Mezar

Yamandan 5 yıl sonra
Kapı tıklatılınca gözüm kapıya kaydı yavaşca açıldı içeri miray girdi
" Dayı gelebirmiyim " kendimi toparladım yüzümü ovuşturup gülmeye çalıştım
" Gel dayıcım " Miray mertle Elçinin çocuğuydu evlendiler Çocukları olunca bide kız olduğunu öğrendikleri an Miray Eva ismini koydular birşey diyemedim ama Miray diye seslendiklerinde
Kalbim sızlıyodu " Dayı sen yine üzgünsün "
" Üzgün değilim Dayıcım neden üzgün oliyimki " aslında çok sebep vardı üzgün olmam için canımı almışlardı benim mutlu olam ihitmalim varmıydı
" Annemle Babam kahvaltı hazırladılar bende seni çağırmaya geldim yiyceksin değilmi "
Kucağıma alıp ayağı kalktım
" Sen istersinde yememi yerim tabi "
Evayla birlikte aşşağı indik Elçin yanıma " Abi günaydın "
" Günaydın "
Evayı kucağımdan indirdim koşarak baçeye çıktı " Şirkette imzalaman gereken evraklar var "
Mert konuşunca ona döndüm
" Tamam öğlen gelir hallederim "
Elçin yüzüme bakıp konuştu "Gittinmi mezarlığa "
Nasıl giderdim karımın intikamını almadan oraya adımı atmıyıcaktım
" Gitmedim açmayın konuyu o oliver ölmedende gitmiyicem "
Daha fazla birşey demedi ben uzatmadım
" Mert tüm yetkiyi sana vericem bundan sonra dosya falan herşeyle sen ilgileniceksin biz Amerikaya gidicez ne zaman dönerim bilmiyorum halledebilirsin değilmi"
Merakla bana baktı
" Abi hallederimde kim kim gidiyosunuz "
" Mahir toprak ben "
Anlarmışcasına kafasını salladı bahçeden Evanın çığlığı gelince irkildim kaldım
" Abi birşey yok yere düşmüş " Elçin beni sakinleştirmek için öyle demişti ama koşarak bahçeye çıktım
Evanın yanına geçip oturdum tutup kucağıma aldım
" Çok acıyoo bacağımmm " Bağırarak ağlıyodu pijamasını sıyırıp bacağına baktım hafiften kanamıştı konuşamıyodum
Eva benim için çok değerliydi canımdan çok seviyodum onu miray öldüğünden 1 yıl sonra doğmuştu o küçücük haliyle benim yarama derman olmuştu
Mertle Elçin bilerek bana bırakıp gidiyolardı bende sürekli ilgileniyodum acımı unutamıyodum mirayımı unutamıyodum ama kafam dağılıyodu
Miray öldükten sonra sevdiğim birine birşey olunca krize giriyodum o yüzden Eva düşünce Elçin beni sakinleştirmeye çalışmıştı çünkü şuan bitek Evaya bağlıydım
Mert koşarak yanımıza geldi Evayı kucağımdan aldı
" Babacım tamam ağlama güzelim bak yok birşey "
Ayağı kalkıp içeri geçtim kalbim hızlıca atıyodu derin nefes aldım
" yok birşey yaman sadece düşmüş o kadar " Kendi kendimi sakinleştirmeye çalıştım
" Dayım nereye gitti gelsinnnn " Eva çığlık atınca yanına gittim mertin kucağından aldım sıkıca sarıldım bitek ona dokunabiliyodum
" Burdayım dayıcım "
Küçük kollarını boynuma doladı ağlaması durmuştu
" Dayı ben düşünce çok korktunmu sen "
saçını okşadım " Çok çok fazla korktum "
Yüzüme bakıp yanağımı öptü
" Korkma dayı ben iyimki "
güldüm Elçin yanımıza geldi
" Abi ben Mirayı aliyim dizine su tutuyim"
Evayı almak için kollarını uzattı eli koluma değeceği sırada geri çekildim
" Dokunmadım abi yemin ederim bak sakin ol "
Elçinden
Ödüm kopmuştu hemen abime açıklama yaptım
" Dokunmadım abi yemin ederim bak sakin ol "
Krize girer diye korkuyodum Miray öldükten sonra kimse dokunamadı Kızımdan başka bi kaç kere bilmeden dokunanlar oldu
İşte o zaman kirize giriyodu baya kötü oluyodu peki neden Evaya izin veriyo ona sıkıca sarılıyo
Abim hastaneye yattı bildiğin deliler hastanesi konuşmadı yemedi içmedi Miray Eva doğunca ona göstermek tanıştırmak için götürdük umursamadı
Sonra 1 yıl geçti Eva yürümeye yavaş yavaş konuşmaya başladı
Abim iyleşmiş gibi yapıp çıktı ordan ve yanımıza geldi neden bilmiyorum nasıl oluyo hiçbi fikrim yok ama Eva Miraya benziyo yani anımsatıyo biz öyle sanıyoruz dedik ama Mirayı tanıyan herkez benzetiyo
Abim ilk defa o gün Evaya sıkıca sarıldı ve ağlamaya başladı normalde Eva tanımadığı biri ona sarılsa uzaklaşır çocuk yani hiçte görmemiş ama oda Yamana sarıldı
Bizde merak edip doktora sorduk hani neden bu kadar Evaya bağlı diye Miray ölünce Yamanın beyni tranva geçirmiş bu tranva sonuçu beyin bi insana bağlanıyomuş onu canından parça biliyomuş e sadece Yaman değil Evada Yamanı çok seviyo günde hergün 1 2 kere görmesi lazım Yaman Evaya Meleğim diyo çünkü ona gönderilen melek olarak biliyo Abimle Evanın hikayeside böyle işte
Yamandan
" Dayı sen nereye gidiceksin Annemle babam söyledi gidicekmissin "
Dudaklarını büzdü
" Meleğim yarın gidicem amerikaya"
Gözlerini ovuşturdu
" Ama ben orası uzakmı? "
" Sen gelemessinki çok uzak orası "
Gözleri doldu ağlamasını istemiyodumm
" Ama dayıı banane bende gelicem dedim sana "
Beni itekleyerek kucağımdan inmeye çalıştı
" Yapma Eva gelemessin dedim "
" Bırak beni "
Kucağımdan indirip yere koydum koltuğun kenarına oturdu ağlamaya başladı hemde çığlık atarak Elçin koşarak yanımıza geldi
" Noldu "
Yüzüne baktım Eva hemen konuştu
" Bende gidicem Dayımla gidiyomuş dayım siz dediniz "
Elçin eğilip Evaya baktı " Annem dayının orda işi var yoksa senide götürürdü "
Kafasını iki yana salladı küçük elleriyle gözlerini ovuşturdu
" O zaman gitmesin dayımm"
Yere çöktüm Evayla aynı hizzaya gelmeye çalıştım ama hala ondan uzun duruyodum ayağı kalkıp bana sarıldı koltuğun üzerine geçip oturdum kafasını boynuma gömdü ben saçlarını okşarken ağlaması durmuştu biraz gözleri kapanıyodu koltuğa yatırıcağım sıra
Kollarını iyce sıkılaştırdı " Hayır burda durcam "
" Tamam dur "
Toprak Deniz Mahir içeri girdiler
" hoşgeldiniz " Elçinle selamlaşıp oturdular
" Ee abi kaçta çıkıcaz yola "
Mahire döndüm " Bilmiyorum akşam gideriz ama"
" Eee evayı nasıl ikna ediceksin abi"
İşte onu bilmiyodum " Bilmiyorum bi yolunu bulucam "
Ayağı kalktım
" Ben biraz uyuyicam size iy oturmalar "
Evayla birlikte yukarı çıktık Evanın burdada odası vardı kapısını açıp içeri geçtim ayakabılarımı çıkarıp uzandım Eva hala sarılmayı bırakmamıştı
8 saat sonra
Gözlerimi açtığımda hava kararmıştı Eva yanımda yoktu kalkıp banyoya geçtim yüzümü yıkayıp aşşağı indim mutfağa geçip bi viski doldurdum kendime
Mahir ve toprağın yanına geçtim
" Abi sevkiyat için bi ev hazırladık oliver şirkette kalıyomuş en üst katında dairesi varmış baskını nasıl yapıcaz "
Bir yudum alıp konuştum
" Adamlarımızın hepsi orda zaten oliver hazırlıklıdır o yüzden ne kadar adam varsa hepsini topla direk yarın gider gitmez herşeyi düzenleyip baskına başlıyıcaz "
Anlarmışcasına kafasını salladı
" Oliver itini öldürmek bende ama eğer olduki vuruldum bırakmayınn sıkın öldürün onu "
Mahirin aklına birşey gelmiş gibiydi
" Abi bide bi kızla yaşıyomuş yani kız sürekli evine gelip gidiyomuş o ordaysa napcaz "
Evli değildi
" Kızı adamlardan birine verirsiniz bize götürür suçsuzsa bırakırız aksi durumda sıkarız kafasına "
Mahirin gözü bahçeye kayınca bende oraya baktım
" Eva anla artık gidicek dayın ne bu israr anlamıyorum "
Mert Evaya bağırınca Eva korkudan titremeye başladı
" Abi çocukla babasının arası sakin ol "
Mahir öyle diyince oraya bakmamaya çalıştım
" Lan çocuk sus artık yeter "
Evanın yüzü bembeyaz oldu masayı iterek hızla kalkıp bahçeye çıktım
" Noluyo burda "
mert bana baktı Eva kafasını yerden kaldırmıyodu yanlarına gittim Mahir geldi
" Napıyosun mert sen "
Sorduğum soruyla bana döndü
" Mahir Evayı odasına götür "
Mahir Evayı kucağına alıp çıktı, merte yumruğu geçirdim
" Lan sikerim belanı niye bağırıyosun çocuğa "
Burnunu tuttu " Abi sabahtan berri kafamı sikti "
Allahım sabır
" Sikilsin o kafa tamamı mert sakın bidaha sesini yükseltme görmedinmi bembeyaz oldu çocuk "
Kafasını salladı
Onu orda bırakıp Evanın odasına çıktım kapıyı açıp içeri girdim koltukta oturmuştu
" Napıyomuş benim meleğim burda"
Kafasını kaldırıp bana baktı gözleri dolmaya başladı yanına geçtim
" Şşt birşey yok Dayıcım baban bağırmak istemedi "
Gözlerini ovuşturdu
" Dayı korktum ben "
Yanağını öptüm " Tamam ben kızdımm babana bidaha bağırmıyıcak sana "
Kucağıma alıp dizime otturturdumm
" Dayım ben varken hiçbirşeyten korkma tamamı ben hep seni korkururum "
" Ben kabullendim gidiceksinya hani izin veriyorum yani "
ister istemez güldüm
" E benim prensesim nasıl ikna oldu"
Düşündü
" Yani hergün konuşursak olur "
" Olur meleğim konuşuruz "
kapı açıldı içeri mert girdi Eva merti görünce beni sıkıca tuttu
" Abi Evayla konuşsam iki dakika "
Evaya baktım ilk defa biri ona sesini yükseltmişti kafasını yine eğmişti titriyodu
" Tamam konuşun siz "
Evayı yere bırakacağım sıra konuştu
" Dayı sende kal baba kızar " Öyle diyince sinirli şekilde merte baktım
Pişman gibiydi gerinden oturdum Eva dizime oturdu mert eğildi
" Babacım özür dilerim ben yanlışlıkla bağırdım seni kırmak istemezdim "
Gözleri doldu Aynı Miray gibi çok duygusaldı
" Küsmüyüz babam "
Kafasını salladı evet anlamında
" Bidaha bağırmıyacam babacım söz veriyorum sana "
Elime hafifce kafasını tutup
" Eva kafanı eyme meleğim "
Başı eğik durmasını istemiyodum
" Hadi babanla barış bak çok üzgün dayıcım "
Kafasını kaldırdı babasına sarıldı mert sıkıca sarıldı
" Söz bidaha bağırmam "
Ben odadan çıktım Mirayımla benim odama geçtim yere oturdum elime mirayın kolyesini aldım
Aklıma geliyodu çok. özlüyodum sarılmak öpmek koklamak en küçük hücrem bile mirayı istiyodu