BÖLÜM 3

Sabah doktorumdan gelen bir telefonla uyandım.
“Ada hastaneye gelebilir misin gördüğüm birkaç şey var kontrol etmeliyim”
“Ne gibi anlamadım”
“Sen gel öğrenirsin burda”
Hızlıca hazırlanıp hastaneye gittim.Doktorumun yanına geldiğimde değişik cihazlarla kalbime baktı.
“Evet Adacım tam da tahmin ettiğim gibi sende Postural Ortostatik Taşikardi Sendromu var geçen geldiğinde anlamıştım da emin olmak için kontrol ettim.
“Bu hastalık ne hastalığı ki”
“Bu hastalık ani bayılmaların çok sık görüldüğü ritmik bir kalp hastalığı bu hastalık çok riskli bir hastalık ve maalesef sende de ilerlemiş daha önce bayılmalar oldu mu”
“Yani baya oldu her stres yaptığımda dar alanlarda bulunduğumda ve bazen üzüldüğümde çok oldu riskli derken anlamadım”
Dedim ve sonra titrek sesimle
“Ölüm riski değil dimi”
“Yani kesin birşey söyleyemem ama maalesef olabilir”
“Ee napıcam peki”
“Aşırı stresten uzak durucaksın üzülmeyeceksin”
“Bu hastalığı yanlız ben bilicem kimseye söylemeyin lütfen onları da telaşa sokmayayım”
Doktorun isteksizce de olsa onaylamasını gördükten sonra hastaneden çıktım.Ağlayarak eve yürüdüğüm sırada yanımda bir araba durdu.
“Ada sen napıyorsun burda neden ağlıyorsun noldu”
“Ağlamıyorum gözüme toz kaçtı”
“İnanmadım ada sen eskiden de böyleydin noldu söyle bana”
“Birşey yok dedim uzatma niye durdun sen”
“Seni görünce basıp gitsemiydim”
“Bu iyi bi seçenek”
“Hayır tabiki de değil hadi atla bırakayım seni”
“İstemez”
“Ada lütfen bak kendimi affettirmek için çabalıyorum bana böyle soğuk davranma dayanamıyorum”
“Napabilirim Efe ne bekliyorsun kalbimi çok kırdın ben istesem de kalbim izin vermez buna”
“Anlıyorum gerçekten hadi bin arabaya arabada konuşalım”
“Ya istemiyorum dedim”
“Ada lütfen ısrar etme hadi”
Birşey demeden sesli şekilde iç çekip arabaya bindim yol boyu sessizdik ikimizde konuşmadık ve sonra bu sessizliği Efe bozdu.
“Bu akşam seni yemeğe götürmeme izin verir misin hem belki kalbin beni affeder”
“Hayır tabiki”
“Ada lütfen telafi etmeye çalışıyorum hem konuşmuş oluruz lütfen”
“Eskisinden daha inatcısın”
“Bunu evet olarak algılıyorum”
Memnun bir şekilde alttan sırıttım efeyi çok seviyordum ama suan onu affedebilicek kadar içim soğumamıştı Allahım bu his ne zaman geçicek gerçekten bilmiyorum.Sonunda eve vardığımızda akşamki yemek için 2 saat erkenden hazırlanmaya başladım duşa girdim saçlarımı yaptım siyah uzun bir gece elbisesi giydim ve biraz da makyaj yapıp balkona geçtim.Efenin yazmasını beklerken biraz balkonda oyalandım ve sonra bir mesaj geldi.
“Yukarı geliyorum müsait misin”
“Müsaitim.”
Sonra da Efe odama girdi
“Çok güzel olmuşsun”
“Sağol”
“Hadi gidelim artık geç olmadan rezarvazsyonumuz var gecikmeyelim”
Kafamı sallayıp aşşağıya indim yol boyu Efe birşeyler anlattı bende soğuk cevaplar verdim saçma bir sohbetin ardından sonunda vardık.Deniz kenarında güzel bir balık restoranına gelmiştik balık yemeye bayıldığımı ve deniz kenarında yemek yemeyi çok sevdiğimi hala unutmamıştı.İçeri geçtik ve yemeklerimizi sipariş ettik.
“Buranın yemeklerini çok övmüşler bende burayı seçtim hem sende çok seversin”
“Unutmamışsın”
“Ben sana dair hiçbirşeyi unutmadım ada”
“Orası pek inandırıcı değil”
“Şaşırtayım mı seni”
“Şaşırt bakalım”
“En ufak bir ses yükseltilmesinde gözlerinin dolduğunu böceklerden nefret ettiğini ama kedileri çok sevdiğini çizim yapmaya bayıldığını ve kendi stil salonunu açmak istediğini yemek yapmayı hiç beceremedigini en sevdiğin rengin mavi olduğunu üzüldüğünde bayıldığını veya fenalaştıgını denizden çok havuza girmeyi sevdiğini ama denizin görüntüsünü daha çok sevdiğini hızdan ve yükseklikten korktuğunu hatta korktuğunda birkaç kere bayıldığını ve bunun gibi seninle ilgili birçok şeyi hala unutmadım ada”
Şaşırmıştım hemde çok şaşırmıştım en ufak ayrıntısına kadar herşeyi hatırlıyordu yüz ifadem donuk ve şaşkındı o da bunu farkedip gülmeye başladı.
“Ne gülüyorsun ya”
“Sinirlendiğinde çok tatlı oluyorsun”
“Of tamam sus yemeklerimiz geldi hadi bir an önce yiyelim ve gidelim”
Sessizce yemeklerimizi yedik ve sonra da arabaya bindik yol boyu yine o birşeyler anlattı ben soğuk cevaplar verdim sonra ise saçma sohbetin sonuna geldik ve eve girdik aynı yerde yatıyorduk o bir koltukta ben bir koltukta yatmadan önce her zaman olduğu gibi kahvemi ve battaniyemi alıp balkona geçtim biraz kahve içtikten sonra uyuya kalmışım insanlar kahve uyku kaçırır derler ama bende tam tersi uyku getiriyor.Uyandığımda Efenin kollarındaydım beni odaya götürüyordu halimden memnundum ve uykuluydum bu yüzden de uyumaya devam ettim.Beni nazikçe yatağa yatırdı ve kendisi de uzandı.