5. bölüm · ATEŞ HATTI

0.5

용 세연

Bir mermiyle oynuyorsun.
Ya her şey biter, ya kalplere ulaşırsın."

Galiba bir kaç gün daha buradaydım ama bir şey varsa da canımın çok sıkıldığımdır. Annem Türkiye de yaşıyordu beni orda yalnız koydu ve buraya taşındı komik değil mi?
Annem beni orda yalnız bıraktı....
Bir anda aklıma Pars geldi hemen konuma baktım ve ona uygun giyinmeye başladım. Taksiye bindim ve parasını ödedikten sonra arabadan indim. Çok büyük bir mekandı aqa ışık saçıyordu ışıltılı bir mekan ve insanı içine çekiyordu resmen. Bunu bildiğim için ise buna uygun giyindim..

KOMBİNİM

Kapının önünde iki koruma vardı tanımadığım araba kapıya doğru irelidikce bende araba ile kapıya doğru gittim kapıları açıldı ve içeri girdik korumalar beni görmede herhalde hiç bir şey yapmadılar.

Mekana doğru gitmeye başladım saat keç olma bile fazla insan yokdu.
Bir masaya yaklaştım mekanı bakmaya başladım her tarafa baktım ama Pars yokdu telefonumu çıkartım ona yazmağa başladım....

Siz: Napıyorsun bensiz hayat nasıl?(21:11)

Proteinli Odun: İylik ve sensiz çok daha iyi(21:21)

Siz:Neredesin? Ve bensiz iyi olduğunu duyduğumda kalbim kırıldı duydunmu?

Proteinli Odun:Niye sordun buranıda mı talan edeceksin?

Siz: Ya niye öyle diyorsun ki yıkmayacağım başka bir şey edirem artık..

Siz:

Proteinli Odun:Sen benimi izliyorsun yoksa banamı öğle geliyor?

Siz:Neden izleyecektim ki seni hemde seni Firavun izlesin

Son mesajı yazdıktan sonra etrafa bakmaya başladım o anda ise yanımda iki kişi geldi biri uzun boylu sarı saçları olan yakışıklı adam ve yanında ise onun tam aksi olan başka bir adam da durak bana baktılar.

"Merhaba"
"Özür dileriz,eğlencenizi böldük ama patron sizi görmek istedi"

Bir dakika burası Pars'ın mekanı demek ki o çağırdı. Yalnızca kafamla onayladım. Onlarda birlikte bir odaya doğru irelidik oda solda ikinci katta olmalı ki ora doğru gittik. Kapı çaldılar ve içeriden

"Gel"dediyi anda kapıyı açdılar ve beni kolu ole yol gösterdi ve bende odaya girdim ardımdan kapıya kapadılar şimdi odada O ve ben vardım.

İçeriye girdiyim gördüğünde bana bakmak için kafasını kaldırdı ve siyah gözleri benim gözlerimi buldu.
1 2 3 4 saniyə baktıktan sonra konuşmaya başladı....

"Otura bilirsiniz"dedi.
Kafamı salayarak gösterdiyi yerde oturdum ve yine devam etdi.

"Adınız ne?"dedi meraklı gözlerle.

"Ares Solis Varkova" dedim.

Adımı kendisi için bir daha söyledi ve bana doğru döndü.

"Özür dilerim eğlenceniz yarıda kaldı ama mekanı izinsiz girdiniz"dedi benim üzüme bakarak konuşmamı bekledi.

Lan bunlarda 'ama' diyorlar düzgün Özür bile dilmiyorlar bu nasıl iş.
Tabikide aptallık etmeyecektim kendi dilimde konuşacaktım.

"Простите, но это ваша вина."
(Özür dilerim ama suç bende değil adamlarınızda)

Tek kaşı havalandı sanki beni anlamağa çalışmıyordu dediğimi tartıyordu.

Yeniden konuşmaya başladı.

"Adamlarımdadamı?" işde adam rusca biliyor çok zekiyidim ama ben...

"Если бы люди были внимательны, этого бы не случилось."
(Evet,eğer adamların dikkatli olsaydı böyle olmazdı)

Bir anda karip bir gülümseme belirdi konuşmaya başladığı anda arkamdan gelene sese baktım ve

Ares Solis Varkova.
Sen burdasın...

•♧

Merhaba yeni bölüm geldi umarım seversiniz okuma azda olsa yine yazdım hatam varsa özür dilerim. Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayınnnn

İyi okumalar
#GN서연