Annem

.Bunun üzerine annem yıkıllmıştı bundan sonrasini anlatıcam annem birkaç ay sonra hamile olduğunu anladı ama bu sır uzun sürmedi elf kral bunu öğrendi Lanet kralı öyle korkuttuki kendi kızını ve torununu öldürmeye çalıştı bunun üzerine annem kaçtı sonrasında yorgunluktan bir sokakta bayıldı
anlattıgına göre lily teyze onu bulmuştu oh lily teyze kim mi? Kendisi öz değil ama benim anneannem gibidir yani diğer anneannemin beni öldürmeye çalışıtğını var sayarak bu mantıklı kendisi annemi o halde hamile bulunca evine kadar taşıdı kendisi kendi işlettiği bir fırının üst katındaki iki odalı bir evde yaşıyordu kocası yıllar önce vefat etmişti bir erkek çocuğu vardı ama o askerdeydi

Daha sonrasında annemin hayatının dönüm noktaları oldu lily teyzeye fırında yardım ederken sürekli aynı adamla karşılasıyordu kendisi üvey babam yakışıklı bir düktü tabi annem için bu önemli değildi o halinden memnundu zamanla o adamın adını öğrendi Jake zamanla dahada yakınlaştılar
ben doğmadan evlendiler annem babama kendi hikâyesinden ve benden bahsetti ama babama korkmadı sonuçta ne olursa olsun bir çocuk ve bir kadına zarar gelmesini istemezdi hem belkide o lanet gerçekleşmezdi saçma bir umut babam kehanet inanmazdı ona göre bu sadece politik bir yalandı annemizde buna ikna etmişti yinede annem benden sonra çocuk sahibi olmak istemedi

ben doğaya yatkındım hatta bazı elf güçlerim vardı tabi annem bunu gizli tutardı pekte önemli şeyler değildi zaten hafif nesneleri kaldırırdım ve bazı sarmaşıkları birazcık hareket ettirirdim zaten elfler ve insanlar görünüş olarak nerdeyse aynıydı

Ne kadar elfiğe yatkın olsamda hayır ben kesinlikle insandım bu sokaklar burdaki herşey benim hayatımdı balonara gitmeyi at binmeyi okumayı hatta elflerin aksine avlanmayı seviyordum babamla haftasonları avlanmaya gitmek en büyük hobimdi biliyorum çok canice geliyor ama hayvanların acı çekmediğinden emin bir şekilde ok atıyordum

Annem yinede beni elf kültürü konusunda eğitti . O resimleri gördüğüm ilk zamanı hatırlayorum anneme beni oraya götürmesi için o kadar çok uğrastım ki ...

Neyse bunlar önemli konular değil zaten istesemde olamaz elf kral beni gördüğü yerde öldürür sanırım ama yalan söylemicem bir prenses olmak ne kadar kimse bilmesede güzel bir his.

Neyse artık hikayemize başlayalım

2.bölüm

Annemin kapıya çalma sesi ile gözlerimi açtım annem çoktan uyanmam için tüm perdeleri açmış, güneş ışıklarının beni kör etmesini sağlamıştı

"Anne... Perdeleri açmak zorunda değilsin"homurdanarak yataktan kalktım

"Güneş olmazsa çicekler büyüyemez hayatım"

"Ben çiçek değilim ama güneşe ihtyacım yok "odadan çıkıp masaya giderken bıkkınca konuştum aslında hoşuma gitmişti . Kış uykusundan Yeni uyanmış bir ayı gibi hissetmeseydim muhtemelen anneme sarılırdım.

"Bu günki nezaketin meneas sinir bozucu, bunu neye borçluyuz"

"Özür dilerim anne sanırım babamla av yaparken çok yoruldum"

Annemin o yüzündeki gülümseme bir anlık sinire dönsede hemen toparlandı . O hiçbir zaman avları desteklemes ne kadar insanlara uyum sağlasada o hala bir elf sonuçta.

"Av yapmanın cezası bu işte zavallı hayvanlar "göz devirdi cidden tam bir elf .Konuyu dağıtmam gerektiği belliydi

"Babam nerde anne" doğru ya genelde şimdiden kalmış ,siyaset haberlerini okumak için koltuğuna otururdu.

"Baban kralın yanında tatlım birkaç gün dönmez"

Yemek için uzandığım böreği alamadan döndüm.babam bana haber vermemişti ama normalde hep bir yere gitmeden söylerdi .
"Anne babam bana neden haber vermedi"

Bana söyleyemceği kadar gizlimiydi.

"Elçi dün akşam geldi sen Avdan dolayı yorgundum uyuyordun eminim önemli birşey değildir."

Akşamın bir vakti Elçiler gelecek ve önemli olmayacak ha ,üstelik benim gibi lanetli bir çocukları varken .

Anneme baktım gizlemeye çalıştığı yorgunluk belliydi sanırım akşam uyumadı . İştahım stresten kaçmıştı babamın bugün okuyamadığı gazeteyi aldım ,okumaya başladığımda işte o an bazı parçalar yerine oturdu, krallıkta salgınlar ve ölümler artmıştı.

Bunun benim suçum olduğunu biliyordum. Annem ve babam ne kadar engellsede , ben lanet hakkında birşeyler okumuştum salgınlar, ölümler, ekonomik sorunlar...

Nefesimin daraldığını hissediyordum ne kadar reddettsemde elimde değildi insanlar zorluklar çekiyordu benim yüzümden. Annem elimden gazeteyi aldı "eminim sadece bir virüstür"

Bu boş cümleler sadece beni tesselli içindi biliyordum koşarak bahçeye çıktım derin bir nefes aldım , hayır belkide benim suçum değildi. babam bu lanetin hep bir uydurma olduğunu ırklar karışmasın diye uydurulduğunu, serenin sadece bir akademi olduğunu söylerdi . O kadar kendisi buna inanırdıki bende şüphe etmezdim ama artık ...

Bir at kişnemesi ile kendime geldim. Araba mı gelmişti? Sıradan bir araba değildi güzel işlemeleri, bakımlı atları, hoş giyimli bir sürücü kesinlikle zengin ve soylu birisinindi.

İçerden resmi giyinimli bir adam indi . Ben hemen anneme haber vermek için içeri girdim ama çok geçti annemle adam konuşmaya başladı.

"Düşes sizi rahatsız ettiğim için özür dilerim" dedi adam artık emindim kesinlikle bir şeyler olmuştu ve benim suçumdu

Adam söze girdi "kralımız siz düşes ve leydi meneas'ı saraya davet etmekteler "

Annem belli etmesede hafifçe terlemişti
"Kralımıza geleceğimi söyleyin "

Adam hemen düzeltti
"Üzgünüm düşes ama kralımız acil gelmenizi rica etti"