3. bölüm / 8
AŞKIN İHANETİ 2 .KİTAPMiray yaşıyooo
Bölümler 8Şu an: Miray yaşıyooo
Artık sevkiyat zamanıydı sonunda amerikaya gelmiştim tüm herşey hazırdı bugün ya o adam yada ben ikimizde biri ölücekti kesin
" Yaman tamamız gidelimmi "
Mahire baktım
" 2 dakika bekle "
Mahir çıkınca Evayı aradım son konuşmamız olabilirdi
" Dayıııı "
" Dayım meleğim napıyosun "
" Oturuyomm "
" İy oturmalar fıstığımm "
" Dayı ne zaman gelirsin "
" Gelcem az sabred meleğim benim çok önemli işim dua et bana tamamı şimdi kapatıyorum '
" Tamam dayı ederim görüşürüz seni çok seviyom "
" Bende seni meleğim "
Telefonu kapatıp evden çıktım Mahirle birlikte arabaya geçtik
" Abi ev tutmuş oraya geçmiş "
" Tamam oraya gideriz işimizi kolaylaştırıyo "
Kafasını salladı arkamızda 15 araba vardı önümüzdede bir 15 daha
Eğer ordan sağ cıkmasamm bile biliyodumki mirayım için ölüyodum
..................
Gelmiştik Arabayı durdurup aşşağı indim elime verilen silahı aldım belime bitane daha silah koydum
" Siz arkayı çevirin kaçamasın şerefisiz sizde öndeki adamları vurun bizde içeri giricez "
Herkez kafasını salladı dediklerimi yaptılar silah sesleri gelmeye başladı duvardan atlayıp bahçeye geçtik önümüze gelen adamları vuruyoduk
Kan kokusu yavaş yavaş yayılmaya başlamıştı mahirle birlikte içeri geçtik oliver ortada yoktu
" Ben yukardayım torakla buraya bakın "
Yavaş yavaş yukarı çıktım kimse ortada yoktu silah sesleri gittikce çoğalıyodu
Bi odanın kapısı açtım ilk arkama baktım sonra içeri girdim
Gördüğüm şeyle olduğum yerde kaldım " Miray "
odanın içindeki kapı açıldı oliver çıktı
Ben hayalmi görüyodum istemeden elimdeki silah düştü karşımda miray duruyodu
" Yolun sonuna geldik Yaman "
Oliver iki el sıktı
Elçinin anlatımıyla
Eva hala daha uyuyodu ben tedirgindim kaç yıldır planlanan sevkiyat olucaktı
Deniz yanımdaydı
" Anneeeee dayımmmmm "
Miray Evanın attığı çığlıkla elimden bardak düştü
Koşarak odasına gittim kapıyı açıp içeri geçtim
" Dayımm "
Dayım diye ağlıyodu yanıma gittim
" Annem noldu "
Ağlamaktam konuşamıyodu
" Dayım gitti anne birşey oldu anne ara dayımı "
Telefonu aldım abimi aradım deniz bi taraftan mahiri arıyodu ama ikiside açmıyodu ister istemez bende telaşlandım
Evaya belli etmemeye çalıştım Deniz dönüp bana baktı telefon açılmış gibi yapıp konuştu
" Mahir yaman napıyo "
" Tamam "
" Kolay gelsin görüşürüz "
Eva susmuş iç çeke çeke dinliyodu
" Uyuyomuş teyzem işten gelmiş yorulmuş uyansın senide arıyıcak ".
Eva durdu kaldı birşey demedi yatağa geri uzanıp gözlerini kapattı Denizle birlikte aşşağı indik
" Elçin yaa birşey olduysa ne yapcaz biz "
Merti aramak iy fikirdi
" Bekle merti ariyicam"
Telefonı alıp açtım direk merti aradım
" Efendim aşkım "
" Mert Abimler telefonlarını açmıyo birşeymi oldu "
" Yok güzelim birşey olmadı ben bakıcam şimdi bekleyin tamamı "
" Tamam aşkım "
Telefonu kapatıp Denize döndüm
" Sevkiyatı başlatmışlar o yüzden "
Anlarmışcasına kafasını salladı
" Dua edelim üçünede birşey olmasın "
Mutfağa geçip su içtim Eva aşşağı inince
" Anne "
" Efendim annemm"
Kucağıma aldım yaşııtlarından küçük duruyodu aşırı bebekti
"Babamı istiyorum "
Kafamı salladım telefonumu alıp merti tekrardan aradım
" güzelim "
" Aşkım telefonun sesini açıyorum eva seninle konuşmak istiyo "
" Tamam hayatım "
Telefonun sesini açıp Evaya verdim
" Babam noldu "
" Baba çok kötü yüya gördüm dayıma birşey oluyoduu"
" Yok babacım dayım gayet iy annene ver telefonu onla konışiyim bi "
Eva telefonu bana uzattı Deniz Evayı aldı
" Güzelim bak ilk olarak endişelenme tamamı "
" noldu "
" Yaman vurulmuş "
Dediği şeyle öylece kaldım
" Ne nasıl "
" Güzelim sevkiyatta vurulmuş oliver iti 2 el sıkmış Toprak onu öldürmüş ama şuki başka birşey daha var ne bilmiyorum "
" Ne var nasıl birşey "
" Bilmiyorum öğrenicem "
Mahirden
Doktor çıkınca kalkıp yanına gittim
" Düştüğü için beyni tranva geçirmiş yani bi süre hatırlamıyıcak ne yaşadı falan bilmiyo Yaman bey uyansın tedavi yöntemini anlatalım "
" Yaman nasıl "
Doktorun yüzü düştü
" Durumu karışık ölme ihtimali yüksek yani bilmiyorum "
Kafam karman çorman olmuştu telefonu açtım Deniz 10 defa aramıştı
Direk onu aradım
" Mahir iymisin "
Telaşlıydı
" İyim gülüm sen nasılsın "
" Yaman nasıl "
" Oda iy güzelim işim var bak iyim ben endişelenme tamamı "
Telefonu kapatıp Yamanın kaldığı yoğun bakımın oraya gittim
Bi intikam uğruna yıkılmıştı ama sonunda mutlu olucağı birşey olmuştu
Miray yaşıyodu oliver bi plan kurmuş miraya öyle bi ine vurmuşki onu 6 saat ölü göstermiş sonrada alıp götürmüş
Miray normalde herşeyi hatırlıyomuş yamanı falan kaçmayada çalışmış
Ama şimdi hafızası kayıp hiç birşey hatırlamıyo
2 ay sonra Yamandan
" Lan ben o kadar acı çektim nasıl yaşama ihitmali aklıma gelmez "
Mahir yüzünü ovuşturup konuştu
" Ne biliyim ben hatırlamıyo zaten hiç birşeyi "
Hatırlamıyo keşke ben hatırlamsaydım
" Hiçmi ihitmal yok "
" Var doktor anlattı Mirayı türkiyeye götürcez orda senle yaşıyıcak senin onla birlikte yaşadığın tüm anıları nişanlınla yaşamış gibi anlatıcaksın oda yavaş yavaş hatırlıyıcak "
Kim bile kaç yıl sürücekti
" Offf sikerler böyle şansı "
" Abi şuan tedavi oldu gayet sağlıklı sende türkiyede devam edersin tedavine "
Kafamı salladım
" İy tamam akşam çıkalım yola gider gitmez nikah ayarlayın bize "
Şaşkın şekilde bana baktı
" Abi kız senle evlenmez "
Zorla evlenmek diye ihtimali düşünememişti bile
" Zorla istemesse zorlaa "
Anlarcasına kafasını salladı
Ayağı kalkıp hastane önlüğünü çıkarıp üzerimi değiştirdim
O sırada mahir Mirayı arabaya götürmüştü
Sınırlı haraketlerim sonucunda otoparka indim
Arabanın kapısını açtım miray öylece oturuyodu onu görünce bi adım geri gittim baka kaldım öylece gözleri bana döndü
" Şşş Yaman iymisin "
Toprak beni dürtünce kendime geldi kafamı salladım
Arabaya geçip oturdum oldukca Miraydan uzak durmaya çalıştım 5 yıl sonra ilk defa görmüştüm ve beni hatırlamıyodu olsun yaşaması benim için herşeye değerdi
" Beni nereye götürüyosun siz "
Sorduğu soruyla kafamı ona doğru çevirdim
" Türkiyeye gidiyoruz "
mahir konuşmuştu biliyodu benim konuşmiyıcağımı
" Benim orda evim bile yok napıcam orda mahir "
Haklıydı kız
" Evleniceksin evinde olucak "
" Evlenmekmi saçmalama be "
Şuan hiçbirşeye tahmülüm yoktu
" Sus artık Miray duydun Mahiri türkiyeye gider gitmez evleniyoruz ya isteğinle yada zorla "
Sesim biraz yüksek çıkmıştı Miray dahada konuşamadı
3 ay sonra Miraydan
Artık Yamanla evliydik ama bana hiç dokunmuyodu bile şuana kadar kimseye dokunduğunu görmemiştim bir kişi dışında tek Evaya dokunuyodu
Zaten çok tatlı bir kızdı çok sevmiştim onu
Bi kaç kere beni fotoraflarda gördüğünden bahsetmişti ama çocuk sonuçta belki benzetmişti
Yamanın bi nişanlısı varmış herkez sürekli o kızdan bahsediyodu ama bi tek kızın ismini söylemiyolardı
Yaman belli kızı baya sevmişti düşüncelerimden sıyrılıp aynada son kez kendime baktım ve dışarı çıktım
" Burdayım Miray " Yamanın sesiyle ona döndüm bakışları bana karşı hep bir garipti arada bir yerer dalıyo kimseyi duymuyodu
Garip birisiydi onu görünce yürümeye başladım önümdeki arabanın kapısını açıp bindim yamanda yanıma geçti
" Evleri çokmu uzakta "
"1 saate ordayız "
Kafamı salladım Yamana karşı birçok şüpem vardı ama nasıl şüpe neden adamı görünce garip oluyodum bilmiyorum anlayamıyodum
Yamanı tanıdığımdan berri elinde bir bileklik vardı takmıyodu kadın bilekliğiyle ama bazen sürekli elinde görüyodum
Merakıma yenik düşerek artık sordum
" Yaman neden o bileklik hep elinde "
Gözü bilekliğe kaldı baktı baktı baktı hafif sırıttı
" Canımdan çok sevdiğim birinindi o yüzden "
Nedense onun nişanlısını her duyduğumda ağlamak istiyodum
" Nişanlının değilmi "
Bana baktı ve kafasını salladı
" Bakabilirmiyim "
Bilekliğe uzun uzun baktım
" Çokmu seviyodun yamann"
" Çok çok seviyodum"
" E benle niye evlendin o zaman "
Bilekliği bi kere daha bakınca kafama sızı girdi gözümün önüne bi sahne geldi
