Ölüm feryadı

“Uyandığımda evimizden çığlıklar yükseliyordu korkudan sesimi çıkaramıyordum ve Annemin ne olur ne olmaz diye yatağımın altına koyduğu bıçak beni bu kadar sevindirmemişti.çığlıklar son bulduğunda ayak sesleri odama doğru geliyordu yatağımın altına girmiştim..beni bulmamasını umdum,odamın içinde 2 tur döndü ve kimsenin olmadığına ikna olup gitti.ben yatağımın altından çıktığımda annem ve babamı kendi odalarında ölü bir şekilde yerde kanlar içinde buldum gariptiki annem bana gülümsüyor babamsa bana bir şeyler fısıldıyordu ‘cebim..”nefes nefesteydi sesi çok kısık çıkmıştı kan kaybediyordu ve bunu bilecek kadar büyüktüm korkudan elim ayağım titriyordu ama bir şey yapmıyordum babamın cebini karıştırdım bi andanda göz yaşlarımı siliyordum..ama durmuyorlardı” o günden sonrada bir daha ağlamadım zaten.o gün annemle babamı katleden cani belkide yaptığını unutmuştu ama ben unutmamıştım ve her gün bunun acısıyla yüzleşiyordum.piskiyatristim bu seneryoyu yüzbinlerce kez dinlememiş ve o soruya cevap vermeyeceğimi bilmiyormuş gibi davranıyordu “babanın cebinde ne vardı”ona göre klasik bir soruydu, ama neden bunu öğrenmek istiyordu?soruyu tekrarladığında önceden ne dediysem tekrarladım “cebine bakmadım”tabikii yalandı ona hayatımdaki en özel ve korumam gereken şeyi anlatamazdım hemde hareketleri bu kadar şüpheliyken.

Okuldan sonra ödevimi tamamlamak için kütüphaneye gittim.bu günlerde her şeyi unuttuğumdan eşyalarımı sayarak kontrol ediyordum..bilgisayar burada,tarih kitabı bura..bunu yapmam iyi olmuştu çünkü o lanet kitabı herzamanki gibi gözden kaçırmıştım.
Hayatım yeterince kötü değilmiş gibi birde tarih kitabına ulaşamıyordum anlayamadığım şey yeterince uzun değilmiydim?1.75 boyum vardı nasıl bir kitaba ulaşamazdım düşüncelerim omzumdaki hafif ama acı bir ağrıyla bölündü “ilgi çekmeyi bu kadar istiyor musun yoksa gerçekten sinir bozucu bir kız mısın?”
“Ne?bana çarptığın için özür bile dilemeyen biri mi bana bunu söylüyor”
Erkekler gerçekten basit yaratıklardı ve yıllardır bunun değişmemiş olması insanın sinirini bozuyordu üstelik bana çarpan oydu terbiyem müsade etseydi ona ağzıma geleni söylerdim ama şu an o aptal kitba ihtiyacım vardı “madem buradasın bari şu kitabı benim için alabilir misin?”hiç beklemediğim bir hareketle kitapı elini atar atmaz kavradı benden çok uzundu ama şu an bunu düşünmek istemiyordum kitabı almak için elimi uzattım ama..O aptal sinir bozucu erkek bozuntusu kitabı alır almaz arkasını dönüp topuklamıştı gerçekten erkeklerin aptal ve sinir bozucu olduğunu bir kez daha kanıtlamış oldu.

Tarih kitabı olmadan çalışmak zulümdü ama derse geç kalmamak için kütüphaneden çıktım.
Derse girdiğimde nefes nefeseydim “en azından derse gelebilmeyi becerdin samanta devamsızlıkların aldı başını gitti bu dersten önemli hayatında ne olabilir?”
Bu hoca aile dostumuzdu bu nedenle sanırım beni azarlayabilme yetkisine sahip sayılı insanlardan biriydi.
Sözlerine devam ederken bir yandan bana “yeni çocuğun yanına geç”ne yapacağımızı anlamam uzun sürmedi, kesin proje ödevi vardı megan proje ödevi olmadığı sürece nereye oturduğuma karışmazdı ki kimsenin oturmaya cesaret edemediği ölen öğrencinin sırası bana aitti o gittikten sonra kimseyi oraya yaklaştırmamıştım ve bu yazılmamış kuralımı sadece megan proje ödevleri olduğunda çiğnerdi genellikle yalnız tiplerle eşleşirdim bu yüzden sıkıntı etmeyecektim.
Megan konuşmaya devam etti ve evet yanılmamıştım “bu proje ödevi notunuzun %30’nu kaplayacak sıra arkadaşlarınızla yapmanız gerekiyor…”cümlelerine devam etti ama dinlemedim

yanımda uyuyan çocuğu dürterek uyandırmaya çalıştım “bu sabah okulda uyanmak istemiyorsan kalk sıradan ve..”
Yine biri sözümü kesti bu gün daha berbat olamazdı ve proje ödevim için yardıma ihtiyacım yoktu ayrıca odamın hali…orayı toplamak cehennem azabıydı ve orada ailemin katilini bulmak için çalıştığım her şey oradaydı “sen o ilgi manyağı kızsın şimdi hatırladım”sırıttı sesi yüksek çıkmıştı ki bundan hoşlanmadım “proje ödevini sana son gün atarım sadece biliyor gibi yap bunu söylüyorum ve gidiyorum nütfen bir daha yoluma çıkma çünkü varlığın beni rahatsız ediyor”umursamaz davrandım ama birazdaha orada kalırsam sinirden kıp
kırmızı olacaktım,çocuğun elinde duran tarih kitabımı zorlayarak elinden aldım ve kapıya doğru ilerledim tam kapı kolunu tutmuş ve açacakken “Proje ödevini beraber yapacağız notumun %30’unu senin ellerine bırakacak değilim”
Gerçekten o çocuğu umursamıyordum.
“Al telefon numaram müsait olduğunda sana yazarım evimin konumununda yollarım gelirsin tamam mı?”
Başını salladı başka bir yanıta ihtiyacım yoktu bir yanıta bile ihtiyacım yoktu.

Evimin önüne gelmişti kapıya hızlı adımlarla ilerledim tanrım..gelmesi gerekenden çok daha erken gelmişti tam 4 saat önce??
“Gelmen gereken saat bu değildi”odamı toplamamıştım lanet odamı toplamamıştım viculdumu panik sardı ama belli etmedim nedeni o değildi odamın içindeki binlerce dosyayı görecek olmasıydı gelmeden 2 saat önce orayı toplayacaktım ama..
“Niye yoksa herkesten gizlediğin bir şey mi var Aaah pardon yoksa içeride biri mi var?”küçük bir kahkaha attı birinin ona komik olmadığını söylemesi gerekiyordu ama onunla uğraşamazdım.

Odamın kapısını açtım ve “gizleyeceğim bir şey yok kişisel alanımı beğenmediysen gidebilirsin kapım her zaman açık ama unutma girmen için değil gitmen için.”
Odamda yataktan başka oturacak bir şey yoktu çalışma masam tıka basa doluydu bir dahakine onun evine gitmemiz konusunda ısrar edecektim.

•3 saat sonra•
“Bu kadar çalışma bana yetti artık gidebilir miyim?”
Başımı salladım sanki onu zorla tutuyordum çalışma sırasında zaten hayatımı zindana çevirmişti
“Ama sana bir şey soracağım derslere hep geç kaldığın dedikodusunu duydum sanırım burada uğraştığın şeyle ilgili”
“Bunu sana söyleyeceğimi mi sanıyorsun?”
Alaycı bir tonla “söylersen yardım edebilirim ailem karakolda çalışıyor belki ulaşmakta zorlandığın bilgilere ulaşmanı sağlarım”
Çoğu soruşturmam tıkanmıştı nedeniyse karakolda bir ajanım olmamasıydı..bu fikir kafama yatmıştı hem bu gerizakalınında ne dersem yapacak olması işime gelirdi.”tamam ama ne öğrenmek istersem öğreneceksin”
“Sende bana ne üstünde çalıştığını anlatacaksın”
Ona kısaca özetlemenin zararı olmazdı
“Ailem ben 14 yaşındayken öldürüldü bende onların katilini bulmaya çalışıyorum ve farklı davalarada bakıyorum”çok kolay söylemiştim sanırım bunda psikiyatri dersleriminde etkisi vardı.
“Para var diyorsun yani”
Söylediklerimden bunu çıkaracak kadar aptal olması iyiydi aptallar çabuk kanardı ama aptal kendini zeki sanıyordu.

DEVAM EDECEK