Turhan Ardınç 2 bölüm

İkimiz de ayrıldığımızda ne yaşadığımı sorguladım. Çok garipti ama gerçekten iyi gelmişti. Kavga etmiştik ama olsun 1,2 dakika birisiyle normal konuşmak iyi gelmişti. Bu kadar hızlı samimiyet değişik gelmişti ama ismi aklımdan çıkmıyordu Ayçıl. Bu ismi ben takmış olsamda çok hoştu .Gözlerinde nerdeyse kaybolmuştum yeşilinde ormanında kaybolmuştum. Nen ne düşünüyorum böyle ya bu kız benimle nerdeyse dalga geçmişti hemde benimle koskoca hakimle kızda savcı ama olsun beni sinirlendirmişti. Bunları düşünürken nereye gittiğimi anlamamıştım hemen kendi odama geçtim. Hasan gelmişti odama geçtiğim gibi "Hakim bey " Hasanın elinde 3 tane dosya vardı . "Yeni atanacak savcılar buradalar siz bakmak istediğinizi söylemiştiniz de o yüzden getirdim. " Her yeni savcı atanacağı zaman bakardım. "Tamam Hasan çıkabilirsin" Hasan dosyaları masama bırakıp çıkmıştı . Bende hemen bakmak için dosyaları önüme koymuştum. 1 yedek savcı Hakan bora. Bu kişiyi görmemiştim törende genelde burada tören olduğu zaman sadece burdan 1 kişi seçilir ve kalırdı. 2 Yedek savcı Arda yılmaz. bunuda görmemiştim demek ki baş savcı buradan birisi. Baş savcı Ayça Ay "NE ! " diye bağırmıştım. Gerçekten mi yedek falan olsaydı belki onunla başa çıkabilirdim ama kız baş savcı benim ona emir vermem zinhar yasak. O bazen bana emir verebilirdi ama ben veremezdim bu kız beni çiğ çiğ yer. Neyse artık yapacak bir şey yok yarın gelicek zaten yarın olacak davalara bakmam gerek. Tam davalara bakarken Ateş aramıştı "oğlum sen bugün ofise gelecektin nerdesin" Doğruya bu gün ateşin yanına gidicektim bu kız benim aklımı iyice karıştırdı ya. "oğlum tamam ya sen de bir bekliyemiyorsun he" Dedim "söylenme söylenme " Dedi neyse ben hemen yüzüne kapatıp çıktım. arabama bindiğimde babam arıyordu, lakin ben ona baba demeye utanıyordum zira ben koskoca hakimken o bir mafyaydı "ne var. " Diye açtım telefonu. "sen babanla nasıl böyle konuşursun" "Babam olacak adam bir mafya olup insanları öldürdüğü için Böyle konuştum" Babamdan nefret ediyordum ben her zaman adalet arayarak büyümüştüm .babam hakim olmama zinhar izin vermemişti. "bir gün sende benim gibi mafya olucaksın oğlum" "Bana oğlum deme hem ben senin gibi mafya olucağıma ölürüm daha iyi" Babam özelikle kadın ve çocuklara kıyardı ve onlardan para kazanırdı babamın bu tür şeylerden eve para getirdiğini duyduğumdan beri onun parasıyla bir şey kendime almadım almam da şuan 27 yaşındayım ve 10 yıldan beri babamın 1 kuruşunu dahi harcamadım. "bana bak Turhan sen haddini iyice aştın sen ne kadar istemesende benim oğlumsun" "Sen masum kadın ve çocuklara kıyıp onlardan para kazanıp o paralarla beni büyütün bana haram para yedirdin benim sana söylediklerim az bile sana " " O paralar haram para değil Turhan" Bunu duyduğumda sinirden gülmeye başlamışdım ama babam bunu duymazdan gelip konuşmaya devam etti "bak Turhan ben bu paraları çalışıp kazandım haram para demek çalıp çırpılan para demek" "Sen iğrenç bir adamsın senin gibi bir babam olacağına yetim kalsaydım daha iyi" Diyip telefonu yüzüne kapatım sonra kafamı dağıtmak için şarkı açtım biraz çaldıktan sonra ben de eşlik etmeye başladım " Bitti rüya seviyorum sormadan öpüyorum kasmadan dayan artık dayan bitti rüya" Biraz daha geçtiğinde yine söylemeye devam ettim "gidiyorum buralardan dönüyorum durmadan uyan artık uyan bitti rüyan" Acılarımı genelde ya uyuyarak ya da bir şarkı açıp onu söylerken unutuyordum

YIL 2007 TURHAN ARDINÇ 8 YAŞINDAYKEN

Saat akşam sekiz olmuştu, ama babam halen gelmemişti annemle oturmuş boyama yapıyorduk. giriş kapısının sesi gelmişti babam salona gelmişti elinde gazeteye sarılı bir şişe vardı , içinde büyük ihtimalle alkol vardı. şarkı söylüyordu ama o kadar sarhoştu ki ne söylediği anlaşılmıyordu. Bir anda anneme bağırmaya başlamıştı ama ben yine ne dediğini anlamıyordum
bi an da babam elindeki şişeyi yere attı şişe tuzla buz olmuştu
daha onun şokunu atlatamadan annemin saçından tutup sobaya fırlattı sonra ordaki odunları annemin üzerinde kırmaya başladı ben hemen annemin yanına gittim ama babam benim koumdan tutup koltuğa fırlattı "baba annemi bırak nolur " Diye bağırdım babam masadaki bardağı alıp anmemin kafasında kırdı
annem o darbeden sonra hayata tutunmaya yaşamaya çalışmaya son verdi .babam hala anneme vuruyor tekme atıyordu babamın bacağına sarıldım "baba nolur dur nolur yapma" Dedim babam beni alıp diğer odaya götürdü sonra annemin olduğu odaya döndü ve birisini aradı "alo Fatih benim karıyı galiba öldürdüm gelsene bi" Dedi annem ölmüştü annem benim canım canımın içi her şey babamın yüzündendi her şey .

YIL 2016 TURHAN ARDINÇ 17 YAŞINAYKEN
Babam annemi öldürdüğünden beri babamla hiç komuşmamıştım, sadece aynı evin içindeydik o para bana bırakıyordu ben alıyordum zaten hizmet liler benim kıyafetimi yemeğimi hazır ediyordu. babam annemi öldürdükten sonra 1,2 kez benimle konuşmaya çalıştı tabi.çok çabalamadı zaten genelde benimle çokta ingilenmezdi artık benim için o hiç yoktu. sabah uyandım babam beni şirketine çağırmıştı gittiğimde babam telefonla komuşuyordu ben içeri girmeden ne konuştuğunu duymak istedim. "o kadar kadın çocuk öldürdük nerde bu paralar " Bunu duyduğumda beynimden vurulmuşa döndüm, ve hemen babamın yanına gittim ." Seni adi şerefsiz beni ilk defa şirkete çağırdın normalde gelmicektim ama geliyim ne istiyor diye ama iyi ki de gelmişim senin o gerçek yüzünü gördüm"