Her gecenin bir sabahı vardır

“Dediğim gibi her gecenin bir sabahı vardır her gecenin bir ayı vardır ay gecesiz gece aysız yapamaz ben bu hikayenin ayıyım o gece ama onun yıldızları var onun gezegenleri var ben sadece onu takip ediyorum yani gece için hiç bişey ifade etmiyorum.yine boş bi sabaha uyanmıştım okula gitmek zorundaydım o kadar halsizdim ki ayna da kendime bakmaya utanıyordum mutfağa girdim annem daha uyuyordu onu kaldırmayıp ağzıma iki lokma bişeyler atıp evden çıktım.Yolda yavaş,dalgın bir şekilde yürürken karşıdan yamanın geldiğini farketmedim istemsizce suratına bakıp gülümsedim ama karşılığını alamadım yüzüme dahi bakmadı bende tam o an kendime söz verdim bir daha onunla ne göz teması ne de başka bişey yapacaktım bitmişti konuşmadan bile bana kendimi bu kadar kötü hissettiriyorsa konuşsam ne olurdu kim bilir okula girdiğimde yüzümdeki o kötü ifade hala geçmemişti bahçeye adımımı attığım an mira ve Tuğçe yanımda belirdi mira bi yandan “ne oldu sana neyin var?” Diye sorarken Tuğçe de “kızın üstüne gitme” diyordu gerçekten o kadar kötümüydüm hemen bir bahane bulup yanlarından ayrıldım ve koşarak lavaboya girdim yüzümü gözümü düzelttim ve çıktım çıktığımda karşımda gördüğüm ilk surat iklimdi o kadar mutluydu ki ayıp olmasın diye “günaydın nasılsın?” Dedim ve çok neşeli bir şekilde “ çok mutluyum hem de baya mutluyum biz yamanla yeniden başladık” dedi sanki o an başımdan aşağı kaynar sular döküldü o an boğazım düğümlene düğümlene “sevindim” dedim ama inanın o sırada aklımdan iklimin kafasını bütün klozetlere sokmak geçiyordu bunları boşverip kantine indim mira Eylül ve Tuğçe beraber oturuyorlardı onlara gözükmeden kaçmaya çalıştığım anda Eylül arkadan “eda nereye gidiyorsun iklimi gördün mü?” Diye bağırdı “yok görmedim” dedim ne iklimmiş ya bu olaylar yaşanırken aklıma bi an hiç bi zaman hiç bi durumda birbirimizi sosyal medyadan çıkarmıyorduk yamanın arkadaşlarının bulunduğu özel hesabında da vardım snapchatindede arkadaştım çıkarmaya elim gitmiyordu yapamıyordum o illa hayatımın bir yerinde olacaktı olmak zorundaydı yok olduğunda işte benim için o zaman bitmiş demek oluyordu…
O yılda çok hızlı bir şekilde geçti ya da bana öyle geldi 2023 üniversite sınavına hazırlandığım için gözüm onu bile görmez olmuştu sınav günü geldi o panikle sanki her şeyi unutmuşum gibi oldum annemle babama çaktırmamaya çalışsamda belli ediyordum annem bana sarılıp “çok güzel geçicek sınavın çok çalıştın sana inanıyorum hayatım” dedi o an zorla da olsa ona gülümsedim saat tam sabah 8:51di tam 9 dakikası vardı o dakikalar nasıl geçti bilmeden kendimi sırada buldum ve çözmeye başladım sınav iyi geçmişti annemi gördüğüm an ağlamaya başladım neden ağlıyorum bilmiyordum ama sanırım o stresten kurtulduğum için mutluluk ağlamasıydı o yaz ömrümün en güzel yazlarından biri olabilirdi ailemle arkadaşlarımla sevdiklerimle mükemmel bi yaz geçirmiştim bazı hayallerime kavuşmuştum istediğim okulu tutturmuştum yeni bir telefonum vardı ailemle beraberdim ve okul başlamak üzereydi yeni insanlarla tanışacaktım
Zaman hızlıca geçmişti okula başlamıştım yeniarkadaşların olmuştu aklıma anında evvelsi yıl geliyordu ama herkes birbirini unutmuştu geçen seneden sadece Tuğçe kalmıştı o da aynı üniversiteye gittiğimiz için. hafta içi çarşamba günü dersten çıkmıştık yanımda mert Burak doruk eslem Ece ve hilal vardı oturduğumuz yerin çarşısında gülerek ilerlediğimiz sırada karşıdan birinin geldiğini gördüm o anlık salaklıkla burağın koluna girip yürümeye başladım Burak ilk ne olduğunu anlamadı ama allahtan çaktırmadı benden uzaklaşana kadar bana baktı gördüm ama gördüğümü de belli etmedim.üniversite okuduğum için ailemden uzaktım çok olmasa da uzaktım eve geldim eşyalarımı odama koydum mutfağa gittim ve bişeyler yapmaya başladım o an çok yorulduğumu farkedip en kolay makarna olduğu için makarna yapmaya başladım makarnaları suya koydum ve televizyonu açıp beklemeye başladım bi yandan da telefonumla oynuyordum snapchata girdim ve girdiğim gibi
Yaman zorlu yeni sohbet”
Hemen mesaja girdim ve okumaya başladım
“ Mutlu olman dileğiyle”
O an ne yazacağımı bilemedim ama yazmaya başladım
“Ne diyorsun sen yaman sen alkol mü aldın kendinde misin iki yıl önce kalmış bi mevzudan bahsediyorsun ayrıca burda hesap sorması gereken benim”
İki dakika geçmeden mesaj geldi
“1. Ben alkol almadım 2. Sadece benim suçum mu benden vazgeçen sendin “
Mesaja şok içinde baktığım sırada makarna suyunun buharlaştığını gördüm ocağın altını kapatıp yazmaya devam ettim
“Yaman sen benden değil bizden vazgeçtin sen iklimi bana tercih ettin madem iki yıl önceki konuyu açıyosun sen beni kendinden o zaman vazgeçirdin”
Sanki ben yazmıyormuşum gibiydi eda yamana ahkam kesiyordu ben ya ben yamana kıyamayan ben o an alkol alıp almadığını anlayamamıştım ama benim bildiğim yaman asla beni biriyle görüp bana yazmazdı baya uzun bi süre yazdı yazdı yazdı ama bana gelen mesaj sadece 6 kelimelik bir cümleydi
“Salak saçma bir lise aşkıydı,bitti”
ne yazacağımı bilemedim ama gözümden yaşlar birer birer düşmeye başlamıştı işte şimdi başlamıştı her şeyi ama herşeyi anlatacaktım neyi neden nasıl ne zaman yaptığımı
“Madem bu kadar nefret ediyorsun benden bana niye yazdın yaman hayatımın içine sıçmak için mi en başından beri sana deli gib aşıktım yaman seninle konuşurken kalbim yerinden çıkıyordu bunu biliyordun bu yüzden umursamıyordun beni belki düzelir dedim zamanla sen ne yaptın hiç bir açıklama yapmayıp çekip gittin ben 4 ay kendime gelemedim lan ben senin yüzünden iklimden nefret ettim okula başladığımda ne öğreniyim yamanla iklim sevgili onunda hayatından çıkıp gittin onu kim topladı biliyor musun ben topladım onu toplarken ben parçalandım sen okulunda kız keserken ben bunları yaşıyordum artık unut şu pisliği çıkar hayatından dedim çıkaramadım ama hala uğraşıyorum yapıcam
Seni unutucam bizden artık bi halt olmaz”
Bunları yazarken sinirden ağlıyordum okuduğuna emindim hatta defalarca okuduğuna mesaj geldi ve okumaya başladım
“Demek o kadar bitmişiz ama emin ol ki içlerinde tek seni sevdim diğerleri hevesti beni en iyi sen tanıyorsun alkol aldığımı bi mesajdan anlayabilecek kadar sana hayatının geri kalanında mutluluklar diliyorum Allah’a emanet ol “
Dedi benim yazdıklarımla alakalı hiç bişey dememişti bende son koz olarak
“Bu kadarsın işte başka bişey yapamıyorsun korkağın tekisin”
Dedim ve bu anı bekliyormuş gibi yazmaya başladı
“ suç hep karşı tarafta gibi görüyorsun gör gerçeği oyuncağını kaybetmiş bi kız çocuğu gibi ağlamayı kes bırak artık peşimi de gidiyim be “
O an gözyaşlarımın arasından bunu yazdım
“Sen benim hayatımda bundan sonra hiç bişey değilsin”
Mesaja girdi ama cevap vermedi uygulamadan çıktım o anlık üzüntüyle Medcezir 38. Bölümü açtım ve bütün gece 4 bölüm bitirdim sabah saat 6.30 falandı yeni yeni uykum gelmişti ama bugün okula gitmeyeceğimden adım gibi emindim çünkü beni bu halimle kimsenin görmesini istemiyordum bunları ve dün akşamki olayları düşünürken uyumuşum bile kalktığımda saat 13:40tı yani 7 saat uyumuştum başımı kaldırdım telefonuma baktım ve birsürü bildirim vardı
“Esoo🫶🏻cevapsız arama”
“Ay parçası🌙(hilal) cevapsız arama”
“Ecee kaç hece cevapsız arama”
Bunlar sadece sayabildiklerimdi hemen whatsaba girdim ve en az 10 kişi merakten deliriyordu sadece anneminkine girdim
“Uyuyakalmışım anne özür dilerim meraklandırdıysam”
Sonra çıkıp üniversite grubuna girdim
“Grup grubu 35 bildirim”
Okumaya başladım
“- kızım bu eda nerde mesajları görmüyor aramalarımı da açmıyor hemde 3 saattir

-evine gidip bakma fikri çık aklımdan

-dünyadan edaya dünyadan edaya bizi duyuyorsan bir ses ver

-edaaa yazsana ya

- arkadaşlar edanın yazacağı yok edaya da bişey olmaz zaten darlamayın kızı belki kafa dinliyordur

Ecee kaç hece grup adını arama kurtarma çalışmaları yaptı
Ve daha sayamadıklarım”

O gün hiç evden de çıkmadım snapchate girmeye de niyetim yoktu ama nefsime yenik düştüm ve girdim
“Yaman zorlu yeni sohbet”
“Özür dilerim”
Bu neyin nesiydi niye böyle bişey yazmıştı

“Her şeyi zamana bıraktık zamanımız var mı bilmeden”