Ayrisa

Ayrisa, on iki koruyucunun gücünü kendinde toplamış olan demek. Genç kadını bunu öğrendiğinde sanki birisi anlını oyuyor gibi hissetmişti.
"Alice, sen bu kehaneti bitirecek tek kişisin." Büyük Torvak, kızın ellerini nazikçe tuttuğunda yüzünde umut dolu bir ifade vardı. "Sen ayrisasın."
Genç kadın, kaşlarını çatarken baş ağrısını geçirmeye çalışıyordu.
"Benden başka birinin olmaması can sıkıcı." Zorla nefes verdi. Farkında olmadan Torvak'ın ellerini sıkıyordu.
"Alice? İyi misin?"
"Taşın enerjisi ağır geliyor. Biraz dinlensem iyi olacak." Genç kadın, ayaklanınca çadırına doğru ilerlemeye başladı. İlk defa bu kadar ağır gelmişti ve yürümek bile canını acıtıyordu. Ağaçlardan birine zorla yetiştiğinde sıkıca tutundu.
Bedeni bir anda havalanırken bedenini güçlü kolların tuttuğunu biliyordu. Gözleri, yeşil gözleri bulduğunda bilinci yavaştan kapanıyordu.
"Hawkael." Kadının fısıldayan sesi ile Hawkael, kızın yüzüne baktı. Yüzünde sinirli bir ifade vardı her şeyi yanlış anlamıştı. "Doğru değil. Yemin ederim."
"Yorma kendini." Genç adam, kızı çadıra taşırken bakışlarını karşıya çevirdi...