2.BÖLÜM-PAPATYA...

YAZARIN ANLATIMIYLA...
"Komutanım çok komik ve kötü birşey oldu" dedi Altay Okur Kılıç'ın bakışları Altaya döndü "yine noldu başımın belaları? Siz nasıl bordu berelisiniz la?" Dedi kılıç boş bakışlarla Altay boğazını temizleyip tam konuşucakken odaya meva timinin geri kalanıda odaya dalmış bulunuyordu;
Üst teğmen Melih Gökçek
Astsubay başçavuş Baran Demir
Üst teğmen Altay Okur
Teğmen Eray Özer
Astsubay başçavuş Eflal Gündoğdu
Yüzbaşı Kılıç Göktürk
Birisi eksikti
Astsubay kıdemli başçavuş Eren Gözü açık
"Pardon komutanım dalmış gibi olduk ama kusura bakmayın eren götünden vuruldu da hastanede bıraktık narkoz etkisinde hâlâ" dedi baran Kılıç'ın kaşları çatıldı "gerizekalılar çocuğu niye tek başına bıraktınız hepiniz geleceğine biriniz gelseydi ya" diye homurdandı "komutanım biz onu düşünemedik gülmekten" Kılıç'ın bakışları Eray a takıldı "nesi komik bunun Eray sen götünden kurşun yesen Gülermiydin??" Dedi ayağa kalkıp dağınık saçlarını düzeltip bordu beresini kafasına taktı ve kapıya ilerledi öne gelen timini kenara yitip ilerlemeye devam etti "Altay arabanın anahtarını ver" dedi Altay koşar adımlarla Kılıça yetişip "emredersiniz komutanım da anahtar bende değil ki?" Dedi Kılıç'ın Keskin bakışları Altaya döndü "anahtarı sana verdim la baran ben" dedi Altay "yoo bana anahtar falan verilmedi" dedi baran kılıç burnunun kemerini sıkıp derin bir nefes verdi "anahtar kimdeyse versin artık la!!" Diye bağırdı hepsi olduğu yerde durdu ve birbirlerine bakmaya başladılar "bendeydi komutanım tam söyleyecektim siz bağırdınız" dedi eflal kılıç sol elini öne uzatıp açıp kapattı eflal cebindeki anahtarı çıkarıp kılıça uzattı alıp ilerlemeye devam etti "diğer yüzbaşılara en güzel disiplinli askerler düşer bana düşene bak hepsi yalaka" diye homurdandı "kırıldım ama komutanım " dedi Melih "banane kırılırsan kırıl amına koyayım" dedi kılıç anahtarla beyaz dobloyu açıp sürücü koltuğuna ilerleyip oturdu eflal yan koltuğa yerleşti geri kalanlar arka koltuğa ve bagaja sığmaya çalıştılar "komutanım biraz hızlı gidebilir misiniz Melihin göt kemikleri bacağıma batıyorda" diye sitem etti Eray "biraz susmaya ne dersiniz? Baran sende şu arabayı değiştir kaç yıl oldu alalın dökülüyor artık araba" baran hemen itiraz edip"komutanım bu arabayla neler neler yaşadım ben bu benim meleğim onun yerine kimseyi koyamam" dedi yol boyunca meva timi hiç susmadı tek Susan eflal di bide ona yavşayan baranıda ara sıra sillelemiştı bu hallerine içinden güldü kılıç
Hastaneye gelirler...
"Hangi odada bu eren manyağı?" Dedi kılıç eflal danışmaya yaklaşıp "merhaba biz eren gözü açığın odasını arıyoruzda yardımcı olabilir misiniz??" Dedi bordu beresini çıkarıp masanın üstüne koyup siyah saçlarını yaptığı at kuyruğunu daha da sıktı ve bordo beresini tekrar kafasına taktı hemşire parmağıyla solu işaret etti eflal teşekkür edip timin yanına yaklaştı "solda 268. odaymış" dedi kılıç ilerlemeye devam edecekken kolunu dolanan kolla duraksadı bakışlarını yanındaki yaşlı kadına çevirdi "ha uşağum ben okuma yazma bilmeyerum 348.oda nerededur beni götürebileysun??" Dedi yaşlı kadın kılıç içinden keşke Mardin Midyat görevi hemen gelse de bu Karadeniz şivesinden kurtulsam ama o zamanda onların şivesi başlayacak of offf... "Eray teyzeyi söylediği odaya götür gel " dedi kılıç Eray asker selamı verip "emredersiniz komutanım!" Diyip kadının koluna girip yürümeye başladı onlarda odayı bulmaya başladılar "buldum bu oda gelinn!!" Dedi baran hepsi içeri daldı Melih elindeki poşetleri masaya bırakıp koltuğa yayıldı baran poşetleri kurcalamaya başlamıştı Altay duvara yaslanmış erene bakıyordu kılıç odaya girip tekli koltuğa oturdu bir kaç dakika sonra Eray girdi ondan sonrada odaya bir doktor girdi Kılıç'ın kalbinde birşeyler uçuşuyordu doktoru süzmeye başladı sarı saçları yeşil gözleri... Önlüğündeki isimlikte yazan isimle bir an duraksadı ALARA KAREN tanıyordu kadını babası öldükten sonra evden ayrılmışlardı Ankara'dan İstanbul'a gitmişlerdi babaannesi onları kabul etmemişti anneannesi gilde kalabalıktı kısa süre orda yaşadıktan sonra annesi işten kazandığı parayla bir ev almıştı ve oraya yerleşmişlerdi ordan berli ayni yerde yaşıyorlardı en büyük ablası polis ortanca ablası öğretmen en küçük ablası avukat olmuştu kendiside babası gibi asker olmayı seçmişti annesi ablaları karşı çıkmıştı ama fikrini hiç değiştirmedi ve olduda kadının bakışları Kılıça değdi Kılıç'ın üniformasının üstündeki yazan isimliğe takıldı KILIÇ GÖKTÜRK kızın kaşları çatıldı bakışları kesişti ilk kaçıran Alara oldu "Alara??" Dedi kılıç ayağa kalktı alara gözleri dolu şekilde ona döndü ama geri hızlıca odadan çıktı kılıçta peşinden çıktı arkasında kalan meva timi ise olanlara öylece baka kaldılar "kılıç komutanım bu sarışın bombayı nerden tanıyor acaba??" Dedi Melih Altay derin bir nefes verdi . Alara hızla odasına girip kapıyı kapattı fakat kapı geri açıldı ve o an ikiside ne yapacaklarını bilmiyorlardı alaranın kalbi öyle bir atıyordu ki yerinden çıkacak yada kılıç duyacak diye korkuyordu kılıçta tek bir duygu vardı özlem ve çocukluğu...

★Yarın üçüncü bölüm geliyorr💋💋