Rüyamdaki kim

Ben Defne. 18 yaşıma kadar her şey normaldi. Ufak, sevimli bir köy kasabasında, sıradan bir hayat yaşıyordum. Ta ki 18. doğum günümün gecesine kadar.

Bir yaz gecesi uykumdan korkarak öyle bir uyandım ki, bu zamana kadar gördüğüm rüyalara hiç benzemiyordu. Hemen anneme bağırdım. Annem koşarak yanıma geldi.

"Kızım, iyi misin? Ne oldu? Niye bağırıyorsun bu saatte?" diye biraz kızmıştı. Yüzüme bakınca ne kadar çok korktuğumu anladı.

"Anlat kızım, ben buradayım. Her zaman yanındayım."

Annemin bu sözleri beni biraz da olsa sakinleştirdi.

"Anne... Çok kötü bir rüya gördüm. Rüyamda bir kadın vardı. Yüzünü görmedim. Kapkaranlıktı her yer."

Annemin yüzü bir anda bembeyaz kesildi. Gözleri doldu.

"Ne... Ne dedi sana o kadın, Defne?" diye fısıldadı. Sesi titriyordu.

Ben cevap veremedim çünkü o an sol bileğimde bir yanma hissettim. Yorganı sıyırıp baktım, sol bileğimde ay şeklinde bir leke vardı. Ama bu geceye kadar orada hiç yoktu. Hızlıca yorganı geri çektim. Annem görmesin diye bileğimi yastığın altına sakladım. Kalbim deli gibi çarpıyordu.

Sonra annem yine sordu: "Ne dedi o kadın Defne?"

"Hiçbir şey Anne, sadece bana baktı ve gitti." dedim ama çok korkmuştum. Annem endişeliydi.

"Tamam anne, sen git yat." dedim ve odasına yolladım. Sonra annemin bir rüya yüzünden bu kadar endişelenmesi bana hiç normal gelmedi. Sol bileğimdeki yanma azalmıştı ama izi hala oradaydı. Sabaha kadar uyuyamadım. Rüyayı, bileğimdeki izi düşündüm. Kimdi o rüyama giren kadın?

Sabah olmuştu ve ben uyumamıştım. Kafam çok karışıktı. Evde durmak istemiyordum. Okul yaz tatiline girmişti, okula gidemiyordum. Ben de arkadaşıma gitmeye karar verdim. Hazırlandım, annem kalkmış kahvaltı hazırlıyordu.

"Erkencisin." deyip bana gülümsedi. "Hadi kahvaltıya geç."

Kahvaltı masasına oturdum. Babam iki haftalığına başka bir yere iş için gitmişti, sadece annem ve ben vardık. Kahvaltımızı yaptık. Anneme bugün arkadaşıma gitmek istediğimi söyledim.

"Tamam, ben bırakırım seni." dedi ve hazırlanmaya gitti.

Arkadaşımın evi iki sokak ötede, niye beni bırakıyor ki diye kendi kendime düşündüm. Sonra geceki kabus yüzünden endişeli olduğunu düşündüm ve çok umursamadım.

Annemin odasına doğru yöneldim, "Ben hazırım, hadi gidelim." diyecekken annemin telefonda konuştuğunu duydum ve sessizce annemi dinlemeye başladım. Telefondaki babamdı galiba. Annem çok endişeli bir şekilde, "Yine başladı, gece bağırarak uyandı." dediğini duydum. "Gerçeği öğrenmemeli, daha çok küçük. Ben onu kaybetmek istemiyorum." diye ağlıyordu. Babam, "Sakin ol, o bizim kızımız." diye cevap verdi. "Onu bizden kimse alamaz."

Çok şaşkındım. Bu konuşmadan hiçbir şey anlamıyordum. Sonra aşağıya indim. Annem de çok geçmeden yanıma geldi.

"Anne, rüyama giren kadın kim sence?" diye sorunca korku dolu gözlerle bana baktı.

"Bilmem kızım, yine korku filmi izlemişsin, onun etkisinde kalmışsın bak." dedi.

"Hayır anne, gece hiçbir şey izlemedim." diye cevap verdim.

"Tamam, kapatalım konuyu." diye ekledi.

"Anne, kiminle konuşuyordun?" deyince, "Sen kapı mı dinliyorsun?" diye bana kızdı.

"Hayır Anne, seni çağırmak için çıktım yanına. Biriyle konuştuğunu duyunca müsait değilsindir deyip indim." diye yalan söyledim.

Annem, "Evet, babanla konuşuyordum. O da bir iki gün sonra geleceğini söyledi." dedi.

"Tamam anne." deyip konuyu kapattım. Aklım hala almıyordu. Annem bana babamla konuştuğunu değil, başka bir şey söylüyordu.

Evden çıktık, annem arkadaşımın evine bırakıp gitti.

Rüyamı arkadaşım Ceren'e anlattığım zaman o da korktu, izi görünce ürperdi. "Kimseye söyleme olur mu?" deyince, "Saçmalama, böyle bir şeyi kimseye söylenmez." deyip beni tersledi. "Sen de kimseye söyleme sakın." deyip beni uyardı.

"Tamam." dedim. Ceren benim en yakın arkadaşım. Onunla ne paylaşsam bana destek olur, o yüzden bu yaşadıklarımı ona anlattım.