Ayın Laneti

Bölüm 2 — Kaçış
Sarayın çanları susmak bilmiyordu.DONG! DONG! DONG!Elara kapıya baktı. Ayak sesleri gittikçe yaklaşıyordu.“Ne yapacağız?” diye fısıldadı.Kael hiç düşünmeden kütüphanenin arka tarafına yöneldi.“Buradan çıkacağız.”Elara peşinden gitti ama birkaç adım sonra durdu.“Bir dakika! Ben seni tanımıyorum bile!”Kael arkasına döndü.“Biliyorum.”“Üstelik sen lanetli büyücü ailesindensin!”“Bunu da biliyorsun.”“Ve şimdi senin yüzünden kraliyet muhafızları beni de arıyor!”Kael kaşını kaldırdı.“Teknik olarak seni aramalarının sebebi benim değil, elindeki mühür.”Elara sinirle elini kaldırdı.“Şu şeyden bahsetmeyi kes!”Mühür bir anda parladı.İkisi de sustu.Gümüş ışık Elara’nın avucundan yükseldi ve kütüphanenin duvarına yansıdı.Duvarın üzerinde daha önce olmayan bir sembol belirdi.Kael’in yüzü ciddileşti.“Bu iyi değil.”“Bunu söylemek zorunda mıydın?”Kael duvara yaklaştı.Sembolün altında eski bir yazı ortaya çıkıyordu.Elara yazıyı güçlükle okuyabildi:“Ay mührü yeniden uyandığında, lanet de uyanacaktır.”Elara’nın yüzü bembeyaz oldu.“Lanet…”Kael başını kaldırdı.“Yüz yıl önce başlayan lanet.”Kapının ardından muhafızların sesleri duyuldu.“Bütün kütüphaneyi arayın!”Kael elini uzattı.“Şimdi gerçekten gitmemiz gerekiyor.”Elara eline baktı.Sonra Kael’e.“Bana zarar vermeyeceğine söz ver.”Kael birkaç saniye sustu.“Veremem.”Elara’nın gözleri büyüdü.Kael devam etti:“Çünkü sana zarar vermek isteyen biri varsa, onun kim olduğunu henüz bilmiyorum.”Elara cevap veremeden Kael duvardaki eski sembole dokundu.Bir anda duvarın ortasında karanlık bir geçit açıldı.Elara şaşkınlıkla baktı.“Bu da ne?”“Eski saray tünelleri.”“Bunların varlığından neden haberim yok?”Kael hafifçe gülümsedi.“Çünkü saray bazı sırlarını kâtiplerine anlatmıyor.”Elara gözlerini devirdi.“Komik olduğunu mu sanıyorsun?”“Biraz.”Tam o sırada kütüphane kapısı açılmaya başladı.Kael geçide girdi.“Elara.”Elara arkasına baktı.Muhafızlar içeri girmek üzereydi.Sonunda o da geçide adım attı.Geçit kapanırken son gördüğü şey, kütüphanenin kapısından içeri giren kraliyet muhafızları oldu.Karanlık tünelde yalnızca ikisinin nefesleri duyuluyordu.Elara sessizliği bozdu.“Kael?”“Efendim?”“Bana bir şey söyle.”“Ne?”Elara avucundaki mühre baktı.“Bu mühür neden bana ait?”Kael durdu.Uzun süre cevap vermedi.Sonunda arkasını dönüp ona baktı.“Çünkü Elara…”Gözleri gümüş mühürde takılı kaldı.“…sen bu lanetin bir parçası değilsin.”Bir adım yaklaştı.“Sen onun başlangıcısın.”