3. Bölüm: Yakalandım mı?

Güneşin doğuşuyla sabahın tatlı ışıkları odama giriyordu. Rüyam kapkaranlıktı... Yada hatırlamıyorum... Sabah duşu alıp, ayıldım.
Okul üniformamı giydim,saçlarımı taramak isterken tarak saçıma yapışmış gibiydi, sarmaşığa benzeyen saçlarımdan tarağı zar zor çıkardım... Hepsi vakit kaybıydı offfgg...
Okula vardığımda yine kızlar karşıladı... Fakat bu sefer şaşkınlardı... Okula zamanında varmıştım... *Koşturarak*

H.E: Ooo erken değil mi senin için? Hayırdır biri için mi geldin yoksa?
O: Kimse için gelmedim ne alaka?
H.E: Amma nazlısın ne kardeşim.
O: Bu seferlik bişey demiyom sorma artık.

Okula girip hızlıca sınıfıma çıktım...
Aklıma herkesten sakladığım o ilk aşkım gelmişti... Onun adaşı ile konuşurken gelmişti yine aklıma... Başka okula nakil aldırdığında beni derinden üzmüştü.
Ona açılamadan gitti iki gözüme bağlanan karanlığı aydınlatan aşkım...

M: Yine mi uyukluyon lan mal.
O: He, ne sen mi geldin?
M: Kör mü oldun başımıza amk, sesimden mi tanımaya çalışıyon beni?
O: Neden geldin?
M: Sınıf defterini getirdim...
O: Heee aferin aferin, git işini yap.
M: Emriniz olur efendim

Mustafa, dün ki aldığım darbeler yetmiyormuş gibi birde enseme *OSMANLI TOKADI ŞİDDETİNDE* yapıştırdı.

O: OAAAGHHH AMI-
M: Birşey mi dedim?

(Bir tane daha yemek ister misin der gibi elini kaldırdı)

O: Yoo, git sen.
♦ ♦ ♦

B: OSMAANN gel şu camın olduğu taraftan erkekler tuvaletine kadar kayalım
O: Olurrr

Bünyamin'in yanına gelip kaymak için geri sayım yapıp kaymaya başladık.

B: SUUUUUİİİİİ
E: BENDE KAYCAM
B: TAAMAAMM GEL
E: SUUİİİ

*Tenefüs

B: yaa olm tenefüs çaldı
O: Tamam son kez kayalım
B: 1
E: 2
O: 3

Tam kayarken yanlışıkla sola yönelince ile Bünyamin ile çarpıştım. Gözlerim açtığımda Bünyamin altımda, yerde yapışık bir şekilde yatıyorduk.

E: PUAHAHAHAHAHAHA

Hemen Bünyamin'in üzerinden kalkıp sınıfa doğru koşmaya başladım.

O: EEE GEÇ KALDIMM... BAYBAY
B: Aaggh, kafamı yere çarptım aq...
E: Hoca ağzımıza sıçcak gidelim hadi, kalk!

Çok utanç vericiydiii... Düştükten sonra yüzyüze gelince gözlerindeki şaşkınlığı ve anlam verememezliği... Umarım bizi kimse görmemiştir... Yoksa çıkan dedikodularla adım çıkar... İTİRAF SAYFALARINDA BEN VE İSMAİL'DEN BAŞKA İTİRAF OLMAZ. Düşüncesi bile korkunç... Alperen bile itiraf sayfasının kimin olduğunu bilmiyo...

Okul çıkışında,Mustafa,Hüseyin Efe ve Bünyamin beni bekliyordu.

H.E: Nerde kaldın bea
M: Hadi gidelim amk
B: Evet...

Hep birlikte yürümeye başlamıştık...
İlk Bünyamin'i evine bırakacaktık...

M: Dışarı çıkar mıyız beyler?
H.E: Aga babam ikindiden sonra salar beni
M: Sen ne dersin Osman? Kaç gibi uygun olur senin için?
O: Fark etmez bana ya.
B: Bana sormayacak mısın?
M: Sen veletsin bizimle gelemezsin.
B: Sizin konuştuğunuz konuları bende biliyorum.
M: Yanımızda veletlere yer yok gelmiyeceksin.
B: Aramızda 2 yaş ne bu tripler ya
M: Bünyamin susucak mısın?
B: Tamam be... Ne yaparsanız yapın.
O: Bünyamin gelmiyorsa bende gelmiyorum.

Mustafa ne alaka der gibi bana bir bakış attı.

H.E: Kalabalık olmayacaksak bende gelmem, sıkılıyom öyle.
M: Hay amk... Niye böyle yaptınız alt tarafı velet, neyine uzatıyonuz.
B: Sen uzatıyon lan asıl. Tamam sende gel demen yeterli zaten. Kendini üstün gören tavırlarınla ne elde etmeye çalışıyorsun anlamış değilim.
M: Ne olursa olsun gelmiyeceksin. Sizde böyle yapacaksanız iptal edelim.
H.E&O: Tamam
B: Ben gidiyorum.

Bünyamin dargın bir şekilde evine girdi. Mustafa ona karşı baya egoist davranmıştı, haklı bir sebebide yoktu. Canının istediği gibi davranmakda yine zirvedeydi.

3 kişi yürümeye devam ettik.

M: Osman, neden öyle dedin? Çok mu yakın arkadaş oldunuz?
O: Kimle?
M: Bünyamin'le
O: Yooo, dışlaman hoşuma gitmedi.
M: Bizimle pek bir alakası yok, aramıza dahil etmek istemedim.
O: Üzülmesin diye demiştim, bir kereliğine gelmesinde bir sıkıntı yoktu bence.
M: Oldu, birde alıştıralım yanımızda gezdirmeye.
O: Ne alaka?
M: Çok alaka, neyse bende kayayım şurdan.

Mustafa gerçekten saçmalamaya başlamıştı. Bu insanları dışlama özgüveni nerden geliyordu bilmiyordum.

H.E: Kaç senelik tanıdığım Mustafa, hiç değişmedi, hep böyleydi.
O: Hüseyin normal olduğuna emin miyiz?
H.E: Evet. Neyse takma kafana, yat dinlen.
O: Takmıyorum... Bende yavaştan kaçayım, görüşürüz Hüseyin.
H.E: Görüşürüz.

Mustafa birşeyler olduğunu anlamış mıydı Bünyamin ile aramda ki olanları... Çok mu belli oluyordu ona yakınlaşma çabalarım...
Yada Hüseyin Efe... Peki o? Benim onu sevdiğimi? Ofgghh... Sanırım gizli tutmakta berbattım...

★ ★ ★ ★ ★

Gençler kusura bakmayın bu aralar çok yoğundum baya uzun zaman oldu bölüm atmayalı, umarım keyfiniz iyidir. Bölümle ilgili görüşlerinizi ve yorumlarınızı çekinmeden söyleyebilirsiniz. Kendinize cici bakın görüşürüz

MUCK MUCK :3