia: Sonunda ya dondum.

(Arda ve Efe bir taksiden, Milan ve Batu diğer taksiden çıktılar.)

Efe: Selam. Nasıl oturacağımıza karar verdiniz mi?
Sen: Evet. Milan- Emilia, Batu- Sena/ Arda- Asena, Sen ve Ben.
Efe: Olur. Hadi herkes binsin.

(Birinci takside Milan öne, Emilia şöförün arkasına, Batu ve Sena -Sena cam kenarında- yan yana oturur. İkinci takside Arda öne, Asena Arda’nın arkasındaki koltuğa, sen ortaya Efe de şoförün arkasına cam kenarına oturur.)

Efe: Makyajın akmış Defne. Yağmurdan mı oldu?

(Bu soruyu beklemiyordun. Daha doğrusu sırf seninle konuşmasını. Efe konu açmak için sormuştu ve çok mutlu olmuştun. Yutkundun ve boğazını temizledin.)
Sen: Evet ya. Çok mu kötü olmuş? Keşke küçük aynamı getirseydim tazelerdim.
Efe: Bence direkt silsen daha iyi olur? Makyajsız daha gü- makyajsız daha iyi olur. Tabi sen nasıl istersen. Tazelemene gerek yok zaten direkt eve gidiyorsun.
Sen(gülümsemeni gizleyerek): Doğru söylüyorsun aslında. Zaten direkt eve gideceğiz.

Milan: Ee Emilia? Senden naber, nasıl gidiyor hayat?
Emilia: İyi gidiyor. Bugün daha da bir güzel gidiyor. Senin?
Milan: Senle karşılaştım ya daha iyi gidiyor. Bu arada bir şey soracağım.
Emilia: Tabi.
Milan: Rusya’ya dönmekte ciddi misin? Dönmesen olmaz mı?
Emilia: Maalesef. Ailemden ayrı kalacak yerim olmadığı için maalesef onlar Rusya’ya döneceği için ben de döneceğim.
Milan: Bizde kalsan?
Emilia: Ay ne? Beklemiyordum bunu. Pardon. Ama ailem izin vermez ki…
Milan: Alırız.
Emilia: Nasıl?
Milan: Defnede kalacağım dersin bende kalırsın?
Emilia: Ama…
Milan: Ya da dedemin miras kalma evi var. Orada kalırız hep beraber?
Emilia: Oha benim için bu kadar çabalamana gerek yok. Sadece kalsam bile yeter. Yani o ev için boşu boşuna uğraşmayın. Senin evinde kalabilirim. Ama ya peki senin ailen izin vermezse?
Milan: Ailemden ayrı yaşıyorum ben. Haberleri bile olmaz.
Emilia(gülerek): Peki ne diyebilirim ki. Ailem izin verirse olur.
Sen: Ben izin alırım. Ne kadar süre kalacaklar ki onlar Rusya’da?
Emilia: Yedi ay.
Sen: Az bir zaman zaten.
Emilia: Yani benim için değil.
Sen: Tamam ben alırım izin. Merak etme güzelim.
Milan(kimse duymayacak şekilde): Ben diyemedim daha güzelim diye şöyle içten.
Emilia: Bir şey mi dedin Milan? Duyamadım da.
Milan: Yok demedim bişey.
Efe: Defne. Eğer sorun yoksa numaranı verir misin bana? Arada konuşuruz?
Sen: Ay olur!!
Sen: 057********
Efe: Tamam kaydettim teşekkürler.
Sen: E madem numaramı aldın eve gidince yaz bana.
Efe(gülerek): Eve gidince yazayım o zaman sana.
Şöför: Konuma geldik. Defne hanım burası sizin eviniz sanırım.
Sen: Evet. Ama benim inmem lazım Efe, senin de inmen lazım benim inmem için.
Efe: Hiç sorun değil.

İyi okumalar. ( özellikle Elçin için bu notu yazdım)