10. bölüm / 35
ANKAKırmızı Alarm
Bölümler 35Şu an: Kırmızı Alarm
- 1 Sessizliğin Uyandırdığı Sabah436 kelime
- 2 Arafın Kızı422 kelime
- 3 Kırılma306 kelime
- 4 İlk Adım298 kelime
- 5 İlk Bakış1.089 kelime
- 6 Yalnızlığın Omuzlarında334 kelime
- 7 Penceredeki Gece,İçimdeki Ses215 kelime
- 8 İlk ses ,İlk Anlayış180 kelime
- 9 Sessizlikte Konuşmak226 kelime
- 10 Kırmızı Alarm219 kelime · Okuduğun bölüm
- 11 Gördüğüm Gibi Değilmiş339 kelime
- 12 Yalnızlığın Dibinden Doğmak430 kelime
- 13 Sessiz Yol Arkadaşı146 kelime
- 14 Sessiz Gidiş148 kelime
- 15 Suçun Sessizliği93 kelime
- 16 İyileşmeye Çalışan Kalp144 kelime
- 17 Uyanıkken Görülen Kabus112 kelime
- 18 Sonun Kenarında122 kelime
- 19 Bir Şehir Kadar Uzakta,Bir Kalp Kadar Yakında285 kelime
- 20 Valizi Kapatmak179 kelime
- 21 Şehire İlk Adım195 kelime
- 22 Kalan Bir Kız, Giden Bir Kadın341 kelime
- 23 Kendi Dünyam ,Kendim Kadar Sessiz215 kelime
- 24 Küçük Bir Kızdan Büyük Bir Çığlık187 kelime
- 25 Kağıda Gizlenmiş Kadınlık134 kelime
- 26 Emeğin Tadı165 kelime
- 27 Sadece Hiç308 kelime
- 28 Görüldüğüm An199 kelime
- 29 Yaralı Kalp170 kelime
- 30 Usul Usul103 kelime
- 31 Tetikte Bir Kalbin Patlaması232 kelime
- 32 İçime Dönmek117 kelime
- 33 Gölge74 kelime
- 34 Gözüm Sende111 kelime
- 35 Koruyucu54 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İki gün sonra… Akşam.
Evde masa başında oturmuş bilgisayarda ödev yazmaya çalışıyordu Anka. Oda kapısı aniden açıldı. Babası, elinde telefonu sıkı sıkı tutarak içeri girdi. Yüzü gergin, sesi zehir gibiydi.
“Bu çocuk da kim?”
Anka dondu kaldı. Kalbi boğazına çıktı.
“Kim?” diyebildi sadece.
Babası telefonu Anka’nın önüne fırlattı. Sosyal medyadan bir paylaşımı açmıştı. Anka’nın Mert’le sahilde çekilmiş bir fotoğrafı, uzaktan çekilmişti ama tanınmaz değildi.
“Bir erkekle mi gezdin sen? Sahilde, tek başına? Fotoğraf çektiriyorsun? HERKESİN ORTASINDA MI?”
Anka ayağa kalktı.
“Bu kadar büyütülecek bir şey değil. Arkadaşım o. Sadece konuştuk.”
Annesi araya girmeye çalıştı ama sesi cılızdı.
“Baban haklı… Bir kız başına bir erkekle gezer mi? Mahallede neler konuşuluyor biliyor musun sen?”
Anka çıldıracak gibi oldu.
“Yeter artık! Hayatım boyunca ‘başkaları ne der’ diye yaşadım. Bir gün kendi hayatımı yaşadım diye linç mi edileceğim?”
Babası sinirden titriyordu.
“Bizi rezil ettin. İstersen açık giyin, çalış, oku… Ama GÖRÜNTÜ VERME! Biz bu soyadla yaşıyoruz!”
Anka gözyaşlarını tutamadı bu kez.
Ama bu ağlama utançtan değil, hayal kırıklığındandı.
“Ben o soyadla değil, o suskunlukla büyüdüm.
Ve artık sizi mutlu etmek için kendimden vazgeçmeyeceğim!”
Sırtını döndü.
Kapıyı yavaşça kapattı.
Ve arkasından gelen sesleri bu defa duymadı.
Kulaklarında sadece Mert’in sözü yankılanıyordu:
“Bir gün biri gelir... ve seni sen olduğun için sever.”
Anka kendini aynaya çevirdi.
“Ve bir gün,” dedi sessizce,
“ben de kendimi seveceğim.”
Bölüm etkileşimi