3. bölüm / 4
Bir Cesaret MesafesiHayaller ve Gerçekler
Bölümler 4Şu an: Hayaller ve Gerçekler
- 1 GİRİŞ385 kelime
- 2 Doğruluk mu? Cesaret mi?791 kelime
- 3 Hayaller ve Gerçekler561 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 Modeller25 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Zamanın ağır çekimde aktığını hissediyordum. Benim ela gözlerim onun yeşillerine hapsolmuştu.
Keşkelerim yine beni içine çekiyordu. Bakışlarım yeniden bizimkilere döndüğünde hepsinin gergin olduğunu gördüm.
Ayza bu havayı dağıtmak ister gibi,
“Yaparsan 500 lira veririm”
Paraya ihtiyacım olmadığını biliyordu. Bu kadar gergin olmamın sebebi bunu yapmak istememdi. Neden istiyordum?
Aklımda tonlarca soru varken,çağan
“Yapacak mısın?”
Omuz silktim. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Kesinlikle kafayı yemek üzereydim. Ayzanın hevesli olduğunu anladığımda bakışlarım ona döndü.
“Yapsana ya eğlenceli olur”
Çocukla konuşamıyordum bile nasıl ikna edebilirdim ki?
Yapacaktım. Buna hangi ara karar verdiğimi bilmiyordum. Parayı aldığımda Ayza gülmeye başladı
“Yaşasınnnn”
Diyerek sevindiğini görebiliyordum. Bakışlarım yeniden Zaferi aramaya başladı. Bir çardakta tek başına ders çalışırken gördüm onu eşyalarımı toparlarken ayaklandım
Ne yapacağımı anlamış gibi diğerleride hızla ayaklandı. Bizim göremeyeceğimiz bir yere geçerken bende küçük adımlarla Zaferin yanına doğru yürüdüm
Üzerimdeki ceketi düzeltip saçlarımı ellerimle tararken karşısına oturdum.
ne yaptığımı sorguladığım vakitlerdeydim.
Birincisi; bu çocuk benden nefret ediyordu
İkicisi; Ailem karşıydı
Aklıma babam düşünce olduğum yerde rahatsızda kıpırdandım. Aklımda sesi yankılandı. Eğer bir daha onunla görüşürsen beni kaybedersin Zafer mi babam mı?
Zor bir soruydu bu soruyu cevaplamama kararı aldım. Zaferin bakışlarını üzerimde hissettiğimde başımı hafifçe kaldırıp ona baktım. Beni görünce kaşları çatıldı başını sorgularcasına sol omuzuna eğdi.
Ne cevap verebilirdim ki şimdi ben?
En mantıklı şeyi yapıp omuz silktim. Kaşları daha da çatılırken ayağa kalktı. Bende peşinden hızla ayaklandım. Ve kolundan tuttum.
Bakışları önce bana sonra kolunu tutan elime kaydı sert bir sesle,
“Ne yapıyorsun?” Diye mırıldandı.
Cidden ne yapıyordum? Kolunu tuttuğum elimin cayır cayır yandığını hissediyordum.
“Konuşalım mı?”
Dedim cilveli tutmaya çalıştığım sesimle sanırım başarılı olmuştum zira bana şaşkınca bakıyordu.
Sanki bir an ona yaptıklarımı unutur gibi oldu fakat bu çokta uzun sürmedi. Anında kaşları çatılırken bir adım geriledi.
“Seninle konuşacak hiçbir şeyim yok doğum günümde bir ‘iyi ki doğdun’ demeye, açıklama yapmaya yetmeyen kelimelerini duymaya ihtiyacım yok”
Diyerek uzaklaştı, bir şey demiyordum çünkü haklıydı. Haklıydı çünkü onu yalnız bırakan bendim tek arkadaşı benken hem de
Uzaklaşmasını istemiyordum kolunu tuttum. Sertçe kolunu çekti bana karşı ilk defa bu kadar sert davrandığı için donakalmıştım.
Zafer hafifçe yüzüme eğilip telefonunu çıkardı. Telefondan çağanın kalın ve tok sesi duyuldu
“Cesaret”
“Kapıdan çıkan ilk kişiyle bir ay sevgili olup ayrıl”
Gözlerim irileşirken bunu nereden bulduğunu düşünüyordum o’da ne düşündüğümü anlamış gibi gülümsedi. Acı dolu bir gülüştü.
Sanki biri tam göğsümün orta yerine bir hançeri saplayıp döndürüyordu. Yüzü yüzüme bu kadar yakındı ama ben ona dokunamıyordum bile
O an ilk defa annemden gerçekten nefret ettiğimi hissettim. Korkunç bir histi.
Beni düşüncelerimde koparan ses Zaferin sesi oldu.
“Ne var biliyor musun Beliz? Sen benim doğum günümde bile iki cümleyi yan yana getirmeye yanaşmadın ama konu benimle uğraşmak beni üzmek olunca nedense o kelimeler bir asır dökülüyor ağzından”
Bir şey diyemedim. Sanki birisi boğazımı düğümlemişti konuşamıyordum tek yapmak istediğim oturup hüngür hüngür ağlamaktı
“Zafer..”
“Biliyor musun Beliz? Bu oyunun gerçek olmasını isterdim doğum günümde yanımda olmanı isterdim tek kelime etmeden gitmemeni isterdim”
Yine haklıydı. Onu yalnız bırakmamalıydım.
Bana hafifçe omuz atarak uzaklaştı. Dur demek istedim gitme diye haykırmak istedim ama kelimeler ağzımdan dökülmedi.
Bir kaç adım attıktan sonra aklına bir şey gelmiş gibi duraksadı. Omuzunun üzerinden bana baktı
“Bu arada arkadaşlarını düzgün seç aynı senin bana yaptığın gibi hiçbir şey söylemeden bırakıp gidebilirler”
Aramızdan birisi atmıştı o ses kaydını
Bunu ima ediyordu
-Bölüm sonu-
Bomba bir bölümle daha sizlerleyim. Sizce kim attı o ses kaydını fikirlerinizi çok merak ediyorum yeni bölümde hoşçakalın 🫧🤍
Bölüm etkileşimi
