Huyu Huyuna

Bu sabah gözlerimi zorlukla açtım.Yerde yattığım için her yerim ağrıyordu.Kafamı kaldırıp koltuğa baktım ama Melis'i göremedim.Üstümede pike örtmüştü,canı elvermemişti benim yerde yatmama ama benle konuşmak yerine böyle bir kibarlık yapmıştı.Yerden kalkıp üstüme takımımı giydim.Sonrasında odadan çıktım ve onun için yaptığım kitap okuyacağı odaya da bakmak istedim.Benle konuşmak hatta benle yüz yüze gelmek istemiyordu tahminimce.Bir şekilde onu benimle konuşması için teşvik etmeliydim.Tepkim abartıydı kabul ediyorum.Ama onu öyle görünce gözüm döndü.Açıklamasını isteyince de arkadaşının bahanesine sığındığını düşündüm.Ona güvenmemek yaptığım hataydı.En azından ondan özür diler ve hatamı anladığımı göstermeye çalışırdım.

Kapıyı açıp içeri girdim.Düşüncemde yanılmamıştım,karşımda ki tekli koltukta oturuyordu.Adımlarımı duydu ama kafasını kaldırıp bakmadı.Onun önüne oturdum ve bana bakmasını bekledim.Bakmayınca kitabı elinden aldım ve başımı dizine koydum.Yerinde kıpırdandı ama benle konuşmak istemediği için kalkmamı beklemeye başladı.

Kaya:Beni dinler misin?
Ses gelmedi.

Kaya:O zaman ben kendimi açıklayacağım yine konuşmazsan benle konuşman için çabalayacağım.Çünkü sesini duymak ve varlığını hissetmek istiyorum.Böylelikle eksik kalmamış olurum.

Yine ses gelmedi.

Kaya:Ben özür dilerim.Melis sana güvenmediğim için ve ani hareketlerde bulunduğum için,davranışlarım yanlıştı kabul ediyorum ama sizi öyle görünce gözüm döndü beynime kan gitmedi sanki.

Yine sessizlik.

Kaya:Olsun konuşma.Bende sessizliğini dinlerim.
Aradan beş dakika geçti ve konuştu;

Melis:Başını kaldırır mısın?

Hemen başımı kaldırdım ve ona baktım ama o yerinden kalkıp kitabının arasına ayracını koyup rafa yerleştirdi sonrasında beni umursamadan aşağı indi.Hoşuma gitmedi.Daha benle ne kadar konuşmayacaktı.Onun arkasından aşağı indim ve benim yanımdaki sandalyeye değil Bulut'un yanındaki sandalyeye oturduğunu gördüm.Bulut benim geldiğimi görünce Melis'den özür dileyip kalktı ve karşıdaki sandalyeye oturdu.Bende Bulut'un yerine.Melis hızlıca kahvaltısını bitirip giyinmek için yukarı çıktı.Bende okula gideceği arabanın şoför kısmına geçtim ve beni ilk başta tanımasın diye kafama şapka taktım.Ağır adımlarla arabaya yürüdü ve bindi.Arabayı çalıştırıp ilerlettim,ana yola çıkana kadarda konuşmadım.Okul yoluna girmek yerine kavşaktan döndüm ve başka yola girdim.

Melis:Nereye döndün yol o tarafta değil.
Şapkamı çıkardım ve ona döndüm.

Melis:Sen delirmişsin!Benle konuşmak için şoförün yerine geçtin ve bende saf gibi yemişim.

Kaya:Bence abartıyorsun.İnatlaşan sensin.Yoksa trip mi atıyorsun sen?

Melis:Yok öyle birşey.Arabayı okula sür hadi!/

Kaya:Bunu benle gerçek bir iletişim Kur'an'a kadar yapmayacağım.

Melis:Aç şu kapıları inicem!

Kaya:Kapılar kilitli sevgili eşim.İstesende kaçamazsın.

Melis: Düşündüğüm şey kendim değil öğrencilerim.Bari yiğenin için yap Kaya.

Kaya:Yiğenim için herşeyi yaparım ama şuan senin benimle olan inatlaşmandan vazgeçmen için uğraşıyorum.Hadi sevgili eşim inat etme ve benle barış.

Melis:Tamam ama şunu bil senle barışmam seninle hala yakın ve gerçek bir iletişim halinde olacağım anlamına gelmiyor.Aynı şeyi yapıp yapmıyacağına emin olamam.

Kaya:Emin ol bir daha yapmıyacağım hatta istersen canım üzerine yemin edebilirim.

Melis:O kadarını istemem.Şimdi beni okula bırak.

Kaya:Hay hay sevgili karım.

Melis:Bana şöyle demekten de vazgeç.Sinirlerimi bozuyorsun.

Kaya:Bazen itiraf etmek istemezsin ama ben içten içe bunun hoşuna gittiğini biliyorum.

Daha fazla onu ikiletmeden okul yoluna girdim ve okula bıraktım.Bugün de izlemek isterdim onu ama şirkette kinişleri bu aralar çok aksatmıştım.Son kez ardımdan okula baktıktan sonra arabayla şirkete geçtim.Bugün yeni şirket için bazı anlaşma sağlanılması gerekecek toplantılar vardı.Bulut ile fikirlerimizi konuştuk ardından toplantıya geçtik.

...

Toplantı istediğimiz gibi sonuçlanmıştı.Hatta daha bir çok teklif vardı ama sırasıyla uygulayacaktık.Okul çıkış saati yaklaşıyordu.Ben Melis'i almaya gidecektim onun haberi olmasada.Ayrıca sevindiğim bir diğer konuda Bulut Didem'i yemeğe götürecekti.İkisinin arası sonunda gözle görülür bir şekilde düzelmişti.Bulut ile arabaya bindik.O beni okulun oraya bırakıp gitti.Çoktan bütün öğrenciler çıkış yapmıştı.Melis çıktığında ilk önce kaşları havalandı sonrasında görmemiş gibi yanımdan geçip gitti.Arkamı dönüp ona yetiştim ve kolundan çekip kendime döndürdüm.

Kaya:Nedir bu inadınız hanımefendi?

Melis:Çeker misin şu elini üstümden?

Kaya:Melis ne kadar daha devam edecek bu.Özür diledim hatta kendimi affettirmeye çalışıyorum hala daha.Görsen mi artık beni.

Melis:Özrün kabul edildi zaten.Tek sorun bunu birdaha yapıp yapmayacağın.Ayrıca aramıza mesafe koymalıyız.Sonuçta bir amaç uğruna evlendik.

Kaya:Bu benden uzak durmana engel değil.

Melis:Bak senden nefret etmiyorum,senle bir sorunumda yok ama uzak olmalıyız birbirimize yoksa ben bana olan davranışlarından bazı imalar çıkartmaya başlayacağım.

Çoktan anlamıştı değil mi?Onu sevdiğimi biliyordu.Daha fazla saklamamalıydım ama zaten aşamadığımız mesafeler daha da büyüyebilirdi.

Elinden tuttum ve yürümeye başladım.Bir kaç kez çırpındı fakat taksiye binene kadar.Taksiciye villayı tarif ettim.Bizi bıraktığında benden önce indi ama onu bir daha yakalayıp odaya kadar çıkarttım.Sonrasında yatağa attım.

Kaya:Emin ol benim hakkımdaki düşüncelerin şu an için önemli değil.Şunu bilki ben gerçekleri söylemeden düşüncelerinden de emin olamazsın bu yüzden sana ne yakın ne de uzak durmama gerek var istediğimi yaparım,belli bir ölçüde.

Konuştuktan sonra üstümü çıkardım.Şaşkın gözleri vücudumda gezindi sonrasında yutkundu.Geri evlik şeyler giyindiğimde oda dediklerimi hazmetmiş gibi üstünü giyinmeye lavaboya girdi.Yatağa oturup onu beklemeye başladım.Çıktığında gelip yanıma oturdu.Hiçbirşey demeden sessizliğe gömüldü.Ta ki aşağıdan ses gelene kadar.İlk defa Melis'le belki konuşuruz baş başa kalıp zaman geçiririz diye hizmetçileri göndermiştim ve ev bize kalmıştı.Aşağıdan ses geldiğine göre biri gelmişti.Yataktan kalkıp merdivenlerden tek tek indim.Melis de arkamdan geldi.İndiğimizde ilk devrilip kırılan vazoyu sonrasında Didem ve Bulut'u gördüm.İkisi de mayhoş gözlerle bize bakıyordu.Didem Bulut'un arkasına saklandı.Melis ikisini öyle görünce gülmeye başladı.

Melis:Kahve mi yapsam.Çünkü bize ne yaptıklarını pek açıklayacak şekilde durmuyolar.

Kaya:Sen yap bende onları otutturayım.

Melis mutfağa geçip kahve yaptı.Didem utancından oturduğu yere sinmişti.Bulut da benim yanıma oturdu.Kahvelerini içtikten sonra Bulut hatırladıklarını anlatmaya başladı.

Bulut:Vazo için özür dilerim bu arada.

Kaya:O çok önemli değil sen anlat.

Bulut:Yemek yedik, lunaparka gittik.Didem çok severmiş.Sonra kareokeye gittik.Sesi de idare eder.Yarıştık hatta ben kazandım.Sonra bir güzel içtik.Ben daha fazla içtim,bana dur dedi ama içmeyi severim biliyosun.Beni zar zor getirdi eve.

Kaya:Baya eğlenmişsiniz ama bence ikinizin de artık ayrı bir hayatı olmalı. Bulut artık bu villada Didem'in de odası olacak.Hatta isterseniz ikiniz ayrı eve çıkabilirsiniz.

Bulut:Sen dalga geçiyorsun herhalde.

Kaya:Bulut senin sevdiğin kadın bu evde hizmetçi olamaz.Bu yüzden ya kalın ya da ayrı ev tercih senin.İstersen masraflarıda ben karşılarım.

Bulut:Eğer sana yük olmıyacaksak ayrı eve çıkmayı kabul ederim.

Kaya:O zaman şimdilik Didem senin odanda kalsın ben iki güne istediğiniz bir ev bulurum siz de taşınırsınız.

Bulut:Sağol Kaya.

Kaya:İkiniz için,şimdi gidin ve dinlenin.

İkisi Bulut'un odasına geçince Melis ile yalnız kaldık.Başımı omzuna yasladım.

Melis:Sana ne dediğimi anladığını düşünüyordum.

Kaya:Şu sikik mesafelerden bahsetmeyi bırak güzelim.

Melis:Küfretme bana.

Kaya:Sana küfretmiyorum.Aramıza koyduğun mesafeye küfrediyorum.Hem bak neden gerçek evli çiftler gibi olmayalım ki?

Melis:Kaya sen beni mi seviyorsun?Çünkü bu hareketlerin davranışların hep bana özel.

Kaya:Evet dersem benden uzaklaşır mısın?

Melis:Anlaşma gereği hayır.Ama özel ilgi kabul etmem şimdi olduğu gibi.

Kaya:O zaman emin olduktan sonra sana cevap verebilirim.Yeter ki mesafemiz olmasın izin ver bana.

Melis:Sadece insan içinde.Tekken değil.Anlaşmayı unutma yeter bana.

Kaya:Tamam söz.Yine de kararını değiştirirsen bana söyle.Her an yaramazlık yapabiliriz.

Melis'in yüzü kızardı.Bende ona güldüm.

Melis:Böyle birşey olmıyacak.Aklından çıkar.

Kaya:Hayal etmesi çok güzel ama.Mesela sen altta ben üstte...

Melis:Kaya Kapa şu çeneni.

Kaya:Sen yeterli emret karıcım ben herşeyi yaparım.

Yanımdan kalkıp odaya çıktı.Bende arkasından koşarak ilerledim.Dün yaptığı gibi koltuğa uzandı.Ben de bu sefer onu kucaklayıp yatağa yatırdım.

Melis:Ya delirdin mı sen?

Kaya:Konu sen olunca hep deliyim ben.Burda yatacaksın.

Melis:Yok öyle-

Onu kucaklayıp yatağa yattım.Sesini dahi çıkarmadı.Biliyorum benle yakın olduğundan dolayı beni sevmekten korkuyor.Beni kendiyle ilgili dolduruyor.Ama o da farkına varıcak ve beni sevicek.Ben sevdiricem...