3. Bölüm : Yeniden Doğuş

Arthur, karanlık bir kapsülün içinde, nefes alamadığını düşündüğü bir boşlukta uyandı.
Gözlerini açtığında, etrafında metalik bir soğukluk, elektrik titreşimleri ve hafif bir mavi ışık vardı.

“...Neredeyim?” diye mırıldandı.
Cevap yoktu. Sadece düşük bir uğultu ve kendi kalp atışının sesi vardı.

Kapak aniden açıldı ve bir siluet belirdi. Kongo’nun gözleri parlıyordu.
“Hoş geldin Arthur,” dedi. “Seni yeniden hayata getirdim. Ama bu sefer... farklısın.”

Arthur kendini doğrulamaya çalıştı. Ellerini, kollarını, bacaklarını hareket ettirdi. Normaldi, ama bir şey eksikti: hafızasında bazı anlar silinmiş gibiydi.
“Ne yaptın bana?” diye bağırdı.
Kongo soğukkanlı bir şekilde yanıtladı:
“Bir şans verdim sana. Artık geçmişinle değil, geleceğinle ilgilenmelisin.”

Arthur titreyerek kapsülden çıktı.
Dışarıda laboratuvarın içinde bambaşka bir teknoloji vardı: ışıklar, makineler ve ekranlar. Kongo’nun amacı netti: Arthur’u bir silah gibi kullanmak.

Ama Arthur’un içinde bir kıvılcım vardı. İçgüdüsel bir adalet duygusu, onu koruyucu bir güç gibi sarıyordu.
Kendi kalbini dinleyerek söyledi:
“Bunu asla yapamayacaksın Kongo!”

Kongo gülümsedi:
“Henüz başlamadım bile. Ama merak etme, zamanla her şeyi hatırlayacaksın.”

Arthur laboratuvardan kaçmayı denedi ama kapılar elektrikli bir güçle kilitliydi.
Kendi gücünü keşfetmeye başlamıştı: hızla hareket ediyor, makinelerin çalışmasını etkileyebiliyordu.
İlk kez ölümden sonra hayatta olmanın gücünü ve sorumluluğunu hissetti.

“Beni öldürdün, ama şimdi daha güçlüyüm,” diye fısıldadı Arthur. “Ve kimseye zarar vermene izin vermeyeceğim.”

Kongo’nun gözleri kararmıştı. Bu, sadece Arthur’un dirilişi değil, aynı zamanda bir savaşın da başlangıcıydı.
Ve dışarıda, Mayk ve Lakia, babalarının geri döneceğini bilmeksizin, her gün umudun kırıntılarıyla yaşıyorlardı.

---