1. bölüm · Asikanın vedası
Bunu kim yaptıysa bedelini ödiyecek
O gün bir kardeş değil, bir yanım öldü.
Kanın sıcaklığı ellerimde soğurken verdiğim tek söz şuydu:
Onu bulacağım.
Gizlenen, saklanan, arkamızdan bıçağını saklayan her kimse…
Artık ben de saklanmayacağım.
Kız kardeşim öldürüldü bugün cenazesini defnettik konağın önünde her gün
"BUNU YAPANI BULUCAM" diyorum Kanea her hün gizli gizli ağlıyor annesi her zaman mezarı başına gelip tütsü yakıp çocukluk anılarını anlatıyor ağlayarak
O gece uyuyamadım asika nın mezarına geldim
"Asika seni seviyorum"
"Abi"
"Asika"
"Beni öldüren sandığın kişi değil" boynundaki kırık kolye parlamaya başladı
Bu anda uyandım bunların hepsi rüyaydı
"hepsi bu kolye yüzünden öldü" deyip kolyeyi fırlattım kırıldı. Ve bı görüntü gözüktü
Hashira eğitiminin 1 görevlisi muishiro öldürmüş.
Hemen asika nın mezrının yanına geldim
"Asika sen geri dönene kadar ben gülmicem zaten sensiz gülmüyordum" deyip odamdan tütsü alıp yaktım ve katanamı fotağrafının yanına sapladım. Onun katana ve kimonosunun yanına koydum.O an ilk defa sesli bi şekilde ağladım Mitusa ve Kanea yanıma geldi Kanea de dayanamayıp ağlamaya başladı.O an şu yemini ettim
“Asika’nın kanı yerde kalmayacak.
Gerekirse insanlığımı yakacağım.”
