2. BÖLÜM > Okulun ilk günü 🏫⏰️

Yine, Han Jisung'un anlatımıyla
_______________________
"KÜTT!!!"

(Evet, evet. Bu, Jisung'un kafasının yere çarpma sesiydi😓)

"Ahh! Kafa tasımı kırdım galiba.."

Ne güzel ne güzel. Yine yataktan yere düşüp kafamı yere vurmuştum. Genelde sabahları benim uyanma stilim haline gelmişti bu.

Büyük bir güçlükle yerden kalktım. Hemen aynanın karşısına geçtim.

"Yine güzelim saçlarım dağılıvermiş ya, oooffff!"

Söylene söylene, ayaklarımı sürüyerek banyoya gittim. Elimi yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladım. Daha sonra gece mavisi saçlarımı güzelce düzleştirip odama geri döndüm.

"Bugün bence bir sweat bir de baggy pantolon giysem yeterli, fazla dikkat çekmeye gerek yok."

Hemen altıma siyah bir baggy pantolon geçirdim. Üstümü çıkarttığımda elim kolyeme kayınca bir kaç saniye duraksadım.

Kalbim niye böyle değişik atıyor? Hadi ama! Boşver Jisung, daha sonra düşünürsün bunu..

Üzerime bordo renkte güzel bir sweat giydim. Saçlarımla uyuşan lacivert kulaklığımı da boynuma taktıktan sonra parmağıma siyah bir yüzük geçirdiğimde hazırdım.

Ve niyeyse alışkanlık haline getirdiğim siyah maskemi de taktım. Hep alışık olmadığım ortamlara girerken böyle bir maskeye ihtiyaç duyuyordum çünkü bu maskenin beni sakladığını ve fazla dikkat çektirmediğini düşünüyordum. (Tabiki yanılıyordum ama olsun)

Merdivenleri ikişer üçer inerek hızlıca evden çıktım. Kahvaltı yapmaya gerek duymamıştım çünkü canım çekmiyordu ve annemle babamda işte oldukları için benim ne yiyip ne yemediğimi göremezlerdi.

-Yaklaşık yarım saat sonra-

Evet, artık yeni okulumun önünde duruyordum. Burası güzel, büyük bahçeli, büyük binalı bir kolejdi.
Herkes oradan buradan arkadaşlarıyla gülüşerek okula giriyordu. Bense tek başıma girmek zorundaydım. İşte bu yüzden okulun ilk günlerini sevmezdim. Umarım bugün kendime AKILLI VE DÜZGÜN(🙏🏼) bir arkadaş bulurdum. Ya da o beni bulsun diye dua mı etmeliydim?🤔

Kafamda bu düşünceler ile okula girdim. Zar zor da olsa sınıfımı bulup cam kenarında en arka sıraya oturdum. Kulaklığımı takıp kafamı sıraya yasladım..

Bir kaç dakika sonra yan tarafımda bir tıkırtı hissedince yavaşça kafamı sıranın üzerinden kaldırdım. Yanıma baktığımda uzun sarı saçlarıyla dikkat çeken, yüzü şirin ama bir o kadarda yakışıklı bir oğlanın oturduğunu gördüm. Bence tatlı birine benziyordu. Hemen kulaklıklarımı ve maskemi çıkarttım, tam tanışmak için el uzatacakken o bana el uzattığında şaşırdım. Hemen elini sıkıverdim.

"Ben Felix. Aslında gerçek ismim Lee Yongbok ama sen Felix de lütfen. Diğerinden nefret ederim.."

dedi. Felix'in kalın sesi ile olduğum yerde donakalmıştım. Nasıl ya? NASIL TATLI VE İNCE BİR SESİN YOK, NASIL???

"B-Bende Han Jisung. Jisung diye seslensen yeterli. Yıllar önce taşındığım ülkede bana Peter diyorlardı ama sende lütfen bunu kullanma, lütfen." dedim kibarca.

Felix: "Pekala, Peter."

dedi üzerine basa basa ve sırıtarak. Daha şimdiden çok iyi anlaşacağa benziyorduk.

Şimdilik ona kıkırdadım ama sinirlendiğimi de alttan alttan belli etmiştim bile.

Derken zil çaldı. Tüm öğrenciler yerine geçti ve ders başladı. Öğretmende sınıfa girince hemen derse adapte olduk..

Bekleyin bekleyin.. Bu bölüm sonu değil. Umarım bittiğini sanmamışsınızdır çünkü sınıfa aniden dört tane serseri çocuk dalıverdi.

"PATT! KÜT!"

Kapıda beliren bu dört serseri çocuk sanki sınıfa girmiyorlar da savaşa dalıyorlarmış gibi bir giriş yaptılar.

"Bu nasıl bir terbiyesizlik? Bir de kapıyı kırsaydınız isterseniz!" diye bağırdı öğretmen. Ama anlaşılan bu, çocukların hiçte umurunda olmamıştı. Hemen yerlerine geçtiler.

Ben merakla ve korkuyla bu dört çocuğa bakarken Felix yanıma sokulmuş, benimle aynı yöne bakıyordu.

Felix: "Onları sana tanıtayım istersen.."

"Özet geçsen yeterli aslında.. Fazla tanımak isteyeceğim kişiler gibi durmuyorlar çünkü." dedim onları incelemeye devam ederken.

Felix: "Tamam, o zaman iyi dinle. Bu çete anlayacağın üzere okulun zorba kişilerinden oluşuyor. Bu yüzden de okulda çok fazla popülerler. Onlara yaklaşmak istemeyebilirsin, çok normal. Ve bencede yaklaşmaman gerek. Onlarla iletişim bile kurma sakın. Eğer seninle konuşmak isterlerse bile onlara baş kaldırma, burnundan alırlar. Demedi deme!" dedi fısıldayarak.

Ben ise halen onlara bakıyordum. Bir yandan Felix'i dinliyor, diğer yandan o çeteyi süzüyordum.

Tam o sırada içlerinden kızıl saçlı, sert ve soğuk görünümlü olan çocuk benimle göz göze geldiğinde hemen gözlerimi kaçırdım ve maskemi geri takıverdim. Tamam, kabul ediyorum; çocuk çok yakışıklıydı ama benim hayatımda açıkça zorba kişilere yer yoktu.

Göz göze gelmemizin ardından bir kaç saniye sonra o gruptan gülüşme sesleri gelince Felix telaşla bana döndü.

Felix: "Sen aklını mı kaçırdın?! Şimdi onlardan biri ile göz göze geldin ve sana bakıp gülüyorlar! Onlara niye öyle dalmış dalmış bakıyorsun ki Jisung.." dedi sesini yükseltmemeye özen göstererek.

"Ne bileyim ya abi. Öyle sen anlatırken onları inceleme ihtiyacı duydum.. Neyse, umarım bir şey olmaz."

O tarafa tekrar baktığımda çetede tek gülmeyen kişinin benimle göz göze gelen çocuk olduğunu görünce şaşırmıştım. Demek ki kötü bir şey olmayacaktı. Yani, ben öyle umuyordum.

________________________

Kızıl saçlı çocuk konuştu,

"Kesin gülmeyi. Onunla uğraşacak olan benim, anladınız mı?"

bölüm sonu..~

___________________________

BU BENİM YAZDIĞIM İLK FİC. LÜTFEN BANA DESTEK OLUN. SİZİ ÇOOOKK SEVİYORUM. BOL BOL YORUM ATIN, FİKİRLERİNİZİ SUNUN (belki beğendiğim bir şeyi yaparım, niye olmasın??) HEPİNİZİ ÖPTÜMM BAY BAYY🤏🏻🍬 ❤️🩹❤️🩹