bölüm 3

"Kanka saldırıya uğradığım gün. Yani kaçırılmaya çalışıldığım gün."dedim. Ama bunu düşüncesi bile nefes alışlarım yine hızlanmıştı. Nida bunu fark etmiş olacak ki bana sarıldı.

"Kanka zorlama istiyorsan. Sonra da anlatabilirsin."dedi. Onu yavaşça kendimden uzaklaştırdım. Ve bütün olanları anlattım. Aras'da dahil.

Ateş ve Nida Aras'ı duyunca çok şaşırmışlardı. Hatta inanamamışlardı. Gerçi ben de ilk gördüğümde inanamamıştım. Zorlu görevlerden bu yana. Onu çok uzun zaman sonra ilk defa görmüştüm. Aslında hepimiz içten içe mutlu olmuştuk. Ama Aras'a sarıldığım kısmı anlatırken. Ateş içeceğinden bir yudum bile neredeyse almamıştı ama hemen püskürttü. Öksürmeye başladı.

Hemen sırtına vurduk. Tabii ki de fırsatı değerlendirip yumruklarımı sırtına indirdim. Çünkü yaptığı şey hala çok sinirimi bozuyordu.

"Lan tamam Alina. Yeter. İçeceklerin değil şimdi senin yumruklarından gebereceğim. Gerçi pek bir gücün yok da neyse"diye dalga geçti bir de. Resmen şerefiz ya.

Sonra pazar yerinde artık her neyse buranın ismi biraz daha takıldık sonra arabaya bindik. Önce Nida'yı bıraktık. Akşam bir kulübe gidecektik. Nida evde hazırlanacaktı. Ateş bize geçecekti. Ben hazırlanacaktım oradan da Nida'yı alıp kulübe geçecektik.

Ateş'le arabada tek kalınca aramızda çıt çıkmadı. İkimiz de konuşmadık. Hava da çok gergin bir ortam kokusu vardı. Sonra bize geçtik. Annem Ateş'i salona oturtturdu sohbet ediyorlardı. Ben de yukarı çıktım hemen hazırlandım. Yani 2 saat falan.

Çok güzel bir kırmızı elbise giydim. Yan tarafı hafif yırtmaçlı. Vücut hatlarımı belli edecek bir elbise ama güzel. Zaten o kadar da belli olmuyordu. Ben bol şeyler seviyorum ama sadece böyle günlerde giyiyorum ya zaten bunları bir şey olmaz. Makyajımı yaptım saçımı da yaptım şimdi aşağı inme vakti.

Aşağı indim. Hemen sultanımın yanına gittim. Etrafımda döndüm. Hafif yana sogeuy saçımı savurdum.

"Nasıl olmuşum Sultanım."dedim. Ama annem her zamanki gibi hiç şaşırtmadı.

"Kız güzel olmuşsun da hava buz gibi Allah aşkına ya. Yapma bunları. Üşüteceksin sonra başımıza bela olacaksın. Ceketin falan yok mu senin." Dedi hafif azarlar tonda.

"Sultanım bütün ceketlerimi yıkamışsın hiç ceketim yok ben ne yapayım."dedim.

Ateş'i unutmuştum o da ayağa kalkmış üstündeki ceketi çıkartıp bana uzatmıştı.

"Sen rahat ol abla. Ben giydiririm ona benim ceketi."dedi Ateş. Ben de Ateş'in ceketini giydim aslında kombinimede güzel uyuyordu. Sonra arabaya bindik ve tekrardan yola koyduk.

"Kanka bu ceket kombinimle çok iyi oldu ha. Ben bunu bir ara sana geri veririm ama şimdilik bende kalıyor. Ha bir de kanka kaç XL bu"dedim. İkimizi de güldük. Bütün dediklerimi onaylamıştı. İşte insanın kankası olunca istediği bütün eşyalarını rahatlıkla sömürebiliyor ne güzel ya.

"Sen de kalsın tamam da. Sanki üstündeki biraz kısa ve açık olmamış mı ?"dedi. Bu çocuk gel beni döv diyor.

"Yok olmamış. Ayrıca sanane. Bak valla gözünü oyarım senin."dedim. Ellerini havaya kaldırıp ben masumum der gibi yaptı. Mal ya bu çocuk.

Yolun geri kalanında hiç konuşmadık. Nida'da hazırdı. Onunda benden eksik kalır yanı yoktu çok güzel olmuştu yine her zamanki gibi. Sonra klüp kapısından içeri girdik uzun zamandır hepimiz ilk defa geliyorduk.

"Kanka ya en son Aras'la gelmiştik."dedim Nida'ya.

"Dimi ya. Şimdi bir şeyler eksik gibi hissettiriyor."dedi Nida da.

"Of yeter be Aras'a taktınız siz de."dedi Ateş. Anlamadığımız bir gariplik vardı. Bugün ne zaman Aras desek çok garip davranmaya başlıyordu. Ne yapmaya çalışıyorsa eni sonu ortaya çıkar diye çok da sorgulamadık ve eğlenmemize baktık.