Lanetle yüzleşme

Annem ve ben birbirimize uzun süre baktık.annem stresten terlerken elçi konuşmaya devam etti;leyfim ve düşes acelimiz var.

Annem bana baktı gözlerinde korkuyu nadir gördüğüm kadın şimdi adeta yalvarırcasına bakıyordu . Gitmekten başka çaremiz varmıydı sanırım bunu asla ögrenemicem...

Elçi elini kılıcına daha yakın götürünce artık konuşmam gerektiğini anladım.

"Tabiki geliceğiz." Dedim o itici yapmacık soylu tonuyla sosyeteyle adam iyiydi. "Ama hazırlanmamız için biraz zaman verirmisniz ?kralın karşısına çıkacaksak iyi görünmeliyiz ."

Adam önce bana sonra anneme baktı dediklerimi mantıklı bulmuştu "hızlı olun keyfim "dedi hafif emredici bir ses tonuyla bu bile beni daha çok germeye yetmişti.

Annemin elini tuttup, onların odasına kadar adeta sürükledim. Kalbimin atışı yüzünden etrafı duyamıyor ve düzgün düşünmekte zorlanıyordum. Anneme baktım gerginliği beni çok korkutuyordu

Ağlamak üzere bir sesle "özür dilerim mellisa"
Ona baktım hayır hayır olma ihtimali vardı ama olamazdı

"Anne "dedim çatlayan sesimle"belkide düşündüğümüz şey değildir."

Annem bana baktı, gözlerinde bir parça Umut bile yoktu. " hepsi benim hatam özür dilerim."
Bu kadar mesele varken kendimizi suçlamaya vaktini yoktu ama annemin gözündeki üzüntüye dayanamazdım ."neden senin suçun olsunki bu aptal laneti başlatan sen değilsin."yüzünü ellerimin arasına aldım.

"Mellisa " dedi kısık bir sesle ."geçen hafta olan baloyu hatırlıyor musun?" Bunun konumuzla alakası olması beni korkutuyordu . Bu konuyla ilgili herşey beni korkutuyordu

Annem söze devam etti "orda deseni yani elf kralı gördüm o beni gördümü bilmiyorum hızla uzaklaştım ama görmüşse peşimize benim yüzümden düşmüş olabilir."