ANKA - 10.BÖLÜM

Bilmediğim yollarda koşuyordum evet gece krallığı gezmeye çıkmıştım.

Bir umut narry'nin söylediği yeri bulabilirim diye, ama sanmıyorum çünkü neredeyse sabah olucak ve hala arıyordum heryerde ev falan vardı.

Yorgunluktan yere oturdum nefes nefeseydim karşıma bir adamın gelmesiyle kafamı kaldırıp adama baktım gözlerini bana dikmis bakıyordu.

"Leydim burada ne işiniz var" diyince beni nereden tanıdı özellikle halk kıyafetlerinden giymiştim

"Hesap vermek zorunda mıyım?" Dedim üste çıkmaya çalışıyordum.

"Özür dilerim leydim" diyip başını eydi belki bu adama sora bilirdim.

"Zindanlar ne tarafta" adamın gözleri büyüdü "götüreyim mi sizi leydim" deyince güvenmekten başka seçeneğim olmadığı için kabul ettim.

Adam önden ben arkadan ilerliyorduk bir ormana girdik, bir süre yurudukten sonra kule gorunce heycandan ne yapacağımı bilemedim.

Adam geri gidecekken "buralarda muhafız falan var mi?" Diye sordum adam "her saat başı baska bir muhafız gelir leydim" diyip gitti

Kapıyı açtım içerisinde kapkaranlıktı. Etrafta ışık aradım bulunca elime aldım,
Yer altı demisti merdivenden aşağıya inmeye başladım.

İn in bitmiyordu, en sonunda bir kapıyı açtım acmamla odanın iğrenç kokusu burnumun icine girdi.

Bu koku da neyin nesiydi off anahtarlar onlar olmadan nasil olucak neyse bir kai'yi buluyalim.

İceri girdim, yanlarda bir suru zindan vardı içinde de insanlar. Koridor gibi up uzundu yol bu kadar uzun muydu burası inanılmaz.

Tek tek bakıyordum zindanlara türlü türlü insanlar vardı.

Saatlerdir zindanların içine bakıyordum. Ne kai nede ona dair kırıntılar vardı hiçbiri yoktur.

Geldiğim yolu geri donmeye karar verdim, bir ormanlık alana girdim burası tanıdık geliyordu.

Hee evet şu değişik adamla tanıştığım yerdi malikâneye doğru yürüyordum Güneş doğurmuştu.

Yürürken karşımdaki manzara beni etkilemişti hayranlıkla manzarayı izlemeye başladım.

Değişik türlü kuşlar havada süzülüyordu, rengarenklerdi heosi birbirinden güzeldi ama en güzeli güneşti.

Öylesine parıltıydı ki tüm krallığı aydınlatıyordu. Manzarayı izlerken etrafıma bir sürü kelebek gelince heycanla dönmeye başladım sanki kelebeklerle dans ediyorduk çok eğlenceydi.

Heycanla gülerken arkamdan birinin "Leydim onlar zehirli kelebekler" diyince etrafimdaki kelebeklere baktım.

Sonra arkamı döndüm, o günkü zırh giymiş muhafızdı. "Bunların neresi zehirli" dedim kelebeklere bakarken

"Renklerinden belli zaten" diyince kaşlarımı çattım "sürekli karşımdasın" dedim

"Sürekli aklımdasın" diye yanıt verince kafama Ağrı girmesiyle acıyla gözlerim kapandı.

"Sürekli karşımdasın kaii" diyerek gülümsüyordum yüzünü manzaraya dönmüş kai "sürekli aklımdasın" diye yanıt vermişti.

Bu da neydi böyle Asella'nın anılarını mı hatırlamaya başladım.

"İyimisiniz leydim" diyen karşımdaki adama bakınca ağzımdan ister istemez "sen kimsin" lafı çıkınca

Muhafız bir süre sustu "bunu söyleyemem" dedi gülümsediğini hissettim

Karşımdaki adama bakınca kalbime sürekli ağrılar giriyordu.

Ona doğru yaklaştım ve zırh'taki kafasını tutum ve bir hırsa çıkardım.

Çıkartmamla karşımdaki adamın yüzünü görmem bir oldu bu oydu kai...

Bölüm sonuuuu