Kardeşim (kanea anlatıyor)

(kanea anlatıyor)
"Ne kadar kaldı Mitusa"
"Az kaldı"
"Heeh geldik"
Pencereden baktığımda Kardeşim,airakör şekilde patronun tuzağına gelmiş dayanamadım ve İgor ve mitusayı dinlemeden kırık camdan içeri dalıp
"Aira ablacım o adama güvenme o Asika yı öldürdü" diye bağırdı
Aira ise
"Neee sana güvendim Şerefsiz" deyip tekme attı.Sonra yanıma koşup
"O-o öldüm-ü"
"Maalesef canım"
"Hayır ya şerefsiz" deyip adamın üstüne atladı,tam o sırada adam bomba patlattı İgor Sıra yı tutup yaanıma koydu
"İblisler Gelicek onu koru"
Tam o anda her şey bir anda sessizleşti. Patlamanın dumanı etrafı kaplamıştı, kulaklarım uğulduyordu. Gözlerimi zorla araladığımda Sıra’nın elinin benim elimi sımsıkı tuttuğunu gördüm.
"Gitme… lütfen…" diye fısıldadı.
İgor dişlerini sıktı.
"Onu şimdi buradan uzaklaştırmalıyız. Bu sadece bir tuzak değildi… biri bizi izliyor."
Birden arkamızdaki duvarda uzun, siyah bir gölge belirdi. Tütsünün dumanı gölgeye doğru çekiliyor gibiydi. Kolye yeniden parladı. Kolyeden fısıltı geldi:
“Henüz bitmedi.”
Aira titreyerek bana baktı.
"Bu ses… Asika’nın sesi… değil mi?"
Başımı salladım. İçimde hem korku hem umut vardı.
Gölge birden konuştu:
"Seçiminizi yapın. Kaçarak mı kurtulacaksınız… yoksa gerçeği öğrenmek için kalıp savaşacak mısınız?"
İgor kılıcını kaldırdı.
"Biz kaçmayız."
Sıra gözyaşlarını sildi, ayağa kalktı.
"Ablam için… gerçeği bilmem lazım."
Ben derin bir nefes aldım.
"Öyleyse Asika… bize yolu göster."
Kolye son kez şimşek gibi parladı ve yerin altında bir sembol ortaya çıktı. Taşlar titremeye başladı.
Kapı açılıyordu.