Kesit-6

Kadir takıntılı adamdı. Mükemmeliyetçi, aşırı titiz herşeyi planlı adamdı. Duyguları sönmüş kimseyi çıkarları dışında düşünmez yanında tutmazdı. Öldürmek onun için bir şeyi ifade etmezdi, yapardı. En ufak kusura sebebiyet veren canlı yada cansız herşeyi yok ederdi hayatında.

Bir gün Kadir yine hayatındaki bir kusuru ortadan kaldırmak için harekete geçti hedefi intikamdı. Ondan alınanı geri almak için herşeyi düzenledi planladı ve oynadı.

Başrolde bir Genç kız vardı, onu seviyormuş aşıkmış gibi davranıp etrafındaki herkesi de bu oyuna dahil etmişti. Sırf intikam için kendinden dahi ödün vermişti.

Ve sonunda intikamını da ondan alınanları da geri aldı ama sorun şuydu ki planladığından çok farklı çok erken ve çok yıkıcı şekilde aldı. Önce öfkelendi planları bozulmuş beklediği tepkiler duygular gelmemişti. Öfkesi gurura dönüştü, kimse ama hiç kimse onu bırakıp gidemezdi terk edilemezdi o terk edendi çünkü hep haklıydı. Gururu pişmanlığa dönüştü, hayatında ilk kez yaptıklarından pişman oldu, yediremedi adamlığına. Pişmanlığı kedere dönüştü, ilk defa duygularını yaşıyordu ve Kendine acıyordu.

İlk defa yaşadığı yoğunlukla, yıkıldı Kadir çünkü paramparça ettiği o Genç kıza sevdalanmıştı. İş işten geçmişti artık, adamdan geriye ne titizlik ne plan hiçbir şey kalmamıştı. Karanlık bir adamdı Kadir zaten de ışığını kendi elleriyle söndürünce boşluğa dönmüştü.

Artık en çok kendine acımasızdı, en çok kendine öfkeli, kendine azraildi. Artık gerçekten korkunç bir adamdı Kadir artık sadece öldürmüyordü ölümün ta kendisi olmuştu.

Artık planları yoktu Kadirin ihtimallerin kendisiydi, artık duygusuz değil öfkenin sıfır noktasıydı. O artık Kadir değildi onun bir ismi yoktu bir isme layık değildi. Ve kurduğu bu ölüm dünyasını paramparça olmuş sevdiğine adadı.......

•••••