2

Bütün salon coşuyor eğleniyor. Gelinliğim artık bana ağır geliyor sanki omuzlarımı yer çekiyormuş gibi hissettiriyor. Ama hâlâ hız kesmeden oynamaya devam ediyorum. Ama sanki biri eksik. Emre? Damat? Kocam? Pislik. Etrafıma bakıyorum onun ailesinden kimse yok. Annem babam etrafta telaş içerisinde dolanıyor. Her şey bir anda oluyor anlamlandıramıyorum. İlk olarak müziğin sesi kısılıyor. Sonra ablam gözlerimin içine çaresizce bakıyor ve diyor ki “Melek, Emre altınları alıp kaçmış”.
Ağzımdan çıkan tek kelime “Ne?!” oluyor. Konduramıyorum. Amaa yapmamıştır da diyemiyorum. Kalbimın sızladığını hissediyorum. Tüm salonda gözlerim onu arıyor ama o yok. Defalarca kez arıyorum ama yok. Aylarca gözlerinin içine baktığım adamın dolandırıcının teki olduğunu ve beni binlerce lira borç içinde bıraktığını fark ediyorum. Kalbim çarpıyor hemde hiç olmadığı kadar. Artık gözüm hiç kimseyi görmüyor. Gelin odasına gidiyorum. Emreyi arıyorum. Açan olmuyor. Annesini abisini babasını hatta teyzesinş arıyorum ama açan hiç kimse olmuyor. Bense boğazımda kocaman bir yumruyla dımdızlak kalıyorum. Gözlerimden yaşlar süzülüyor.
Meğer aşık olduğum adam tamamen sahteymiş. Ben onun gözlerinin maviliklerinde boğulmuştum. Benimle konuşurken gözlerimin içine bakıyordu. Beni dinlerken gözleri parıldıyordu. Ağzı yalan söylüyordu da gözleri nasıl yalan söylüyordu. Acaba gözleri de sahte miydi?
Beni gelinliğimle öylece bırakırken hiç mi içi acımamıştı. Aylarca yüz yüze bakmıştık. Nasıl kıyabilmişti. Nasıl?
Polisi arayabilirdim. Paramızı belki geri alabilirdim ama kırılan kalbim nolacaktı. Nasıl tamir olacaktı? İmkansız.
Belki kalbim iyileşmezdi ama Polisi aramak zorundaydım. Çok uzaklaşmış olamazlardı.
———-
Okuduğunuz için teşekkür ederim 🫰❤️🩹❤️🩹