•

•6 yıl önce•
İstanbul'un boş sokaklarında yürürken telefonla konuşuyordum. Arayan yine babamdı. Ne yapıp ne edip beni Urfa'ya getirmek için elinden geleni yapıyordu ama ben annemi bırakacak değildim. Yine tanımadığım uzaktan bir akrabamın düğünü vardı ve babam benim Urfa'ya gelip düğüne katılmam için ikna etmek istiyordu. Ben de uzun zamandır Urfa'ya gitmek istiyordum ama orası bana hep uğursuzluk getirdiği için pek de cesaret edemiyordum. Biraz daha babamı oyaladıktan sonra ona düşüneceğimi söyleyip telefonu kapattım. Önüme çıkar ilk kafeye girdim. Bir masaya oturup çantamdan bilgisayarımı çıkardım. Çalışmam gereken dersler vardı ve yetiştimem gereken ödevler. İstediğim kahveyi getiren garsona teşekkür ettim. Bir yandan kahvemi içerden bir yandan da derslerime çalışıyordum. Yanımdaki sandalyeye birinin oturduğunu gördüm. Kafamı kaldırıp gözlüklerimi çıkarıp yan tarafımdaki adama baktım. Destursuz bir şekilde masamda oturabiliyorsa yeterli bir gerekçesi olmalıydı.
"Merhaba bir sorun mu var?"
"Aslında var."
"Sorun nedir?"
"Sorun gözleriniz."
"Beyefendi sabah sabah içip beni mi buldunu?"
"Tamam şaka ciddi değildim. Ben bilgisayarınızı kullanabilirmiyim diye sorucaktım."
"Tabii olur. Şey bey..."
"Araz Ben."
"Bende Sırma"
Adam bana gülümseyip bilgisayarı gösterince hemen bilgisayarı ona doğru uzattım. Birkaç dakika içinde işlerini halledip bilgisayarı geri bana verdi.
"Teşekkür ederim Sırma Hanım."
"Rica ederim Araz Bey."
Adam gülümseyip kalktı ve kafedan çıktı. Garip bir andı. Bir süre daha kafede takılıp çıktım. Elimde Latte eve doğru ilerliyordum ki birkaç kitap almak için kitapçıya girdim. Girdiğim anda biri karşıma çıktı ve elimdeki Latte adamın üstüne boşalttım. Şoke olmuş şekilde karşıdaki adama bakıyordum. Yeni aldığım etekli takımıma mı üzüleyim yoksa gözlüklerimin yere düşüp kırılmasına mı?
"Sırma Hanım?"
"Araz Bey?"
"Latteniz fazla şekerli olmuş."
"Ne?"
"Tüm Latteyi boca ettiniz ya üzerime."
"Pardon da karşıma çıkar sizsiniz. O zaman hak ettiniz."
"Yaa sabır."
Bir sinirle eve doğru yürümeye başladım. Allahım nedir beni günahım nerde bela orda ben oluyorum derdim ne ki belayı buluyorum.