19. bölüm · AŞK YENİDEN
19. Bölüm ( Alın Yazım :)
** Ancak bacağındaki yaraları temizlemesi için dizine kadar sıyırması gerekiyordu kıyafetini. Roza ' nın çekineceğini düşünüp malzemeleri ona bırakıp odadan çıktı . Canı yanıyordu ama onun aklı hala kaza anindaydi . Evet belki ufak sıyrıklarla atlatmış olabilirlerdi ama
" o korku Roza ' ya 10 yıl yeterdi" ...
( Dememi bekliyordunuz dimi ? Bu kız arsız arsız sizce vazgeçer mi ? Ucunda ölüm olduğunu bile bile , sırf inadınından uçurumdan atlar bu kız ...)**
Roza bacağının pansumanını da yaptıktan sonra üzerini kapatıp odadan çıktı . Misafirler de kalkıyordu yavaş yavaş, eve gitmeye hazırlanıyorlardı. Roza odadan çıkınca kuzeni ile göz göze geldi . İyi misin anlamında kafasını salladı . Roza da gözlerini kırparak iyi olduğunu söyledi . Çok geçmeden misafirler gitmiş herkese bir arada oturmuş çay içiliyor sohbet ediliyordu . Roza' nın gözleri dalıp gitti . Belki ortam değişince biraz olsun onu unutabileceğini düşünen Roza yanılmıştı . Yine gelmişti aklına. Hiç çıkmıyordu ki zaten . Geçmişi anımsadı , tekrardan gözünün önünden bir film şeridi geçti ;
-----------
ARAS ABİ:_ Oo hayırdır aşık mıyız, derbeder miyiz ? Duvar kağıdına kız fotoğrafı koymalar filan . Diğerlerine ne oldu, bu yeni mi ?
YAKIŞIKLI:_ Haa o mu abi.. Diğerleri arkadaştı abi , bu benim alın yazım :)
ARAS ABİ:_ Vaayy aşık adama saygımız sonsuz .
YAKIŞIKLI:_ Eyvallah abi :)
-----------
_Alın yazımsın demişti bana . Kaderimiz birlikte yazılmıştı. Bir elmanın, dünyaya düşmüş iki yarısıydık biz . Sen gittin, ben yarım kaldım ..._
Roza kafasını dağıtmaya çalıştıkça onunla olan konuşmaları sürekli aklına geliyordu . Hatta ikisinin uzak mesafe için uydurduğu bir sarılma şekli bile vardı ;
----------
ROZA:_ Aşkım şeyyy 👉🏼👈🏼.
YAKIŞIKLI:_ Şu hareketine bitiyorum, söyle bakalım neyyy :)
ROZA:_ Hadi şu sarılma şeyini yapalım. Bayadır yapmıyoruz özledim.
YAKIŞIKLI:_ Aşkım ayaktaydım ya kapıdan çıkacaktım şimdi nasıl yapacağım ki ?
ROZA:_ Kapı da mısın , neden ?
YAKIŞIKLI:_ Arkadaşlarla buluşacaktık ta , dışarı çıkacağım.
ROZA :_ Hımm . Anladım. Yemek yedin mi sen ?
YAKIŞIKLI:_ Aşkım şimdi bütün arkadaşlarımla aramı bozucaksın heee.
ROZA:_ Niye yiaa naptım ki ben ?
YAKIŞIKLI:_ Ne olacak , benim babam bile aç mısın diye sormuyor .
ROZA:_ Haa ondan . Ben de bişey oldu sandım. Eee timam o zaman sen bekletme arkadaşlarını , git .
YAKIŞIKLI:_ Beklesinler n'olacak. Eğer istersen gitmeyeyim konuşmaya devam edelim.
ROZA:_ Yok aşkım arkadaşlarınla aranı bozma benim için .Hadi git .
YAKIŞIKLI:_Heee oldu sevgilim , ben ilerde bir ömrümü de seninle değil onlarla geçireceğim değil mi ? Sen gitme desen gitmeyeceğim .
ROZA:_ :) Yiokk yiook hadi git
YAKIŞIKLI:_ Emin misin? Tamam o zaman hadi aç kollarını, sayalım birlikte.
ROZA ve YAKIŞIKLI:_ 3 , 2 , 1
YAKIŞIKLI:_ Sarıl bakalım koooocaaamannn . Sıkı sarıl ama bak hissederim.
----------
Dışardan bakınca birileri onları deli sanabilirdi . Çünkü bu iki deli 3' ten geriye sayıp sanki karşılarında biri varmış gibi kendilerine sarılıyorlardı . Kulağa saçma gelebilir ama öyle yapınca , yaniii ikisi de aynı anda kendi kendine sarılınca, sanki birbirlerine sarılıyormuş gibi hissediyorlardı . Çok özlemişti Roza. Ona yeniden sarılmak istiyordu . Evet yine ara ara konuşuyorlardı ama bazen Yakışıklı bey 2-3 gün hatta bir hafta mesajlarına bakmadığı oluyordu. Roza bildirimler açık olmasına rağmen telefonu sürekli kontrol ediyor, belki bildirim sesini duymamıştır diye bakıyordu telefona . Ancak en son yazdığı mesajın üzerinden 1 hafta kadar süre geçince Roza' yı tekrar bir korku sardı. Yoksa onu tekrar bırakıp gidecek miydi ?
(Hadi yoruuumaaaaaaa sizce bırakıp gidecek mi yine ?)