İLK BÖLÜM "TANIŞMA"

"Merhaba sevgili okurum,kitabımı okurken umarım beğenirsin,lütfen kitabım hakkında yorumlarını yapmayı unutma"

"Baba vurma,baba yapma"diye bağırıyordum hıçkırıklar içerisinde ama o beni duymuyordu yada duymamazlıktan geliyordu her zaman kinden daha çok içmiştim,annemle kavga ettiği için sınırını benden çıkartıyordu ayaklarına kapanmış dövmemesi için yalvarırcasına ağlıyordum annem bir kenarda oturmuş acı çekişimi izliyordu artık alışmıştım babamın beni saatlerce dövmesine yada vücudum mosmor olmasına zoruma giden tek birsey vardı annemin film izlermiş gibi izlemesine alışamamıştım acıyarak baktım ona,onun tek yaptığı gözlerini kaçırmak oldu"

Çalar saatin sesiyle uyandım etrafa bakınıyordum neredeydim?,Napıyordum?,yatak odasında olduğumu farkettim yine kabûs görmüştüm rüyalarımda daha doğrusu kabûslarımda geçmişimi görmemek imkansız değildi benim için

Telefonun çalmasıyla yerimden irkildim,telefon beyaz kahverengi renklerinde bir komedinin üzerinde duruyordu uzanıp telefonu elime aldığımda bilinmeyen bir numaranın aradığını gördüm açtığımda

Telefondaki kadın;"Merhaba Neslihan hanım iş görüşmesi için başvurunuz kabul edilmiştir bugün saatt tam dokuzda burda olursanız sevinirim"

"Haber verdiğiniz için teşekkür ediyorum orada olacağım"

Diyerek telefonu kapattım esneyerek yataktan kalktığımda saatt daha yedi buçuktu kısa bir duş alarak üzerine mavi pantolonumu ve siyah bir s-wit geçirdim
Mutfağa geçip bireyler atıştırırken bir yandan da Instagram'da geziniyordum her gördüğüm haberde aynı kişi vardı ne kadar yakışıklı olduğu veya ne kadar başarılı olduğu yazıyordu saatt dokuz olmak üzereyken aceleyle kol çantamı alıp,şişme montumu giymeye çalışıyordum asansöre binmek yerine merdivenlerden inmeyi tercih ettim hemen en yakın duraktan taksi çevirerek arka koltuğa geçtim

"Nereye gidiyoruz abla"
"Adalet sarayına"dedim taksi şoförü sürmeye başladı bir yandan da radyoda çalan şarkı

ağlatmak konusunda masum olan sözlerdir. sizi asıl ağlatan yaşadıklarınızdır. sözlerse zihninizde beliren anıların soundtrackidir.

Diyodu nedense içimde kötü bir his oluştu, Gece gördüğüm rüyayı düşünüyordum artık geçmişimden kurtulmak istiyordum diye düşünürken taksicinin sesiyle irkildim

"Geldik abla"
"Ne kadar etti"
"175 TL"dedi
Parasını vererek taksiden indim arkamı döndüğümde iste oradaydım YALÇINDAĞ HOLDİNG

İçeri girdiğimde resepsiyona doğru ilerlemeye başladım resepsiyonda "uzun,dalgalı saçlı,kahve gözlü iri yapılı bir kadın duruyordu"

"İş görüşmesi için geldim"diyerek kimliğimi uzattım kadın kimliğimi incelerken bir yandan da
"Hoş geldiniz Neslihan hanım 4.katta bekleyebilirsiniz"
Kimliğimi uzattıkça sonra eliyle asansörleri gösterdi
Teşekkürler diye mırıldandım

4.kata çıktığımda etraf çok kalabalık ve gürültülüydü bu kadar insan iş görüşmesi bekliyor olamazdı sıramı beklerken bir yandan da düşüncelerimde boğuluyordum

"Bir insan dıştan kimin iyi kimim kötü olduğunu göremez,kimin suçlu kimin suçsuz olduğunu bilemez,insanlar hep kendi çıkarları için başkalarını suçlar bazen de incitirler karşımızdakinin ne hissettiğini anlayamayız,kimin ne acı çektiğini göremeyiz insanlar hep kendini düşünür"

Sekreter kadın ismimi seslendiğinde yerimden sıçradım ₺kadın siyah dalgalı saçlı,mavi gözleri"ile mükemmel gözüküyordu
Derin bir nefes alarak ayağa kalktım ve içeri doğru yürümeye başladım fazlasıyla heyecanlıydım içeri girdiğimde karşımda "1.90 boylarında,yeşil gözlü ve hafif dalgalı saçlarıyla ALTAY YALÇINDAĞ duruyordu" sosyal medyada gördüğüm fotoğraflarından daha yakışıklıydı

Altay gözlerini masasında duran dosyalardan ayırmayarak eliyle deri koltuğu gösterdi

"Buyrun oturun"
Teşekkür ederek oturdum
"Beni tanıdığına eminim ama ben yine de kendimi tanıtayım"
diyerek ukala bir tavıra büründü ama gerçek olan tek birsey vardı onu tanımamak mümkün değildi bütün magazin haberlerinde,gazeterlede ünlü iş adamı Altay Yalçındağ yazılıydı
"Ben Altay Yalçındağ bu holdingin sahibiyim"
"Tanıştığımıza memnun oldum ben de Neslihan Tuna"
diyerek kendimi tanıttım
Baştan aşağı beni süzerek
"İş için geldiniz sanırım"dedi
Başımı olumlu bir şekilde sallayarak elimdeki CV verdim
Altay gözlerini benden alarak CV incelemeye başladı ortamda gergin bir sessizlik vardı bir süre sonra sessizliği kalın sesiyle Altay bozdu
"CV'niz başarılı ve bu iş için gayet yeteneklisin işe alındınız"
diyerek sözlerine devam ettim
" yarın sabah burda olmanız yeterli kapıda karşılaştığınız kadın yani hande hanımdan gerekli bilgileri alırsınız"
diyerek kapıyı gösterdi kapıyı göstermesine bozulmuştum ama bozuntuya vermeden odadan çıktım

Kendi kendime "Vay be! Neslihan Yalçındağ holding'te Altay Yalçındağ'ın kişisel asistanı olmak mükemmelsin kızım"dedim
Hiç beklemediğim bir anda "1.88 boylarında,iri siyah gözlü ve saçları dalgalı" biri ile çarpıştım

"Ah..özür dilerim,yanlışlıkla çarptım"dedi
"Sorun değil"
"Ben Arda"diyerek elini uzattı
"Bende neslihan"diyerek elini sıktım ve sözlerime devam ettim
"size iyi günler arda bey"
Yoluma devam ederken arkamdan seslenerek
"Görüşürüz Neslihan"diyerek bağırdı arkamı döndüğümde
Yapmacık bir tebessümle karşılık verdim