Bölüm 2

Emilia: Kız dur düşeceksin! *hemen ayağa kalkıp beni kolumdan tuttu ve eğilip ayağıma baktı* bir şey oldu mu iyi misin?!
Sen: İyiyim balım. Sen çok güzel olmuşsun!!! Fıstık gibi olmuşsun resmen.
Emilia: Ay sen daha güzel olmuşsun bebeğim!
Sen: Sena ve Asena yok mu? Onlar geç mi kaldı yoksa?
Emilia: Geldiler ama lavaboya gittiler canım. Makyajlarını tazelemek için gittiler sanırım.
Sen: E sen niye burda teksin? Onlarla gitseydin ya.
Emilia: Üç kat inip çıkmak çok yorucu geldi gözüme, çok üşendim ya.
Sen: Hmm anladım güzelim. Neyse gel fotoğraf çekelim!
Emilia: Olur aşkım!!

Hemen çantamdan telefonumu çıkardım ve kamerayı açıp selfie çektim. Ama bir sorun vardı… En az 30 tane fotoğraf çektiğim için sanırım hafızam doldu. Neyse zaten yeterince çektim.

Sen: Of ya okulumdan ayrılacağım için çok üzgünüm… Hep görüşelim olur mu??
Emilia: Defne…
Sen: Noldu?
Emilia: Biz bu sene Rusya’ya geri dönüyoruz…
Sen(gözlerin dolarak): Ciddi misin Emilia?
Emilia: Maalesef…
Sen: Gitme…
Emilia: Özür dilerim Defne…
Sen: Neyse hakkında hayırlısı olsun o zaman… Ama benimle iletişimini kesme sakın ha! Sürekli mesaj atıp ara sürekli rahatsız et beni! Gerçi rahatsız olmam ben. Sürekli ara bak tamam mı?
Emilia: Tamam aşkım ararım. Sena ve Asena bilmiyorlar gideceğimi. Onlara da söyleyeceğim birazdan.
Sen: Çok üzülücekler kesin.

Sena ve Asena kapıyı açıp sınıfa girerler.

İkisi: Biz geldik!!
Sen: Hoşgeldiniz kızlar!!
Emilia: Hoş geldinizz
Sena: Ay noldu Defne?! Kız senin gözlerin neden doldu?
Asena: Noldu Defne?
Sen: Bir şey olmadı ya. Emilia söylesin…
Emilia: Kızlar ben biz bu sene Rusya’ya geri dönüyoruz ailemle. Defne de ona üzüldü.
Sena: LAN! BU NERDEN ÇIKTI? NİYE GİDİYORSUN!
Asena: La gitme! Biz sana çok alıştık…
Emilia : Ailem yüzünden kızlar… Mecburum yani.
Sena: Ne diyeyim ki… Yolun açık olsun o zaman kızılım…
Asena: Kendine iyi bak. BİZİ DE UNUTMA HA! Seni çok özlicez.
Emilia: Unutur muyum ya ben sizi? Hiçbir şey unutturamaz bana sizi.

Küçük bir ağlama bölümü yaşanır burayı geçelim.

Sen: Tören başlayacak birazdan kızlar. Ağlamayın artık. Daha yeni temizlediniz makyajınızı, rimeliniz akmasın.
Sena: Ah evet doğru. Ağlamayacağım tamam.
Asena: Ben de sustum.
Emilia: Ben hiç ağlamadım ki.
Sen: Kesin ya. En son boş su şişesi getirecektim kıtlık olursa içeriz diye.
Emilia: Sen de sadece burnunu çekmedin ya! Sende çok ağladın.
Sena: Ay kimin daha çok ağladığını mı hesaplayacağız susun bakem bi.
Asena: Bizim buraya doğru kişi sesleri geliyor. Hoca olabilir herkes yerine otursun!

Tüm sınıf yerine oturur ve içeri Batu, Efe, Arda ve Milan içeriye takım elbiseleriyle şık bir şekilde girerler.

Efe(içinden): Hassiktir, bu kız burada mı okuyordu? Ne kadar da güzel olmuş bebek gibi…
Milan: Naber lan keretalar? Az kaldı dimi kurtulmanıza?
Emilia: Siz kimsiniz ya?
Milan: Tanımadın mı kızıl kız? Crush grubundan Efe, Arda, Batu ve Milan yani ben işte.
Emilia: Hayır bilmiyorum. Tr şarkı grubu gibi bir şey mi kurdunuz?
Milan: Yok diyanet kurduk canım. Ben müezzinim bunlar namaz kılınışını öğretiyor. Tövbe tövbe ya. Tr pop grubumuz var bizim.
Emilia: Niye aşağılıyorsun? Belki ben Türk değilim ve bilmiyorum? Olamaz mı?
Milan: Türk değil misin sen?
Emilia: Hayır.
Milan: Nerelisin o zaman?
Emilia: Rus’um.
Milan: Lan! Rus mu? Rusya’da doğdun yani? Rusya cumhuriyetinde? Emin misin?
Emilia: Niye bu kadar şaşırdın? Evet Rus’um ama noldu ki?
Milan: Bende Rus’um da o yüzden şaşırdım. Ne güzel tesadüf oldu ya. Adın neydi bu arada?
Emilia: Emilia ben. Emilia Vakalova.
Milan: Vay be isme bak! Bende Milan. Milan Önder. Çok memnun oldum.
Emilia: Ben de memnun oldum. Senin ismin de iyiymiş. Tam sana yakışır bi isim olmuş.
Milan: Sağol. Bu arada instagram, tiktok falan var mı? Takip ederdim seni.
Emilia: Yok maalesef

Hepimiz durup Milan ile Emilia’yı izliyoruzdur.

Sen(Sena ve Asena’ya sessizce fısıldayarak): Kızlaar… Bunların işi tamam. Yakında haberleri alırız.
Sena: Aynen öyle valla.
Asena: Bencede.