22.Bölüm ( Gitme Vakti)

** ROZA :_ Gelecek konusunda yanii. Ben artık hayal kırmaktan korkuyorum. Gerçekleşmeyeceğinden , tekrardan hayal kırıklığına uğrayacağımdan korkuyorum. Halimiz ortada :)

YAKIŞIKLI:_ :( **

Bir süre daha gece konuştuktan sonra ikisi de uyumaya gitti . Ertesi gün yine diğer günler gibi sıradan geçti . Akşam oldu , yemekler yenildi .

Daha sonra Mert , dayısına ( Roza' nın babası) " dışarı çıkalım biraz hava alalım, hem çocuklar da geldiklerinden beri içerdeler değişiklik olur " dedi .

Yeğeninin lafı onun için bir emirdi sanki . Roza en çok bu yanını seviyordu . Yaptırmak istediği bir şeyi Mert' e söylemesi yeterliydi. İkna kabiliyeti yüksek biriydi . Roza ' nin annesi kardeşlerinin kıyafetlerini giydirdi , kendisi de hazırlandı ve Roza ' nın da kalkıp hazırlanmasını söyledi.

_______
ROZA:_ Nereye ?

ANNE:_ Mert gezdirecekmiş bizi . Babanlar indi aşağıya, hadi sen de kalk .

ROZA:_ Siz gidin ben gelmek istemiyorum.

MERT :_ Ne demek gelmek istemiyorum? Hadi kalk , bak çok pis bozuşuruz .

ROZA :_ Off ..

MERT :_ Offlama oflama , hadi . Acemi şoför :)

________

Bir marketten ; cips , kuruyemiş, kola bir kaç çeşit atıştırmalık alıp arabaya bindiler. Arabayı Mert kullanıyordu . Onları merkezden baya uzak bir yere , bir piknik alanına götürdü . Çok büyük bir yerdi ve içerisinde sulak alan da vardı . Arabadan eşyaları alıp indiler . Yolu gösterdi Mert . Bir yere geçip oturdular. Aynı zamanda salıncak , kaydırak ,tahtirevalli gibi oyun aletleri de vardı . Kardeşleri görür görmez koştular o tarafa doğru. Annesi , babası, abisi ve Mert sohbet ediyorlar Roza ise sadece etrafa bakmak ile yetiniyordu.

______

ANNE :_ Odun gibi ne duruyorsun öyle, ne sohbet ne muhabbet? Gidip kızlara katılsana.
_______

___Cocukken mahrum bırakılan bir şeyin, büyüyünce telafisi olur mu ? Park yüzü mü görmüştük ? Aile ortamında neşeli neşeli sohbet mi görmüştük ? Her şey zamanında güzeldir . Bu saatten sonra salıncağa binsem ne, kaydıraktan kaysam ne ? Yeni mi aklınıza geldi benim de çocuk olduğum ? Ben ,17 yaşına girince mi salıncak ve kaydırak benim de kullanabileceğim aletler oldular? ___

Oturduğu yerden kalktı, boş bir salıncağa oturdu. Telefondan müzik açtı . Ayaklarıni yavaş yavaş , ileri geri ittirerek kendini ufaktan sallıyordu. Dalgındı yine , düşünceliydi . Sonra kardeşi yanına geldi .

______

ZÜHRE:_ Abla , sen niye böyle acıklı şarkılar dinliyorsun hep . Sanki çok sevdiğin birini kaybetmiş gibisin . Ne derdin var sanki ?

ROZA_ Çok sevdiğim birini mi ? :)
______

Roza ile kardeşi arasında 6 yaş vardı . Henüz 11 yaşındaydı kardeşi . Eğer 11 yaşında bir çocuğun bile anlayacağı kadar düştüyse Roza, çok göze batıyor demekti bu .

Evet , çok sevdiği birini kaybetmişti. Vardı ama yoktu sanki. Tekrardan eskisi gibi olabilmek için nelerini vermezdi. Roza kardeşinin bu sorusundan sonra dalıp gitti ileri doğru. Tam kendinden geçmişken birden salıncağın hızlandığını farketti ve çığlığı kopardı . Mert salıncağı sallıyordu. Roza da " yapmaaa yavaaaş ! " diye çığlık atıyordu . Bir süre sallandıktan sonra yavaşladı ve sonra durdu . Nefes nefese kalmıştı, yüreği ağzına gelmişti. Mert karşıdan ona sırıtarak bakıyordu.

______

ROZA:_ Ben bunun intikamını alırım ama. İçim dışıma çıktı yiaa !

MERT :_ Geldiğimizden beri surat asıyorsun . Fena mı oldu işte güldürdüm yüzünü ;)
______

Bir süre daha kaldıktan sonra artık çok yorulmuşlardi . Arabaya binip eve döndüler. Kıyafetlerini değiştirip uymaya hazırlanırken gelen mesajı gördü. Parktayken interneti kapalıydı Roza ' nın , mesajı görmemişti .

______

ROZA:_ Dışardaydım kusura bakma görmedim mesajını.

YAKIŞIKLI:_ Ha sorun değil, dışarı?

ROZA:_ Parka gittik.
* Bir video*

YAKIŞIKLI:_ Hiii . Acıklı şarkılar dinlemek ? Niye acaba , aşık mısınız Roza hanım?

ROZA:_ Yiok be nerden çıkardın kardeşim çekmiş beni . Eğleniyor kendince .

YAKIŞIKLI:_ Anladım . Ne zaman dönüyorsunuz Urfa 'ya ?

ROZA:_ Bilmiyorum , babam beye bağlı. Büyük ihtimalle yarın .

YAKIŞIKLI:_ Haa iyi bari.

_______

Çantalar, valizler hazırlandı. Bütün kişisel eşyalar toparlandı ve arabaya yüklendi . Dönüyorlardı . Her güzel şeyin sonu olduğu gibi bu tatilin de sonu gelmişti. Genelde gelirken hep mutlu gelinir ama eve dönerken hep göz yaşı akıtılırdı . Halasını kuzenlerini çok seviyordu Roza . Aynı şekilde onlar da Roza ' yı. Dönmek istemiyordu eve . Halası ile göz göze geldiler ve o an tutamadı yanağında süzülen yaşları . Öyle sıkı sarıldı ki . Halası okulun açılmasına henüz daha 1 ayın kaldığını, orda bir müddet daha kalabileceğini söyledi ancak ... Roza ' nın her mutlu anına çomak sokan annesi bir bahane bulup onun kalmasına izin vermedi. Hepsi ile tek tek sarılıp vedalaştıktan sonra arabaya bindiler. Veee artık gitme vakti gelmişti...